Ιδανική μεταφορά / Κουλούρη Μαρία

Γνωστή τοις πάσι
Ποιος σερνικός δεν έτριψε τη μούρη του στο χώμα
Σκύλα από σόι
Η καπάτσα με τα τόσα πόδια
Μπάσταρδη κυρία
Σου λέω, την είδανε πολλοί
Στεκότανε στους στύλους
Άναβε τα φανάρια
Λέρωνε τους δρόμους
Μεγαλεία τότε η πόλη
Μπιάνκα η Λευκή
Με τα γαβγίσματά της γέμιζαν απογεύματα
Μάνα της ήταν
Είχε να μοιάσει, κι αυτή

Σπίτια / Κουλούρη Μαρία

Είναι γεγονός
Οι τοίχοι έπεσαν
Σπίτια δεν τα λες πια
Πέτρες στοιβαγμένες
Συμπλέγματα
Αλήθειες
Ύπνοι
Κάποιος να καθαρίσει τους δρόμους
Κάποιος που άντεξε
Αυτός που κουβάλησε τόνους επιθυμίας
Στις πλάτες μιας όμορφης Κυριακής
Κάποτε μετρήσαμε το χρόνο με χαμόγελα
Τώρα σκυμμένοι ζητάμε λεπτά πάνω στο χώμα
Η σκιά του ήλιου πάντα πρόθυμη να δείξει άλλη
μια τελειωμένη ιστορία
Και το ρολόι παραμένει παλιό
Ο μόνος τρόπος για την ύπαρξη
Ένα κλαδί καρφωμένο στο χώμα
Ρουφά φως
Οι πέτρες ακόμα εκεί
Μπορεί και να ανθίσουν στην επόμενη βροχή
Μπορεί και όχι
Μάλλον όχι

Θλιβερά Μανιώδες

Και ποιος ο λόγος να βγω
Δεν κυκλοφορεί καμιά ελπίδα πια
Πήγαν όλες και αρραβωνιάστηκαν
Από νωρίς
Λες και δε θα βρίσκανε μνηστήρα
Ανόητες και αυτές
Πιστέψανε στα λόγια
Το λοιπόν
Όποιος πρόλαβε τον Κύριο οίδε
Οι υπόλοιποι ας μείνουμε να μετράμε
Τοίχους
Ποιος ξέρει
Όλο και κάποια σκιά μπορεί να προβάλει
Μια χαλασμένη αναπνοή
Ένας βρώμικος ήχος
Η ζωή σου
Ο θάνατός μου
Τα παιδιά που δε θα κάνουμε
Οι γονείς μας που πεθαίνουν
Τα λεφτά που δε φτάνουν
Εσύ
Εσύ
Εσύ
Η δική σου παρουσία
Στους δικούς μου τοίχους
Εσύ
Παύση
Αδιαπέραστη
Άκαμπτη
Αμετάκλητη
Εσύ
Παύση μεγάλη
Θα γκρεμίσω το σπίτι

Σισύφειος Λήθη

Γύριζε στους κήπους
Συχνά
Πριν τελειώσει τις δουλειές
Την είδανε ανάμεσα στα πέταλα
Σκυμμένη
Του φύλακα σκύλος
Οσφραίνοντας
Το αίτημα ήταν άσπρο
Βρέθηκε μπροστά του τη μέρα εκείνη
Λουλούδι με άρωμα εισβολέα
Άτυχη κοπέλα
Εννέα μήνες κυριευμένη από γύρη
Δεν ένοιωσε του άντρα της τη φύση
Γέννα στεγνή
Τώρα
Στέκει
Βρεφοκρατούσα για πάντα
Χέρια δεμένα
Το βάρος του μίσχου ρυτίδα στο μέτωπο
Ένα χαμόγελο κανείς μπορεί να το αντέξει
Συνήθεια
Βλέμμα υποταγμένο στη φροντίδα
Μάλιστα
Υπάρχουνε και αυτές οι περιπτώσεις
Ιστορίες ατέλειωτες
Γυναίκες χωρίς επιλογή
Χρέος
Και η ζωή συνεχίζεται ακόμα

Ηλιόλουστο

Καλοντυμένοι στα λευκά τους
Κύριοι άλλων εποχών
Κοστούμι ειδικό
Ραμμένο δι εορτάς και σχόλας
Ίνες καθαρές διαγράφουν τη σάρκα
Σπάνιο στις μέρες μας τέτοιο λινό
Απορροφητικό
Κρατάει τη ζέστη μακριά
Λες και φτιάχτηκε για τον καιρό της Κυριακής
Ύφασμα μαλακό
Ό,τι καλύτερο για τους κραδασμούς της μέρας
Το γεύμα έτοιμο και όλοι γύρω από το τραπέζι
Σ΄ ένα κέντρο εξοχικό ή στην αυλή του θείου
Με παιδιά και φίλους
Και με τη σύζυγο
Περήφανη για του γιακά την τσάκιση
Απαραίτητη η λεπτομέρεια στην ανάδειξη του ρούχου
Κάποιος θα πει για τον καιρό
Άλλος για την οικονομία
Η συνταγή του φαγητού
Τα γέλια των μικρών
Οι φόβοι των μεγάλων
Βάλτε κρασί
Εις την υγεία όλων
Υγρασία πολλή
Κολλάει ό,τι αγγίξεις
Παρόλ αυτά
Έχει την ομορφιά του κι ο νοτιάς
Τουλάχιστον για μια φωτογραφία
Κορνίζα αφημένη στο μπουφέ
Στόχος μιας βίαιης αχτίδας

Ηττηθήκαμε, ως πάντα

Απόγευμα
Ώρα αναχώρησης
Το φως δεν κάνει αστεία
Δεν απειλεί
Φεύγει
Σηκώσαμε τα βήματα αργά
Άλλοι πέταξαν χαλίκια
Άλλοι κόκκους ψωμιού
Όλοι ήλπιζαν μιαν επιστροφή
Μόνον εγώ
Γέρος
Φροντίδα καμιά για τα σημάδια
Τί να τα κάνω άλλωστε
Σάμπως αυτά με πάνε
Οι δρόμοι έχουν μνήμη
Με θέλγουν όταν θέλουν
Ποιος είμαι εγώ που δε θα τους πατήσω
Άφησα δυο ρώγες
Εγώ
Σταφύλι ή κορμί
Τί σημασία έχει
Άλλον τώρα μεθούνε
Άφησα μια χώρα
Εγώ
Ξανά
Πάλι