Προσευχή

 Θέτη Χορτιάτη

Παναγιά μου, Παναγίτσα,
που έχεις το Χριστό αγκαλίτσα


πάρε στη χρυσή ποδιά σου
τα παιδιά της γης, κοντά σου


άσπρα, κίτρινα, μαυράκια
όλα του Χριστού αδερφάκια


δίπλα στο Χριστό να τα έχεις
να μπορείς να τα προσέχεις. 

Χορτιάτη Θέτη (βιογραφικό σημείωμα)

Γεννήθηκε το 1929 στη Θεσσαλονίκη. Πολυγραφότατη συγγραφέας.  6 από τα  βιβλία της, έχουν βραβευτεί, 3 από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και 3 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, και τελευταία (1997) τιμήθηκε από τον Κ.Ε.Π.Β. με το "Βραβείο της Πηνελόπη Δέλτα" για την προσφορά του έργου της. Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, της Εθνικής Εταιρίας των Ελλήνων Λογοτεχνών, του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού "Διαδρομές". Ποιήματά της έχουν περιληφθεί σε αναγνωστικά του Δημοτικού, ενώ έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά. 

έργα της

(2009)	Λεξοχαρές και λεξοπανηγύρια, Δια Βίου
(2009)	Ο δάσκαλος με το βιολί και το αστέρι, Άγκυρα
(2009)	Στιγμές, Δια Βίου
(2007)	Τα λέω τ' ουρανού, Δια Βίου [κείμενα, αφήγηση]
(2005)	Το περιβόλι της αγάπης, Άγκυρα
(2003)	Ημερομηνία της λήξης, Άγκυρα
(2002)	Λεξοσκανταλιές, Ελληνικά Γράμματα
(2002)	Παιχνιδογραμματική, Άγκυρα
(2002)	Το κοκοράκι που λαλούσε τον έρωτα, Άγκυρα
(2001)	Ο κόκκινος κάκτος και άλλα παραμύθια, Περίπλους
(2001)	Παραμυθοαλφαβήτα, Άγκυρα
(2000)	Ο μεταξωτός κούκλος, Άγκυρα
(1998)	Στη Βέροια στη Βεργίνα, Κέδρος
(1998)	Το τυχερό της Θάλειας, Άγκυρα
(1997)	Όπου ο ήλιος σπάει το ρόδι, Άγκυρα
(1996)	Ο Ρήγας της ρίγανης και αλλά παραπαραμύθια, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1996)	Παιχνιδόλεξα, Κέδρος
(1996)	Τα δέντρα μας, Εκδόσεις Πατάκη
(1996)	Του λαγού που ξέρει τόσα, λάχανο του τρων τη γλώσσα, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1994)	Ο Αλέξης ο Παλαβολέξης, Εκδόσεις Λωτός

πηγή: http://www.biblionet.gr/author/13451/%CE%98%CE%AD%CF%84%CE%B7_%CE%A7%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%B9%CE%AC%CF%84%CE%B7

Ο υπολογιστής μου της Θέτης Χορτιάτη

Στον κομπιούτερ τικι - τικι

γυροφέρνει το ποντίκι

πάει με το δικό μου χέρι

ψάχνω να 'βρω πόσα ξέρει

αν τα θέλω, μου μαθαίνει

από μένα περιμένει

καύσιμά του το μυαλό μου

το γεμίζω για καλό μου

είναι άξιος βοηθός μου

φίλη μηχανή του κόσμου

τάχα, θα μπορούσε η γνώση

και καρδούλα να του δώσει;

Λούνα παρκ, παππούλη µου! / Χορτιάτη Θέτη

Έχω µαγικό παππούλη

που ’ναι λούνα παρκ τρελό

έχει γόνατα αλογάκια

δίνω µια και καβαλώ

κάνω κούνια σε δυο χέρια

και τσουλήθρα σ’ αγκαλιά

παίζω ένα βουβό ταµπούρλο

τη µεγάλη του κοιλιά

φέγγουν πάνω του λαµπιόνια

µάτια πίσω από γυαλιά

τραγουδάει βραχνή κασέτα

και λαλεί σοφή µιλιά

έχει τσέπες µαγαζάκια

νύχτα µέρα ανοιχτά

παίρνω τσίκλες σοκολάτες

κι ό,τι θες χωρίς λεφτά

µα πληρώνω εισιτήριο

κι είναι ακριβό πολύ

για να µπω στο λούνα παρκ µου

δίνω σφυριχτό φιλί