Θόρυβος / Γαντζούδης Χάρης

Ξημέρωσε.

Άλλη μια μέρα, νέα.

Αλλά το τίποτα εκεί•

στην ίδια θέση με χτες.

Αμετακίνητο.

Ετοιμοπόλεμο.

Εκείνος ταράχτηκε

στη σκέψη της σύγκρουσης

και δεν ήταν το ενδεχόμενο

άλλης μιας ήττας

που τον τρόμαζε.

Ούτε οι πληγές  στο σώμα του

που έσταζαν ακόμη αίμα,

από τη χθεσινή αναμέτρηση.

Ο θόρυβος της φυγής της ήταν

που του θρυμμάτιζε κάθε ελπίδα

νίκης.

 

ΜΟΝΟ ΣΥΝΝΕΦΑ / Γαντζούδης Χάρης

Απόψε νιώθω πανικό.
Αναζητώ κάποιο χέρι να μου δείξει την έξοδο κινδύνου απ’ τη ζωή μου
που έχει γίνει ασήκωτη, βαριά.

Με δυσκολία η ανάσα βγαίνει
η καρδιά δύσκολα δέχεται το αίμα
κι είναι στιγμές που επιθυμεί το ξαφνικό!

Απόψε ασήκωτη η μοναξιά
στον ορίζοντα μόνο σύννεφα.
Κανένα χέρι
καμία έξοδος κινδύνου
καμία ελπίδα
μόνο σύννεφα.

«Βήματα» / Γαντζούδης Χάρης

Εκείνος κι η σιωπή!
Κλεισμένοι στους τέσσερις τοίχους.
Κι είχε μάθει με φωνές
να περνά τις βραδινές του ώρες.
Τώρα,
μόνο αναμνήσεις
σκορπισμένες στο πάτωμα.
Και τα βήματά του
– αθόρυβα –
ακροβατούν ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα.
Δίχως σκοπό.
Δίχως κατεύθυνση.
Μόνο ξόδεμα
στο βωμό της αναζήτησης απαντήσεων.
Και τα βράδια περνούσαν
και μόνο βήματα.
Δίχως σκοπό.
Δίχως κατεύθυνση.
Μόνο ξόδεμα.

ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ / Γαντζούδης Χάρης (από την ποιητική συλλογή Τα σώματα)

Κλείνεις το φως.
Σκοτάδι απλώνεται κι αγκαλιάζει τα πάντα.
Ανάβεις τσιγάρο.
Όλα γύρω σου σε παρακολουθούν σιωπηλά.
Φυσάς τον καπνό.
Ασημένια δαχτυλίδια υψώνονται στο κενό.
Τα διακρίνεις στο ημίφως των αστεριών
Και τ’ ακολουθείς με το βλέμμα.
Σου θυμίζουν όνειρα.
Απλώνεις τα χέρια να τα πιάσεις.
Νιώθεις τον πόνο που προκαλεί
η κίνηση στο σώμα σου.
Μυρίζεις τη σκουριά από τη χρόνια απραξία σου.
Και τα ασημένια δαχτυλίδια – ίδια όνειρα-
απομακρύνονται ώσπου διαλύονται στο ταβάνι.
Θυμώνεις.
Θες να φωνάξεις
να σπάσεις τη σιωπή
ν’ ανοίξεις την πόρτα και να χαθείς στη ζωή.
Μα νιώθεις αδύναμος.
Ξαπλώνεις.
Καλωσορίζεις τη μοναξιά πλάι σου.
Νιώθεις καλά μαζί της.
Ίσως γιατί την ξέρεις
ίσως γιατί της μοιάζεις πια.
Ανασαίνεις βαθιά.
Κλείνεις τα μάτια κι ελπίζεις πως την επόμενη μέρα
θα καταφέρεις να το σκάσεις από τη φυλακή σου.
Όπως κάθε μέρα.

Χάρης Γαντζούδης (βιογραφικό σημείωμα)

Ο Χάρης Γαντζούδης γεννήθηκε στο Μάιο του 1985 στο Αγρίνιο. Το 2012 ξεκίνησε να δημοσιεύει τα πρώτα του κείμενα σε διάφορα blogs και ηλεκτρονικά περιοδικά.  Το 2013 δημιούργησε το ηλεκτρονικό περιοδικό Λογοτεχνικό Ταξίδι [http://logotaxidi.blogspot.gr/] ενώ από τον Ιανουάριο του 2014 διατηρεί τη στήλη “Χαρη…τολογώντας” στο διαδικτυακό τόπο το βιβλίο.net. 

Διηγήματα:

• Οι πρώτες σελίδες
• Κύκλοι στη θάλασσα και άλλες ιστορίες

Παραμύθια 

• Δικό μου, δικό μου
• Μα δε θέλω αδερφάκι

Νουβέλα: Για μια πόλη

Ποιητικές Συλλογές:

• Τα κενά κι άλλα σκόρπια συναισθήματα
• Σώματα