Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Μαρίνα των Βράχων / Οδυσσέας Ελύτης

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη - Μα πού γύριζες
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους.
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο
Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της χίμαιρας
Ριγώνοντας μ' αφρό τη θύμηση!
Πού είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου
Στο κοκκινόχωμα όπου έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω
Τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών
Τις γωνιές όπου οι φίλες σου άφηναν αγκαλιές τα δυοσμαρίνια

- Μα πού γύριζες
Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Σου' λεγα να μετράς μες στο γδυτό νερό τις φωτεινές του μέρες
Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων
'Η πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους
Μ' ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου.

'Εχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη
Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν το αίμα
Βαθιά μες στο χρυσάφι του καλοκαιριού
Και τ' άρωμα των γυακίνθων - Μα πού γύριζες

Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα βότσαλα
'Ηταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο
Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε
Κι άνοιγες μ' έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ' όνομά του
'Οπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας

'Ακουσε ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση
Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας
Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
'Εχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.
Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι,
Για ν' αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια
Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους,
Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές
'Η για να πας καβάλα στο μαίστρο.
Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,
Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ' αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική / Οδυσσέας Ελύτης





Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική.
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου...
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου...

Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια
όσα είδα στα σπλάχνα μου ν' ανάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη...

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα μαύρα ρίγη...

Εκεί ρόδια, κυδώνια
θεοί μελαχροινοί, θείοι κ' εξάδελφοι
το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια.
Και πνοές από τη ρεμματιά ευωδιάζοντας
λυγαριά και σχίνο
σπάρτο και πιπερόριζα
με τα πρώτα πιπίσματα των σπίνων
ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι...
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι!..

Εκεί δάφνες και βάγια
θυμιατό και λιβάνισμα
τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφίλια
στο χώμα το στρωμένο με τ' αμπελομάντιλα ,
κνίσες, τσουγκρίσματα
και Χριστος Ανέστη
με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων!
Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου...
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του "Υμνου !..

Η ώρα ξεχάστηκε / Οδυσσέας Ελύτης

Η ώρα ξεχάστηκε βραδιάζοντας.
Δίχως θύμηση,
με το δέντρο της αμίλητο
προς τη θάλασσα.

Ξεχάστηκε βραδιάζοντας
δίχως φτερούγισμα,
με την όψη της ακίνητη
προς τη θάλασσα.

Βραδιάζοντας, δίχως έρωτα
με το στόμα της ανένδοτο
προς τη θάλασσα.
Κι εγώ - μεσ' στη γαλήνη που σαγήνεψα.

Ζωγραφιές Ηράκλειες. / Οδυσσέας Ελύτης

Έπαιξα με το χιόνι του Χελμού,
μαύρισα μες στης Λέσβος τους ελαιώνες.
Έριξα βότσαλα λευκά σε μια Μυρτώα θάλασσα,
έπλεξα πράσινα μαλλιά στης Αιτωλίας τη ράχη.

Τόποι που με του φεγγαριού το αλησμονάνθι
και με του ήλιου τους χυμούς με θρέψατε,
σήμερα ονειρεύομαι για σας
μάτια που να σας συντροφέψουν μ' ένα φως καλύτερο.

Μάτια για έναν περίπατο καλύτερο.
Οι νυχτιές χαλκεύουνε στα έγκατά σας
ζωγραφιές ηράκλειες.
Εκείνος που θα βγει να πει: ορίζω τη ζωή
δίχως ν' αστροπελεκιστεί απ' το θάνατο,
εκείνος που σε μια φουχτιά καθάριου αγέρα
θα πει να γεννηθεί γυμνό ένα ρόδο και θα γεννηθεί.

Εκείνος θα 'χει μες στα στήθια του εκατό αιώνες
μα θα είναι νέος, νέος ωσάν φωνούλα νιόκοπου νερού
που χύνεται από το πλευρό της μέρας.
Νέος ωσάν βλαστάρι απείραχτου κλαδιού.
Νέος χωρίς ρυτίδα γης μήτε ουρανού σκιά,
μήτε χαράς αμαρτωλού ευφροσύνη.


Εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος / Οδυσσέας Ελύτης

Εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος
που με τα μάτια μιας παρθένας άνοιγε ο καιρός
καθώς εχιόνιζε απ' το σκούντημα της μυγδαλιάς ο αγέρας
κι ανάβαν στις κορφές των χόρτων καβαλάρηδες

εκεί που χτύπαγεν η οπλή ενός πλατάνου λεβέντικου
και μια σημαία πλατάγιαζε ψηλά γη και νερό
που όπλο ποτέ σε πλάτη δεν εβάραινε
μα όλος ο κόπος τ' ουρανού
όλος ο κόσμος έλαμπε σαν μια νεροσταγόνα
πρωί στα πόδια του βουνού
τώρα σαν από στεναγμό θεού ένας ίσκιος μεγαλώνει.

Τώρα η αγωνία σκυφτή με χέρια κοκαλιάρικα
πιάνει και σβήνει ένα ένα τα λουλούδια επάνω της
μες στις χαράδρες όπου τα νερά σταμάτησαν
από λιμό χαράς κείτουνται τα τραγούδια.

Άνεμος της Παναγίας / Οδυσσέας Ελύτης

Σε μια παλάμη θάλασσας γεύτηκες τα πικρά χαλίκια
δύο η ώρα το πρωί περιδιαβάζοντας τον έρημο Αύγουστο,
είδες το φως του φεγγαριού να περπατεί μαζί σου.

Βήμα χαμένο. Ή αν δεν ήτανε η καρδιά στη θέση της,
ήταν η θύμηση της γης με την ωραία γυναίκα,
η ευχή που λαχτάρησε μεσ' απ' τους κόρφους του βασιλικού
να τη φυσήξει ο άνεμος της Παναγίας!



«Το Άξιον Εστί»(εκδόσεις: Ίκαρος) Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης / Οδυσσέας Ελύτης το 1960

Διαβάστε την Ποιητική Συλλογή πατώντας επί του συνδέσμου

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

η ύλη της είλης / Ποιητική Συλλογή της Νανά Τσόγκα / εκδ. Απόπειρα 2003

Σαν φτεροκόπημα αγγέλου που μόλις
σ’ άγγιξε για να υποψιαστείς
τα πλάτη του Aπείρου
και να ζηλέψει αθανασία η δέσμια σάρκα.
Nεότητα, που δεν είσαι πια
μακάρι να νιώθεις κάποιο λόγο
γι’ αυτή τη νεροσυρμή του Xρόνου.
Γιατί
θέλει κι ο πόνος τη χλωροφύλλη του.
* * *
Kαι με την απορία του άστρου
το άσπρο φουστάνι άψυχο
σαν μουσική πεταμένη
- να αλωνίζει ο πανικός
και να χορεύει ο τρόμος -
δίπλα στο χάσμα του τάφου
πάνω στην τελεσίδικη σιωπή.
Ό,τι πρέπει το φρεσκοσκαμένο χώμα
για να φυτέψω πάλι ενοχές.
H ηδονή των περασμένων ερώτων
αφήνει λιπόθυμα ίχνη
αφού αποκαλύψει την κρυμμένη αποστολή της:
Ότι χους εσμέν… -
Φταίει, φαίνεται, ο νόμος της βαρύτητας:
πέφτεις και τσακίζεσαι.
...
Έργο που παίζεται απόψε «O Xειμώνας» -
η καρδιά, σε καλοκαίρι, δεν έμαθε ποτέ τα λόγια
και τώρα πρωταγωνιστεί χωρίς να θέλει
από τα έγκατα της σιωπής
στην έκλειψη του πάρε-δώσε.
Mολύβι ξάφνου ο ουρανός
- δε γράφει όμως·
μόνο σβήνει.
* * *
Tινάζει τα μπλε βελούδα του
ο ουρανός
και χιονίζει μες στο κατακαλόκαιρο.
Aστέρια!
Tώρα που τα κοιτάς
έχουν ήδη πάψει να υπάρχουν.
Mόνο ο ταπεινός αξιώνεται
την περηφάνια·
επειδή την αγνοεί.
Άνοιξα το παιδικό δωμάτιο
για να το καταλάβω.

το ανοίκειον κέλυφος: Ποιητική Συλλογή της Τσόγκα Νανά

Τα φώτα στη θάλασσα
ο ουρανός με το μέρος μου
οι άνεμοι στ’ αστέρια εξορισμένοι
φύλλο να μην κουνιέται.
Κι εγώ από ένα ξαφνικό
της μοίρας μου καπρίτσιο
κουτρουβαλιάζω, λέει,
στους αιώνες καταπίσω
γίνομαι μικρό κορίτσι άβγαλτο
που ούτε να σε ξέρει θέλει
– και ταυτοχρόνως
σκουπιδάκι μες στα μάτια σου
για να σε δω να κλάψεις επιτέλους.

....................


Παραλίγο στις δάφνες της
νʼ αναπαυτεί η πίκρα.
Δίβουλη αναδεύεται
απ’ την ανάσα του νυχτερινού ανέμου
– τι να διαλέξει για να θυμηθεί
η πικροδάφνη:
την πίκρα ή τη δάφνη.



............................



Άμα δεν γίνεται να σκύψουν
για νʼ αφουγκραστούν
του χορταριού την ταπεινή ανάσα
προσέχουν το φθινόπωρο
οι αόρατες γυναίκες
να μην πατήσουν τις ανεμώνες
όταν τριγυρνάνε στα φυλλοβόλα δάση
της αξημέρωτης ζωής τους.
A, ναι, μόνες!…



...........................

O άσσος προ πολλού έχει πετάξει απʼ το μανίκι μου
τραβάω ένα φίλο στην τύχη
πριν τα βρω μπαστούνια
και βγαίνουμε παρέα στα ξέφωτα της λύπης.


Tο βράδυ, ω του θαύματος, φυτρώνουν
ξύλινα αλογάκια και άλλες κουρδιστές αθωότητες
από τον συρφετό των επικαίρων
– η τηλεόραση κλειστή,
οι εφημερίδες στο πάτωμα.


Λίγο πριν το ξημέρωμα
λάμπει η Άρκτος των ονείρων
πάλι καινούργια και δολίως αμεταχείριστη.

Το τεκμήριο του πνιγμού / Τσόγκα Νανά


Σείεται δάσος μνήμης το αρχέγονο
και στα μετόπισθεν βουίζει ηδονικός αέρας
τρέχουνε σύννεφα πυρφόρα να προλάβουν
μήπως κι εξαντληθούν πριν απ’ των κυνηγών
τις ανάσες – αυτοί έχουν να χάσουν πάλι
απ’ την ανθρώπινη οπτική των θηραμάτων
τα νέφη στο υγρό τους χάος θα επιστρέψουν
ν’ ανακατέψουν τις ψυχές με τους ανέμους.
Φορές μετράνε θετικά οι απουσίες
στα πένθιμα κατάστιχα και γράφουνε
«θνητός δικαιολογημένα»
φύσα με, φύσα μέλλον μου
οι άδειες θέσεις μπορεί και μυστικά
αλλά υπονοούμενα πλήρως καταργημένα.
Ας μείνουν μόνο οι χειρονομίες των δέντρων
τα επάλληλα ζαλιστικά τού έρωτα
να ’χω να παραδίνομαι στα κύματα
σκέψεις κι αισθήματα
να κατεβαίνουν σωρηδόν
στις εύφορες κοιλάδες με το αθάνατο νερό
της αυτονόητης Λάμψης
ας μείνει ο ασπασμός των άστρων
στις ευάλωτες ψυχές – είναι αρκετό.
Σάββατο ξημερώνοντας στην όψη της ερήμου
εφήμερη αλλά βαθιά πληγή
ορατή ως και μακρόθεν
ώσπου να λάβουν οι προσκυνημένοι της ειρκτής
– σκυφτοί μες στο κουφό παρόν τους
πνίγονται ακόμα στους μαύρους παφλασμούς
της πεινασμένης απληστίας –
μορφή στο σχήμα της Ιδέας του Ανθρώπου
σαν να σου λέω τώρα, ε;
η ώρα δέκα και μισή
βελούδινο και καλοκαιρινό βραδάκι
πως θέλει μόνο μια στιγμή
μέχρι να φέξει.


περισσότερα ποιήματα της Ποιήτριας: http://www.poiein.gr/archives/4506

Μεταποίηση υλικών : Ποιητική Συλλογή της Άντεια Φραντζή / Μπαρμπουνάκης Χ., 1979

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ
Στη μήτρα σου Αριάδνη
ανασαίνω κρόκου λουλούδια
απ’ τον αφαλό σου δεμένη
μπρος στο λαβύρινθό μου
Ελένη, Ραάβ, Πασιφάη – αδελφές μου·
άγνωστο κατακτητή
μπρος στο παράθυρό μου
κοντανασαίνοντας
περιμένω – κεφαλοδεμένη·
κι απλώνω τα σπλάχνα μου,
πού ‘ναι ο Θησέας, ο Πάρις Αλέξανδρος
πού ‘να ο Διόνυσος;
Εφτά ήλιοι κι εφτά φεγγάρια
Πέρασαν χωρίς να φανεί
«κι αν στείλω μήλο σέπεται…»
σ. 29.

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

Αποχωρισμός/Άγγελος Ερατεινός

  

  Σιωπή γεμάτη
  του ήλιου λοξοδρόμησα

  Έφευγε ουρανόδρομα
  το σκάφος της Aegean

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

ΔΕΚΑΕΦΤΑ / Θαλασσέλης Αντώνης.


(Αφιερωμένο σ΄αυτούς που αγωνίστηκαν για την Δημοκρατία)
Πάνω σε
κόκκινο χαλί 
ζωγράφισες τα
όνειρά σου.
Είχες ψυχή,
ιδανικά
και δύναμη
περίσσια.
Το φώναξες
να ακουστεί
στα πέρατα
του κόσμου.
«Χρειάζομαι
Ψωμί,
Παιδεία
Ελευθερία»
Σύμβολο
έγινες
της γης
παράδειγμα
σε όλους.
Το μάθημα
που έγραψες
για τη
Δημοκρατία
το πέρασες
με άριστα
με αίμα
και θυσία!

Στιχάρι : Ποιητική Συλλογή της Άντεια Φραντζή / Γαβριηλίδης, 2014

Ρωγμή

Είπε ο πράσινος μίσχος στο ξερό κλωνάρι:
H θάλασσα θα σ'ελευθερώσει. 
Γερνώ για την αγάπη
Έλα να ταξιδέψουμε μαζί. 

Είπε το ξερό κλωνάρι στον πράσινο μίσχο:
Γερνώ με το σημάδι της νιότης στο στήθος
Ρωγμή να περάσει το φως
Το σκοτάδι ξανά να φωτίσει.

Το βουνό θα σ'ελευθερώσει. 
Γερνώ για την αγάπη


**

ΣΤΙΧΑΡΙ
Γυαλιστερό κι ωραίο το κουκούλι
Τι κρύβεται κει μέσα αγνοώ
Μ’ ένα ψαλίδι απαλά θα χειρουργήσω
Κλωστή κλωστή να φτιάξω το στιχάριον
Άσπρο ν’ αστράφτει με τον ήλιο
Μαύρο με το φως του φεγγαριού.
Κι ύστερα τίποτα – σιωπή
Αναμονή ως την κατάλληλη στιγμή
Η πεταλούδα σαν θα βγει
Να ‘ναι ψυχή.

Τελετή στο κύμα: Ποιητική Συλλογή τη Άντεια Φραντζή / Νεφέλη, 2002




Ξέμαθα να γράφω στίχους
Μόνο μηνύματα στους τοίχους
Κι αυτά χλευάζουν τον καιρό
Ρίχνω λοιπόν τους νέους ήχους
Μες στο παμπάλαιο νερό.
σ.14.




Η ΜΙΚΡΗ ΑΡΑΧΝΗ


Τώρα μπορώ να κόψω τη λέξη
Ν’ αρθρώσω το νερό νεράκι
Ν’ αφεθώ στο ξύπνημα
Απ’ το θόρυβο της μικρής αράχνης.
Τώρα μπορώ να κόψω το νερό
Ν’ αρθρώσω το θόρυβο
Ν’ αφεθώ μικρή αράχνη
Μέσα στο ξύπνημα της λέξης.
Ν’ αρθρώσω το θόρυβο
Να κόψω τη λέξη:
Μικρή αράχνη νεράκι.
Ν’ αφεθώ στο ξύπνημα·
Λέξη από το θόρυβο
Νερό απ’ το νεράκι.
(Ωστόσο οι μέρες φεύγουν
Τα δάκρυα τρέχουν
Και το νερό νεράκι.)
 σ.32.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ / Άντεια Φραντζή



Η Άντεια Φραντζή γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα.
Συνεργάστηκε με το περιοδικό Αντί από το 1975 έως τη διακοπή έκδοσής του το 2008. Πρωτοδημοσίευσε ποίηση το 1975.
Έργα της:
  • H Περιπέτεια μιας Περιγραφής, 1978, 
  • Mεταποίηση Yλικών,1982, 
  • Mεταγραφή Hμερολογίου,1984, 
  • Σχεδόν Aίνιγμα, 1987, 
  • Στεφάνι, 1993, 
  • Tελετή στο κύμα, 2002· 
  • Φευγαλέα. Ποιήματα 1975-2010, 2010, 
  • Στιχάρι, 2014, 
Βιβλίο (για παιδιά): H Aχιναλεπού, 1987. 
Μελέτες : 
  • Oύτως ή άλλως. 
  • Aναγνωστάκης, 
  • Eγγονόπουλος, 
  • Kαχτίτσης, 
  • Xατζής,1988· 
  • Eρωτικές μεταμορφώσεις. Aντίδωρο στην Mάτση Xατζηλαζάρου, 1989· 
  • Mισμαγιά. Aνθολόγιο φαναριώτικης ποίησης. (1818), 1993, 2008· Έντουαρντ Έβερετ. Σελίδες Hμερολογίου (1819), 1996· «Έμενε ποίημα». Mια περιδιάβαση στο ποιητικό «Δάσος» της Eλένης Bακαλό, 2005.

Eίναι μέλος της «Eταιρείας Συγγραφέων», της Πολιτιστικής Eταιρείας «Oι φίλοι του περιοδικού Aντί» και της μη κερδοσκοπικής Eταιρείας «Mανόλης Aναγνωστάκης».

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ / Φραντζή Άντεια


Στη μήτρα σου Αριάδνη
ανασαίνω κρόκου λουλούδια
απ’ τον αφαλό σου δεμένη
μπρος στο λαβύρινθό μου
Ελένη, Ραάβ, Πασιφάη – αδελφές μου·
άγνωστο κατακτητή
μπρος στο παράθυρό μου
κοντανασαίνοντας
περιμένω – κεφαλοδεμένη·
κι απλώνω τα σπλάχνα μου,
πού ‘ναι ο Θησέας, ο Πάρις Αλέξανδρος
πού ‘να ο Διόνυσος;
Εφτά ήλιοι κι εφτά φεγγάρια
Πέρασαν χωρίς να φανεί
«κι αν στείλω μήλο σέπεται…»
Μεταποίηση υλικών, Θεσσαλονίκη, 
Μπαρμπουνάκης,1982, σ. 29.

Οι μοίρες λησμονούν τα κρίματά μου / Φραντζή Άντεια

Οι μοίρες λησμονούν τα κρίματά μου,
στον ύπνο ακουμπούν μέρες οδύνης,
τροφή μες στο βυθό της λησμοσύνης,
να κολυμπά νεκρό στα σωθικά μου
 
αγέννητο παιδί μέσα στά μύρτα
ψήγματα φωτεινής ζωής αλέθει,
όνειρο μυστικό στο κενό γνέθει,
κρατάει το κουτί, καίει τα σπίρτα.

Δεν είναι ο ρυθμός κι η παρωδία
στιγμή του τραγουδιού αφανισμένη
της σκοτεινής πλευράς θρυμματισμένη

όψη και της ζωής ανούσια πόζα.
Είναι του σπαραγμού μοιραία πρόζα
της άκληρης ζωής παραμυθία.

Η νίκη / Φραντζή Άντεια

Πώς θα μπορέσω να γράψω για τη νίκη·
τα λόγια μου βουλιάζουνε δισύλλαβα
πεθαίνει το ένρινο και το ουρανικό
μένει η δευτέρα παρουσία στην προθήκη.

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ της Άντεια Φραντζή




Κατάλαβα κάπως αργά
τι σήμαιναν οι κίτρινες και κόκκινες κηλίδες
που έβλεπα από μικρή εγχάρακτες στο στήθος μου.
Τώρα που τα γονίδια άρχισαν να γερνούν
και οι κηλίδες να σκουραίνουν
τα φτερά της να τσουρουφλίζονται τις νύχτες
στο φως της λάμπας
κι η πεταλούδα να μην μπορεί πια να πετάξει.
Τώρα κάπως αργά
για να λάμψουν τα χρωματοσώματα
την πρώτη λάμψη τους·
κατάλαβα του στέρνου μου την πεταλούδα.

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Γιώργου Δουατζή Χωρίς σκιά στον Πολυχώρο Τέχνης «Αλεξάνδρεια»


 
Μια σπονδυλωτή παράσταση για τις ανθρώπινες σχέσεις, τη φιλία, τον έρωτα, την κρίση, με τίτλο Χωρίς σκιά παρουσιάζεται από τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 8:30μμ, έως 19 Δεκεμβρίου 2017, στον Πολυχώρο Τέχνης «Αλεξάνδρεια» (Σπάρτης 14, πλατεία Αμερικής, τηλ. 210-8673.655).
Η παράσταση ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Νίκου Γκεσούλη και περιλαμβάνει τρία θεατρικά μονόπρακτα, βασισμένα σε διηγήματα του Γιώργου Δουατζή από τη συλλογή Η άλλη λέξη (Εκδόσεις Γαβριηλίδης).
 
Χωρίς σκιά είναι ο τίτλος του πρώτου μονόπρακτου, που αναφέρεται στη σχέση δύο φίλων που έζησαν μαζί από την παιδική ηλικία ως την ωριμότητα, σχέση που τελειώνει με τον θάνατο του ενός. Η απουσία αυτή απελευθερώνει τον επιζώντα που κατακλύζεται από αμφιλεγόμενα συναισθήματα. Με έναν αποκαλυπτικό λόγο εκτονώνεται και φέρνει στο φως όσα πικρά έκρυβε επί δεκαετίες στα σκοτάδια της ψυχής του.

Ο μονόλογος του Λου, δεύτερο στη σειρά μονόπρακτο, ψηλαφεί τα στερεότυπα που «συντηρούν» την καθημερινότητα ενός ζευγαριού, την εσωστρέφεια που εμποδίζει την ουσιαστική ανάπτυξη των ανθρώπινων σχέσων, την ντροπή που νιώθουν οι άνθρωποι αρνούμενοι να εκφράσουν τα συναισθήματά τους στους άλλους. Ο Λου ανατέμνει με δεξιοτεχνία και απλότητα τη σχέση ενός ζευγαριού της διπλανής πόρτας ή, καλύτερα, της... δικής μας πόρτας.

Η τρίτη ιστορία, Η πείνα, είναι η αφήγηση ενός ανθρώπου που ζει την ευμάρεια του μικροαστού ανυποψίαστος για την επερχόμενη κρίση και τα δεινά της. Μέσα από τα ερείπια της πρότερης ζωής του, άνεργος, αναζητά διεξόδους, ανακαλύπτει τη σκληρότητα του νέου ζοφερού περιβάλλοντος, παλεύει να σταθεί στα πόδια του και φτάνει στα όρια της πείνας. Μια συνηθισμένη ιστορία στη χώρα μας, όπου πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και τους κρατάει στη ζωή μόνον η ελπίδα.

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Νίκος Γκεσούλης
Εικαστικά: Μιχάλης Αμάραντος
Μουσική: Γιώργος Βαρσαμάκης
Επιμέλεια φωτισμών: Νίκος Γκεσούλης
Παίζουν οι ηθοποιοί: Βασίλης Βλάχος, Θοδωρής Προκοπίου

Παραστάσεις:  Δευτέρα και Τρίτη στις 20.30 (4, 5, 11, 12, 18 και 19 Δεκεμβρίου 2017)
Τιμές εισιτηρίων:  10 €, 8 € φοιτητικό,  5 € ανέργων, ατέλειες
Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά
Τηλέφωνο κρατήσεων: 210-8673.655

Πολυχώρος Τέχνης Αλεξάνδρεια
Σπάρτης 14, Πλατεία Αμερικής, ΤΚ 11252 ΑΘΗΝΑ

Ασπα Ξύδη (βιογραφικό σημείωμα)


Βιογραφικό


Η Ασπα Ξύδη γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1923 και απεβίωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2011. Ήταν απόγονος της στρατιωτικής οικογένειας των Ξυδαίων τής Ναυπακτίας και κόρη τού στρατηγού Θεόδωρου Ξύδη. Από την ηλικία των 25 ετών άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα και πεζά σε λογοτεχνικά περιοδικά κι εφημερίδες όπως 
Νέα ΕστίαΣτερεοελλαδική ΕστίαΠνευματική ΖωήΕλεύθερο ΠνέυμαΊβυκοςΤετράμηναΑιολικά ΓράμματαΕμβόλιμονΗ ΓενέτειραΜεσολογγίτικα Χρονικά και άλλα. 

Ποιητικές Συλλογές:
  • Γνώριμες σκιές 1992
  • Χειμωνιάτικη λιακάδα 1994,
  • Μια χούφτα χρόνια 1996
  • Ρυθμός Ακορντεόν 1998
  • Μοναχικός περίπατος 1998
  • Πρόσφυγες ονείρων 2000
  • Vaya con Dios 2006
  • Η παράσταση 2008
Πεζογραφήματα:
  • Κουβέντες του αργαλειού (2001)
http://www.aspaxidi.gr/poems.html


Ποιήματά της στην Ιστοσελίδα: http://www.aspaxidi.gr/poems.html

Καμιά φορά / Ξύδη Άσπα



Αν έρθει το σκοτείνιασμα και κράξει το πουλί
και σιγολειώσει το κερί για τον βοριά ταμένο
κι αν χαμηλώσει η συννεφιά και πέσει στην αυλή
κακό μαντάτο θα σταθεί στην πόρτα σου σταλμένο.

Μ' αν σηκωθούν τα μάτια σου στο βλέμμα του Χριστού
και λησμονήσεις τον σκληρό για τους ανθρώπους νόμο
πάντα ελπίδα στέκεται στο πλάι του πιστού.

Καμιά φορά και ο Χάροντας τραβάει λάθος δρόμο.

Γιορτάζει ο Μάης / Ξύδη Άσπα



Άιντε να τρέξουμε και μεις ξοπίσω με τους άλλους
τώρα π' ανάβει του Μαγιού η αστραποβολιά,
βήμα ταχύ δεν έχουμε ούτε καημούς μεγάλους
και δεν ονειρευόμαστε του έρωτα φιλιά..

Εμείς στο γέρμα του συρμού που πάνε να γλεντήσουν
και να γευτούν της άνοιξης τη δίκαιη μοιρασιά,
ανασασμούς προσμένουμε το στέρνο να γεμίσουν

και στης καρδιάς το πάγωμα μια στάλα ζεστασιά.

Πολυτεχνείο / Ξύδη Άσπα



Ο Νοέμβρης έχει μέρες δεκαεπτά
τόσες θα δείχνουν οι ημεροδείκτες,
όσες μετρήσανε τα νιάτα σου
εκείνο το φθινόπωρο.
Τριανταφυλλιά και δάφνη
μοσχομυρίζουν τα πεζούλια  και τα κάγκελα
και η δόξα κάθε τόσο θυμιατίζει
την πόρτα που διάβηκαν τα στοιχειά..

Στην ιστορία από τότε καταγράφηκε
πως ο Νοέμβρης έχει μέρες δεκαεπτά,
τόσες μετράει των Ελλήνων η οργή
με την ελεύθερη κραυγή σου ποτισμένη
και ραντισμένη τον ιδρώτα και το αίμα σου.
Στο σταυροδρόμι που περπάτησαν οι ήρωες
νέες γενιές ξανασηκώνουνε σημαίες

και ξαναγράφουν Ύμνους Εθνικούς.

Ένα μεγάλο Σ' Αγαπώ / Ξύδη Άσπα



Τις γνώρισα πολλές φορές
κάποιες γοργόφτερες χαρές
και τις θυμάμαι,
έρχονται σαν αναλαμπές
μέσα σε θύμησες θαμπές
και τις φοβάμαι...
Ένα μεγάλο Σ' Αγαπώ
στο λεύκωμα το σχολικό
σαν αγιασμένο,
στιγμή που πέρασε με βιά
και πρώτη μας μεταλαβιά
φιλί δοσμένο.

Σαν πίνακας ζωγραφικός
ο παιδικός, ο μαγικός
μικρός μας κόσμος.
μας στέλνει τη μοσχοβολιά
μια βυσσινιά τριανταφυλλιά
και λίγος δυόσμος.
Ένα μεγάλο Σ' Αγαπώ
σε τραγουδιού παλιό σκοπό
στο πότε πότε,
αγιάτρευτα ρομαντικοί
έχουμε μείνει μερικοί
όπως και τότε...



Δύσκολη Στιγμή / Ξύδη Άσπα


Το βραδυνό σου πρόσωπο
καθώς το σκίαζαν τα φύλλα της μουριάς
και το φεγγάρι το έντυνε
χρώμα πορτοκαλί
φάνταζε μεγαλόπρεπο
απατηλό και ξένο.

Απόψε έχει παγωνιά
και σε θυμήθηκα.

Μικρές επιστροφές / Ξύδη Άσπα


Έχει μια γόνιμη σιωπή
εκείνο το δωμάτιο,
ακούγονται σαν κρότοι
οι στίχοι πάνω στο χαρτί.
Όταν κυριεύσει το σκοτείνιασμα
του χώρου την απόλυτη γαλήνη
και ξεκινήσει ο καλπασμός
του χτύπου της καρδιάς,
μια παρουσία εμφανίζεται στο κάδρο σου,
η ομιλία των ματιών σου
ζωντανεύει.

Το τέλος / Ξύδη Άσπα


Όταν σταθείς στο άνοιγμα της πόρτας
η θύμηση που σ`έδειξε ψηλότερο
θα συνηθίσει στου καιρού τη φρονιμάδα
και θα σε φέρει δίχως όνειρο και σύθαμπο,
μιας ξαφνικής αδιαφορίας επισκέπτη.

Αν δρασκελίσεις του σπιτιού μου την αυλόπορτα
και συντονίσεις την ανάμνηση στα βήματα
να ξέρεις, το φαϊ μας ετελείωσε
και κείνο τ`άγουρο , υπόλοιπο κρασί,
στο λείψανο της νιότης το ξοδέψαμε.


Σύντομο Βιογραφικό / Γεώργιος Μαμασούλας

Το ποίημα μπορείτε να το διαβάσετε πατώντας επί  του συνδέσμου: 

Η Λυγερή / Ο Ασεβής : Δύο ποιήματα του Σόλωνα Μακρή

που μπορείτε να διαβάσετε πατώντας επί του συνδέσμου:

Κατάλογος Ελλήνων Ποιητών (Μ)

                                                                                η φυλακή


Το χειρότερο δεν είναι

που μ’ έκλεισαν σ’ αυτή τη φυλακή

και πήραν τα κλειδιά κι έφυγαν,

μα που δεν ξέρω ως πού φτάνει η φυλακή μου,

που δεν ξέρω το περίγραμμά της,

για να κάνω επιτέλους

σαν άνθρωπος κι εγώ

μιαν απόπειρα αποδράσεως.



Κώστας Μόντης
        1.    Μαβίλης Λορέντζος
2.    Μαγγανάρης Απόστολος
3.    Μαγδαλινός Ιωάννης
4.    Μάγιατζης Γιώργος
5.    Μαγιόπουλος Στέλιος (στιχουργός)
6.    Μάγιστρος Θεόδωρος
7.    Μαγκάκης Γεώργιος-Αλέξανδρος
8.    Μαγκαφώσης Ιωάννης
9.    Μαγκλαράς Ηλίας
10. Μαγκλάσης Χρήστος (Κνάκαλος)
11. Μαδωνής Γιάννης
12. Μαζαράκης Γεώργιος
13. Μαικίδης Απόστολος
14. Μάινας Αλέξιος
15. Μαιστράλης Δημήτρης
16. Μαιστράλης Κώστας
17. Μακρής Γιώργος
18. Μακρής Θωμάς
19. Μακρής Κωνσταντίνος
20. Μακρής Σόλων
21. Μακρίδης Ανδρέας (ποιητής της Κύπρου)
22. Μακρυγιάννης Γιάννης
23. Μακρυγιάννης Σπύρος
24. Μαλακάσης – Τσέκος Δημήτρης
25. Μαλακάσης Μιλτιάδης
26. Μάλαμας Σωκράτης (στιχουργός)
27. Μαλένης Λεωνίδας (στιχουργός)
28. Μαλλίδης Αλκιβιάδης
29. Μάλλιος Σπύρος
30. Μαλούχος Β. Μάριος
31. Μαλτέζος Ιωάννης
32. Μαμασούλας Γεώργιος
33. Μανάκας – Διμοτειανός Τίτος
34. Μάναρης Ζώης
35. Μανέτας Γιώργος
36. Μανθόπουλος Δημήτρης
37. Μάνθος Νίκος
38. Μανιφάβας Θανάσης
39. Μανουήλ Δημήτρης
40. Μανουσάκης Γιώργης
41. Μάντζαρης Παναγιώτης
42. Μαντικός Βασίλης​
43. Μάντζιος Σ. Τάσος
44. Μανωλόπουλος Νικόλαος
45. Μανώλος Π. Δημήτρης
46. Μαππούρας Ανδρέας
47. Μαράβας Γιάννης
48. Μαραθεύτης Ι. Μιχαλάκης
49. Μάρας Θωμάς
50. Μάργαρης Βασίλης
51. Μαρίνος Γιώργος
52. Μαρκίδης Μάριος
53. Μάρκογλου Πρόδρομος
54. Μαρκόπουλος Γιάννης
55. Μαρκόπουλος Γιώργος
56. Μαρκόπουλος Ε. Θανάσης
57. Μαρκόπουλος Ν.Ι.
58. Μάρκος Άγγελος
59. Μαρνέρος Αργύρης
60. Μαρούλης Αυγουστής
61. Μαρτζώκης Στέφανος
62. Μαρτινέλλης Γεώργιος
63. Μασμανίδης Ιωάννης
64. Μασούρης Δημήτρης
65. Μαστορούδης Γιώργος
66. Ματαγός Πάρις
67. Μάτσας Αλέξανδρος
68. Μάτσας Νέστορας
69. Μάτσης Νικόλαος
70. Μαυρίδης Παναγιώτης
71. Μαυριώτης Αυγερινός
72. Μαυροκέφαλος Θέμης
73. Μαυροκέφαλος Σέργιος
74. Μαυρουδής Κώστας
75. Μαφρέδας Στέλιος
76. Μελάς Θεοφάνης
77. Μελαχρινός Απόστολος
78. Μελιδώνης Ανέστης
79. Μέλιος Ν. Ηλίας
80. Μελισσάς Κωνσταντίνος
81. Μελιτάς Χάρης
82. Μενάρδος Σίμος (ποιητής από την Κύπρο)
83. Μενίδης Διονύσης
84. Μενουδακης Γιαννίκος
85. Μερκούρογλου Μερκούρης
86. Μερλέμης Θωμάς
87. Μεσεβρινός
88. Μέσκος Μάρκος
89. Μεσσηνέζης Κάρολος
90. Μεσσήνης Μανώλης
91. Μεταξογιέννης Βαίος
92. Μηλιάς Αλέξανδρος
93. Μήλιας Γιώργος
94. Μηλιορίδης Αλέξανδρος
95. Μηλιώτης Παναγιώτης
96. Μηνάς Γεράσιμος
97. Μητάκος Ν.Γ
98. Μήτρας Μιχαήλ
99. Μητρογιαννόπουλος Νίκος
100.              Μήτσης Νικόλαος (στιχουργός)
101.              Μηχανικός Παντελής (ποιητής από την Κύπρο)
102.              Μίγγας Δημήτριος
103.              Μικέλης Άβλιχος
104.              Μικέλης Αντώνης
105.              Μικελίδης Νίνος Φένεκ (Ποιητής από Κύπρο)
106.              Μιλονόπουλος Σταμάτης
107.              Μόλσον Άγγελος Ρ.Ν
108.              Μίσσιος Κώστας
109.              Μίτζαλης Αλέξανδρος
110.              Μιχαήλ Χρήστος
111.              Μιχαηλίδης Αλέξανδρος
112.              Μιχαηλίδης Βασίλης (ποιητής της Κύπρου)
113.              Μιχαηλίδης Μάριος (Ποιητής της Κύπρου)
114.              Μιχαηλίδης Π. Κώστας (ποιητής από την Κύπρο)
115.              Μιχάκης Γιώργος
116.              Μιχαλακόπουλος Δημοσθένης
117.              Μιχαλόπουλος Χάρης
118.              Μίχας Σταύρος
119.              Μιχελής Ντίνος
120.              Μιχελιουδάκης Αντρέας
121.              Μιχόπουλος Τάκης
122.              Μίχου Αθανάσιος
123.              Μολέσκης Γιώργος (ποιητής από την Κύπρο)
124.              Μολυβίδης Γιώργος
125.              Μοναχικός Άγγελος
126.              Μοναχού Χ.
127.              Μόντης Κώστας (ποιητής της Κύπρου)
128.              Μοσκώφ Κωστής
129.              Μοσχοβάκος Νίκος
130.              Μόσχοβος Νίκος
131.              Μοσχόπουλος Γεράσιμος
132.              Μουζάκης Δημήτρης
133.              Μούλιος Γιώργος
134.              Μούλιος Φάνης
135.              Μούλος Αρτέμης
136.              Μουντές Ματθαίος
137.              Μουσόπουλος Θανάσης
138.              Μούσσας Κωνσταντίνος
139.              Μούτσης Δήμος (στιχουργός)
140.              Μουτσινάς Γεώργιος
141.              Μουφτόγλου Λευτέρης
142.              Μούχας Δημήτρης
143.              Μπαγλάνης Βάγιος
144.              Μπαζιάνας Νίκος
145.              Μπαλκουράνος Γιάννης
146.              Μπαλούτσος Βαγγέλης
147.              Μπαλτάς Γ. Χαράλαμπος
148.              Μπαμπασάκης Γιώργος-Ίκαρος
149.              Μπάρας Αλέξανδρος
150.              Μπαρής Αργύρης
151.              Μπάρλας Χρήστος
152.              Μπαρμπαγιάννης Πέτρος
153.              Μπασδέκης Γιώργος
154.              Μπάστας Χάρης
155.              Μπατσικανής Νίκος
156.              Μπεβεράτος Κώστας
157.              Μπέης Ε. Κώστας
158.              Μπέκας Μιχάλης
159.              Μπεκατώρος Στέφανος
160.              Μπελιές Ερρίκος
161.              Μπελλές Χρήστος
162.              Μπεράτης Γιάννης
163.              Μπερούκας Γιάννης
164.              Μπέρτσος Γεώργιος
165.              Μπέσης Νεκτάριος
166.              Μπίμης Δ. Γιώργος
167.              Μπίνας Σωτήρης
168.              Μπιρμπίλης Πέτρος
169.              Μπίσκος Ντίνος
170.              Μπίσδας Κώστας
171.              Μπλάνας Γιώργος
172.              Μπονόβας Δημήτρης
173.              Μποράκης Θεόδωρος
174.              Μποσινάκης Χρ. Δημήτρης
175.              Μποσνάκης Παναγιώτης
176.              Μπουκάλας Παντελής
177.              Μπούκουρας Δημήτρης
178.              Μπουλώτης Χρήστος
179.              Μπούρας Κωνσταντίνος
180.              Μπούρας Παναγιώτης
181.              Μπουρδάκης Σταύρος
182.              Μπουρλής Γιώργος
183.              Μπουρμπούλης Μιχάλης
184.              Μπούτσικας Ηρακλής Β.
185.              Μπραβάκης Κώστας
186.              Μπράβος Χρήστος
187.              Μπρούχος Ι. Δημήτρης
188.              Μυλόπουλος Νίκος
189.              Μύρης Κ.Χ.
190.              Μυριάνης Ιόνιος
191.              Μυριβήλης Στρατής
192.              Μυτιληναίος Γιάννης
193.              Μωραϊτίνης Τίμος
194.              Μωϋσής (Αγιορείτης μοναχός) 

Ο κατάλογος συνετάχθη βασιζόμενος σε Ελληνικές - Κυπριακές Ποιητικές Ανθολογίες, Ποιητικά Ανθολόγια, Εκπαιδευτικά Βιβλία του Υπουργείου Παιδείας, Ιστοσελίδες και Ιστολόγια ποίησης, Εκδόσεις Εκδοτικών Οίκων, Εκδόσεις στο διαδίκτυο. Συμπεριελήφθησαν και άνδρες στιχουργοί, που πιστεύεται ότι ορισμένοι από τους στίχους που έχουν γράψει μπορούν να ενταχθούν στον κύκλο της ποίησης.
Το πιθανότερο είναι η απουσία και άλλων ποιητών του Ελληνισμού, κυρίως από την Κύπρο, οι οποίοι όμως υπάρχουν στους σχετικούς καταλόγους που έχουν αναρτηθεί στο ιστολόγιο: http://poetryfromcyprus.blogspot.com.cy/. Όσοι από τους αναγνώστες επιθυμούν μπορούν να αποστείλουν τα ονοματεπώνυμα αυτών των ποιητών που δεν συμπεριελήφθησαν (μη σκόπιμα) προκειμένου ο κατάλογος να καταστεί όσο το δυνατόν πιο πλήρης.
Ο κατάλογος των Ελλήνων Ποιητών έχει ανεπίσημο χαρακτήρα


Δημήτριος Γκόγκας



Τελευταία ενημέρωση: 03 Δεκ 2017

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.