Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Τζώρα Κ. Αγγελική (μικρή αναφορά)

Ελληνίδα Ποιήτρια: Δείγμα του ποιητικού της λόγου μπορείτε να διαβάσετε στη σελίδα: https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/parousia/19/9.html

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Φιτικίδου Άντρη (μικρή αναφορά)

Ποιήτρια.  Σύζυγος του Θεοδόση Νικολάου ποιητή της Κύπρου. 

Αμμόχωστος / Φιτικίδου Άντρη


Αμμόχωστος,  
εγώ δεν σ΄ επισκέπτομαι
στα ετήσια καλοκαιρινά συλλαλητήρια
στο συρματόπλεγμα,
όπου μαζεύονται οι πραματευτάδες
να πουλήσουν τα λόγια τους,
πυροτεχνήματα
που δεν αγγίζουν το σκοτάδι,
μα που σκεπάζουνε για λίγο
με τον κούφιο ήχο τους
τον θλιβερό επιθανάτιό σου ρόγχο.
Δεν σ΄ επισκέπτομαι.
Για να το κάνω
πρέπει να΄ ναι  νύχτα χωρίς φεγγάρι,
να΄ μαι ντυμένη μ΄ ενδύματα πένθιμα,
με στάχτες στα μαλλιά,
και σκυφτό το κεφάλι.
Μπορεί να μην σου΄ χωσα το μαχαίρι στη πλάτη
μα είδα που το ΄καναν
και δεν μίλησα.

Δέσποινα Φράγκου - Γκαϊδατζή (βιογραφικό σημείωμα)

Η Δέσποινα Φράγκου - Γκαϊδατζή γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος  στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας. Έμφανίστηκε στα γράμματα γράφοντας παράλληλα με την εργασία της σε διάφορα περιοδικά, διηγήματα και ποίηση. 

Διακρίσεις:


  • 1997: βραβεύτηκε στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Διηγήματος που διοργάνωσαν οι εκδόσεις "Όμβρος". 
  • 1998,: Το Θεατρικό της Μονόπρακτο παίρνει το Βραβείο "Δημήτρης Μπόγρης" 
  • 1998: Έπαινο Διηγήματος από το "Καφενείο των Ιδεών". 
  • 2000: Πανελλήνιο Βραβείο Ποίησης Χ. Ο. Ν. 
  • 2000: Βραβείο Διηγήματος με θέμα "Το Ολοκαύτωμα" από την Ε.Ρ.Α. και το Κ.Ι.Σ.Ε. 
Βιβλία:



  •  'Το καλύτερο όνειρο" παιδική νουβέλα από τις εκδόσεις Όμβρος / 1998
  •  Η ερωμένη του θεού" μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Αρμός / 1998
  • Ο σκύλος του θείου μου" από τις εκδόσεις Όμβρος / 2000

Ο Πετρομάστορας / Φράγκου-Γκαϊδατζή Δέσποινα

Το ποίημα της μπορείτε να το διαβάσετε στις σελίδες:  https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/antiparathesis/28/9.html



Ψίθυροι / Αναστασία Χαλκιά


Στα χείλη μου κάθισαν απαλά οι χθεσινοί ψίθυροι της κάμαρας.
Φεύγοντας άφησαν μόνο κάποια επίγευση αλμύρας.

Η πόρτα έμεινε ανοικτή να περιμένει την επιστροφή τους
Μα εκείνοι χαθήκαν μέσα στα γέλια των κοριτσιών που παίζαν έξω.

Έμεινα μόνη με το πάτωμα να τρίζει.

Η αντήχησή τους έρχεται κάθε νύχτα
και κεντά τις σκιές των ονείρων μου.
Μόλις όμως οι πρωινές αχτίδες φωτίσουν την κάμαρα
ξηλώνουν όλο το βραδινό τους έργο
σαν αποτυχία κάποιας βραδιάς που γκρεμίστηκε
από των αυτάρεσκων ποιημάτων τις άκρες.

Ο λύκος / Αρλέτα

Είναι δώδεκα η ώρα, είναι η ώρα των τρελών
κάπου θα σε συναντήσω, κάπου θα σε βρω
στα κελιά τους οι άνθρωποι, ύπνο κάνουν ελαφρό
είναι ελεύθεροι οι δρόμοι για κυνηγητό
είναι δώδεκα η ώρα, είναι η ώρα των τρελών
βραχνό γέλιο αν ακούσεις, κλείσε το ρολό

λύκε, λύκε μου, καλέ μου
λύκε, λύκε μου είσαι εδώ
βγαίνω από τη φωλιά μου και σε κυνηγώ
λύκε, λύκε μου, καλέ μου
λύκε, λύκε μου είσαι εδώ
είσαι η μόνη μου ελπίδα και σ ακολουθώ

όμορφο μου προβατάκι τι γυρεύεις μες στο δρόμο
είμαστε όλοι μπερδεμένοι στο δικό του νόμο

Δόντια βγάζουνε τα αστέρια, 
νύχια φύτρωσαν στους δρόμους, 
ξέφρενη η νύχτα παίζει
κλέφτες και αστυνόμους

όταν πέφτει το σκοτάδι βγαίνει ο λύκος στην πλατεία
στη χαμένη πολιτεία και ζητά τροφή
κλειδωμένα είναι τα αρνάκια, ζαχαρένιο το κλειδί
κάτι απόμερα παγκάκια, θάμνοι και σιωπή

λύκε, λύκε μου, καλέ μου
λύκε, λύκε μου είσαι εκεί
είναι η άγρια πλευρά σου που με συγκινεί

Είναι δώδεκα η ώρα, είναι η ώρα των τρελών
όπου ανθίζει το σκοτάδι, όπου ανθίζει το σκοτάδι

Είναι δώδεκα η ώρα, είναι η ώρα των τρελών
κάπου θα σε συναντήσω, κάπου θα σε βρω



το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=GvtJ9bNIGTU

Ένα εκτροχιασμένο τρένο / Αρλέτα

Ένα εκτροχιασμένο τρένο
να τι είμαι
σε κάποιαν άγνωστη γραμμή
που χάνεται στις ζούγκλες

Κλειδούχοι φύλακες με ξέχασαν
κι έμεινα ακούνητο
γερμένο σε μιαν άκρη
βροχή και ξαστεριά

Ένα εκτροχιασμένο τρένο
να τι είμαι
δίπλα πεσμένο παραζαλισμένο
κοιτώντας τα χορτάρια ανάποδα
και τα ξασμένα συννεφάκια
αποξεχάστηκα

Πρέπει ν `αρχίσω να κινούμαι πάλι
έστω φυτρώνοντας φτερά όπως παλιά
Ω! τώρα θυμούμαι
πρώτα πετούσα
μετά γκρεμίστηκα
μετά σουρνώμουνα
μετά ευπρεπίστηκα

Μου φαίνεται θα ξαναρχίσω
να πετάω
κι αν ξαναγκρεμιστώ ελπίζω
να μην με ξαναφέρουν πίσω



το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=oBKuUPkT8F4

Το πανηγύρι / Κατσιγιάννης Λεόντιος



Χάρτινη προσευχή στην άκρη του γκρεμού,
μέρα καλοκαιριού π’ ανθίζει το λιοπύρι·
φυτρώνει γύρω μας το γέλιο του Θεού,
νωρίς τ’ απόβραδ’  αρχινάει το πανηγύρι.

πετά ζεστή η χαρά σε γαλανά πελάγη,
σε καρποφόρα πάει και λιγώνει περιβόλια·
φέγγουν τ’ αστέρια, τ’ ουρανού τα σκότη,
παράξενα της μοίρας πλέκουνε βραχιόλια.

χορεύει κάθε σόι χωριστά, με την αράδα,
μπράτσα, μεριά, τα χέρια δίνει, σφίγγει·
από το βράχο ξεχειλίζει το τραγούδι,
του πρωτοχορευτή τριζοβολάει το μελίγγι.

κατοχρονίτισσα βαβά οπούχει αγγόνι,
τον χάροντα να φάει, χυμά η ψυχή της·
τον κλαριντζή σκώνεται και χρυσώνει,
’κδίκηση παίρνει για την άχαρη ζωή της.
     
σκιρτά η καρδιά-σώματα λυτρωμένα-
ανάλαφρο αέρα τρέχει να μυρίσει·
νιοι και κορίτσια στροβιλίζοντ’ ανθισμένα,
στο χοροστάσι ξαγρυπνάει το κυπαρίσσι.

Ο ίσκιος του βουνού το μάτ’ ανοίγει,
μόλις χαθεί του φεγγαριού το τάσι· 
βγαίνουνε μύριες μυστικές δυνάμεις,
της μοναξιάς να συνεχίσουν το γιορτάσι.

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

ΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΚΟΝΗ / Γιώργος Λ. Οικονόμου


Κρατώ στα χέρια μου την Ποιητική Συλλογή του Γιώργου Οικονόμου: ΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΚΟΝΗ. Ουσιαστικά είναι ποίηση που αντλεί τα θέματά της από προσωπικά βιώματα, δημιουργεί ένα περιβάλλον από εικόνες της ζωής και κυρίως συγκινεί και δεν αφήνει τον αναγνώστη αμέτοχο. Τον προκαλεί δε, να διαβάσει το επόμενο. Κι αν στη σελίδα 31 του βιβλίου κραυγάζει : Δεν είναι ποιήματα αυτά/ θα τα πετάξω όλα/ Δεν δείχνουν την αλήθεια μου... ο Γιώργος Οικονόμου κατορθώνει  με μια παραδειγματική καθαρότητα του λόγου να προσεγγίσει τις αλήθειες της πρόσκαιρης ζωής μας και να μας κάνει αληθινά κοινωνούς της.  Δεν μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα ότι ο ποιητής με τις εύστοχες αναφορές στις πληγές και τα τραύματα που κουβαλούμε θα βρει τις ιάσεις και θα καταστήσει τον κόσμο καλύτερο. Όμως είμαι βέβαιος ότι ο κήπος της ποίησης γεμίζει με μικρά ευωδιαστά ανθάκια που δεν είναι άλλα από τα μοσχομυριστά ποιήματά του. 

ΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΚΟΝΗ

Ύστερα 
δεν είπα τίποτα. 
Άφησα μόνο
ο κουρνιαχτός να κοπάσει 
κι έγινα ένα με τη σκόνη.

Ένας αέρας να φυσήξει 
και θα σηκωθώ. 

***

ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΜΟΥ

Γι ΄  αυτό σου λέω. 

Μην τις λυπάσαι 
τις πληγές μου
σημάδια είναι.

Να με αναγνωρίζει 
η αγάπη μου
όταν - κατά καιρούς- 
χάνομαι. 

***

ΑΛΙ ΑΧΜΕΤ

Κι αν το ποίημα αυτό 
ήταν καλύτερο
σε τι θα άλλαζε
η τύχη του ζητιάνου;

***

ΒΑΜΜΕΝΑ ΝΥΧΙΑ 

Καμιά τους ξύλο δεν έφαγε 
για τα βαμμένα νύχια. 

Έφαγες εσύ 
για τα βρώμικα
οχτώ χρονών παιδί. 

***

ΤΡΑΥΜΑ ΠΑΛΙΟ

Άραγε είδε κανείς 
την άδολη ψυχή σου
όταν σε λοιδορούσαν 
για τη γύμνια του κορμιού;


***

 ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ

Τα ποιήματά μου μοναχικά 
και λυπημένα
μα η ψυχή μου ήσυχη

αφού κατάφερα
και τα ΄ βγαλα στο φως. 

Με τον καιρό
θα βρουν κι αυτά
τον άνθρωπό τους. 

***

ΜΑΝΑ

Στον ύπνο μου 
ακόμα εσένα φωνάζω.

Όταν κρυώνω
ρίξε μια κουβέρτα μάνα
όταν διψώ
νεράκι μαμά

κι ανοίγω τα μάτια 
κι έχεις μόλις φύγει

και κλείνω τα μάτια 
όσο περισσότερο μπορώ 
να σε κρατήσω 
κοντά μου. 

***

Η ΚΡΥΨΩΝΑ

Το καταφέραμε κι αυτό 
αγαπημένη

όταν φύγει 
ο ένας απ΄ τους δυο μας
ο άλλος θα γελάει

γιατί θα ξέρει 
την κρυψώνα του! 


***

ΤΟ ΚΑΡΦΙ

Κι εκείνο το καρφί στον τοίχο
τώρα που ξεκρεμάσαμε την εικόνα 

έμεινε απαρηγόρητο. 


***

ΜΑΖΙ 

Μαζί προχωράμε 
χωρίς πατέρα και μάννα
μόνοι μας.

Φίλοι, αδέλφια, δάσκαλοι 
ο ένας για τον άλλον 

κι όταν μεγαλώσω 
θα γίνω άνδρας σου. 

[Έτσι δραπέτευσα από αυτό τον κόσμο..]



 το παρακάτω ποίημα το άκουσα σε κάποια τηλεποπτική εκπομπή όπου δεν αναγνώστηκε το όνομα του ποιητή. Το δημοσιεύω με την πεποίθηση ότι κάποιος από τους αναγνώστες να γνωρίζει


Απόμακρος, απόκρημνος, ο νεφεληγερέτης της ψυχής μου 
σε πεδιάδες πράσινες κοιμάται · βλάστηση οργιώδης τα όνειρά του. 
Στο χώρο τους εισβάλλω, μικρή μέλισσα, να ενοχλήσω τη σιωπή 
να αποκομίσω -ανυπεράσπιστη- την ευωδιά των κίτρων 
μέσα από κήπους Εσπερίδων. Απόμακρος. Απόκρημνος. 

Έτσι δραπέτευσα από αυτό τον κόσμο
Με τα μισά μου όνειρα ατελεύτητα
Καπνός μια αναλαμπή και χάθηκα
όμως το σώμα παραμένει εδώ
ουρανόπεμπτο
μυστηριωδώς κυκλοφορεί στους δρόμους
κι ερωτεύεται.
Είναι στιγμές που κουρασμένο πια
τινάζεται σαν χαίτη αλόγου, σαν ελάφι
που δεν παραδέχεται την δίψα του
ωραιοπαθές κοιμάται με μόνη παρηγόρια τις πληγές του

Μαρία / Χριστόφορος Μπαλαμπανίδης

Σαν μια φωτογραφία
όλη μου η ζωή
μια ημερομηνία
και μια υπογραφή

Τ’ όνομα σου Μαρία
στη καρδιά μου γραμμένο
σαν παλιά ιστορία
και σαν πεπρωμένο

Τ’ όνομα σου Μαρία
δροσερό καλοκαίρι
τυχερό μου αστέρι
στην τρελή μου πορεία

Τ’ όνομα σου Μαρία

Σαν μια ζωή μοιραία
σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ
και τρέμω στην ιδέα
μη σε χάσω και χαθώ

Τ’ όνομα σου Μαρία
στη καρδιά μου γραμμένο
σαν παλιά ιστορία
και σαν πεπρωμένο

Τ’ όνομα σου Μαρία
δροσερό καλοκαίρι
τυχερό μου αστέρι
στην τρελή μου πορεία

Τ’ όνομα σου Μαρία


το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=QhbhTFkyB_s

Θα ΄ρθει καιρός / Κατερίνα Γώγου


Θα 'ρθεί καιρός που θ' αλλάξουν τα πράματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
– μη βλέπεις εμένα – μην κλαις. Εσύ είσ' η ελπίδα
άκου θα 'ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουνε γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θά `μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι – σκέψου! – θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
Να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές
απροσάρμοστοι, καταπίεση, μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
Είναι Μαρία – δε θέλω να λέω ψέματα –
δύσκολοι καιροί.
Και θάρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω – μην περιμένεις κι από μένα πολλά –
τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω
κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:
«Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
παρ' όλα αυτά Μαρία.

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Τσάρνα Θάλεια (μικρή αναφορά)

Η  Τσάρνα Θάλεια είναι Ελληνίδα Ποιήτρια

Έργα της:

  • Βηματισμοί / Εκδόσεις : Φιλιπότη / 1990 : Βραβείο φιλολογικού συλλόγου "Παρνασσός" 1990 
  • Από τις βορινές Πολιτείες/ Εκδόσεις : Φιλιπότη 

Το ποίημά της : ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΜΑΣ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΟ στις σελίδες : https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/NeaAriadni/29/9.html

Τσολάκη Κλειώ ( μικρή αναφορά)


Ελληνίδα Ποιήτρια: 

Το ποίημά της: Η ΠΟΛΛΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ  στη σελίδα 
https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/mandragoras/28/10.html

ΔΙΑΡΡΗΚΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ / Φανή Φούκα

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Σαν κλείνω τα μάτια μου / ΙΟΥΛΙΑ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ


Κλείνω τα μάτια μου να στοχαστώ
κάτω απ’ το άπειρο των αστεριών,
και μες απ’ τα ματόφυλλά μου τα σφαλιστά
είναι φορές που ένα πέλαγος ξανοίγεται γαλανό
να λαμποκοπάει στο φως το δειλινό
και μέσα του να περνάνε πανιά…
άσπρα πανιά ανοιγμένα πλατιά
σαν φτερούγες περιστεριών…..
και μ’ ένα πετάρισμα των ματιών
βλέπω πανιά φουσκωμένα
απ’ τον αέρα τον αλμυρό,
σαν σύννεφα σ’ ηλιόγερμα ονειρικό….
και περνάνε… και περνάνε
και δεν έχουν τελειωμό.
Αχ, χωρίς εμένα πού πάνε;
Κι ακούω και την θάλασσα που βογκά
κι αχολογάει με φιφλίσματα ηδονικά….
Μια θάλασσα γαλάζια,
χρυσή και λουλακιά
που μπροστά στα μάτια μου τα κλειστά
δεν σταματά να χορεύει….
κείνη την θάλασσα που μου γελά
και να πάω κοντά της με γυρεύει….
και τα πανιά περνάνε…. Περνάνε…
Αχ, χωρίς εμένα που πάνε
τόσα καϊκια βαμμένα πορφυρά
τόσες παντιέρες με χρώματα μαβιά
που πλέουν και για μακριά τραβάνε,
να με πάρουν μαζί τους αχ, γιατί δεν σταματάνε…..
 «ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΕΙΔΥΛΛΙΑ»

ΠΟΙΗΣΗ / Α. Τέμβριου


Χτύπα το στίχο με το σφυρί
να πάρει τη μορφή του κόσμου.
Σπίθες να πετάξουν τα μάτια
να καεί το ξερό δάσος της μνήμης,
ν'αναστηθούν τα κομμένα
δεντρα που αγαπήσαμε
και τα χέρια να σκάψουν τη γη
ώσπου ο σπόρος σου Ποίηση
να καρπίσει και να θρέψει
τους πεινασμένους.

ΠΡΟΣΜΟΝΉ… / ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΜΠΙΜΗΣ.


Στη χάση του Αυγερινού
ξυπνούν χιλιάδες ήλιοι,
μα ο καημός τ’ αφέντη νου
κι αυτή η πίκρα του καπνού
μου στέγνωσαν τα χείλη…
………………………………
Στη θύμησή σου ξενυχτώ
κι έχω φεγγίτη ανοιχτό
να μπούνε μέσα τ’ άστρα,…
μ’ αυτή η άπαυτη σιωπή
δένει κορδέλα γκριζωπή,
στου μενεξέ τη γλάστρα…
Απ’ της ψυχής σου τις σοδειές
έκλεψα ήχους κι ευωδιές,
μέντα και μαντζουράνα,…
τώρα στην κούπα για κρασί,
στάζει το δάκρυ θαλασσί,
καρδούλα μου τσιγγάνα…
………………………….....
Το συνετό τραπέζι μας
σε καρτερεί στρωμένο,…
μύριοι βαδίζουν στη βροχή
-άποικοι, μέτοικοι, φτωχοί-
κι εγώ σε περιμένω…

Η ΘΛΙΨΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ / Μυτιληναίου- Ιακωβίδου Χριστίνα


Το φως του ήλιου έλαμψε
στο γκρίζο τ’ ουρανού.
Αχτίδες περνοδιάβηκαν
αναμεσής στα νέφη!.....

Η θλίψη της βροχής σταμάτησε,
ξαφνιάστηκε το πένθος,
χαμογέλιο σκόρπισε
στον ουρανό ο ήλιος!!!..
Όμορφη που είναι η ζωή
σαν τη φωτίζει ο ήλιος!!...
Σαν οι αχτίδες του 
φέρνουνε ζωντάνια
και τραγουδούν έρωτα
ολόχαρα τραγούδια!.....

Ο καταθέτης της Μνήμης : Ποιητική Συλλογή της Ράλλη-Υδραίου, Μαρίας / 2011



Η ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ

Ο Θεός σού κληροδότησε 
αυτήν τη γη.
Μη νομίσεις ποτέ 
ότι εσύ είσαι
ο ιδιοκτήτης της.
Μένεις όσο Εκείνος
σου επιτρέπει...
Η ενοικίαση είναι ακριβή. 
Θα πληρωθεί με τη ζωή σου.

Ράλλη - Υδραίου Μαρία (βιογραφικό σημείωμα)



Η Μαρία Ράλλη-Υδραίου γεννήθηκε στην Ξάνθη.

Σπούδασε 
  • στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Αγγλική, Γαλλική και Ιταλική Φιλολογία καθώς και Βαλκανικές Γλώσσες (Ρωσική, Ρουμανική, Βουλγαρική, Τουρκική και Παλαιά Τουρκική) στο Ι.Μ.Χ.Α. Θεσσαλονίκης. 
  • Στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Ιστορία-Αρχαιολογία 
  • Στη Νομική Σχολή παρακολούθησε το τμήμα Πολιτικών Επιστημών. 
  • Στο Νιούκασλ (Newcastle) της Βόρειας Αγγλίας σπούδασε Λογοτεχνία 20ού αιώνα (Αγγλική και Αμερικανική) και πήρε το Μάστερ (Master of Arts) στην Κριτική Θεωρία (Φιλοσοφία 20ού αιώνα). 
  • Παρακολούθησε Ιστορία της Τέχνης στην Αρχαιολογική Εταιρία Αθηνών, Παλαιογραφία, Κινέζικα και Ιερογλυφικά. 
Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. 
Ασχολείται με τη μετάφραση, το δοκίμιο, την κριτική, την ποίηση και την πεζογραφία. 


Βιβλία:

Ο καταθέτης της μνήμης / Ποίηση / 2011
Το τελευταίο θήραμα/ Διηγήματα / 2011

Αιμάτινοι Κύκλοι : Σε ποίηση Παπαχρήστου - Πάνου Ευαγγελίας

Ο Λόγος Προδίνεται / Ποίημα της Παπαχρήστου - Πάνου Ευαγγελίας

Ένδεια Συναλλαγής και Λυκόφως; / Ποιήματα της Παπαχρήστου - Πάνου Ευαγγελίας

Παπαχρήστου - Πάνου Ευαγγελία (αναφορά)

Η Ευαγγελία Παπαχρήστου - Πάνου μεγάλωσε στην Κόρινθο.  Ασχολήθηκε με την Θεολογία, Φιλοσοφία, την Λογοτεχνία, την ποίηση και το δοκίμιο. Ποιήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού. Το 1985 η ποιητική της συλλογή "Βατόμουρα σε τροχιά διαττόντων" (1981) μεταφράστηκε στη Γαλλική. Το 2002 μεταφράστηκε η ποίησή της στα Περσικά. Άλλα ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Ρουμανικά και Ινδικά.  

Λοιπές Πληροφορίες:

  • Τακτικό μέλος της Ε.Ε.Ε.Λ., της Ε.Ε. Χρ. Γραμμάτων 
  • Τακτικό μέλος την ανακήρυξε η "Ένωσις Κορινθίων" το 1998
  • Ιδρυτικό μέλος του Σωματείου Λόγου και Τέχνης Αλκυονίδες Κορίνθου. 
  • Χρυσά και αργυρά μετάλλια από Ιταλία και Γαλλία. 
  • Ο Δήμος Κορίνθου το 1991 της απένειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλεως Κορίνθου. 


Έργα της:

  • (2009) Οικολογικά, ζωοφιλικά, Αρμός
  • (2008) Στα βήματα του χρόνου, Εντός
  • (2005) Καιρός του φιλήσαι, Εντός
  • (2004) Ecologic Zoophilic, Εντός
  • (2004) Oxidationen, Εντός
  • (2003) Οξειδώσεις, Μαυρίδης
  • (2002) Η ανάπαυση του πατέρα (περσικά), Ιωλκός
  • (2000) Προς Δυσμάς ή Ο πληγωμένος άγγελος, Δωδώνη
  • (1999) Επί τα όρη των αρωμάτων, Ακρίτας
  • (1994) Ημερολόγιο πορείας, Μαυρίδης
  • (1992) Η νύχτα στον Δαβίδ, Δωδώνη
  • (1985) Framboises sur orbite d'étoiles filantes, Ιδιωτική Έκδοση
  • (1981) Βατόμουρα σε τροχιά διαττόντων, Ιδιωτική Έκδοση

Γλυκασμοί : Ποιητική Συλλογή της Λένας Παππά από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 2004




ΓΙΑΣΕΜΙΑ

Περπάτησα
Σ' έναν κήπο ανοιξιάτικο:

Συγχώρεσέ με, Κύριε
Που βαρύ έγερνα το μέτωπο -δεν ήξερα
Πως υπάρχουν ακόμα
Τόσα γιασεμιά
Ένα για την κάθε πληγή μας...

Πάει καιρός / Λένα Παππά

Φίλησα την καρδιά σου
το χαμόγελο σου στολίστηκα
μεθυσμένα βήματα έσυρα
στου έρωτα τα μονοπάτια.

Κι ύστερα έφυγες
γίνηκες μια βαθιά μαχαιριά
στο κορμί μου
γεύση θανάτου
καμπάνα της ερημιάς
Κι ύστερα έφυγες
πάει καιρός...

Δε σ' αναζητώ, δε σε περιμένω
ανασαίνω μα δε χαμογελώ πια.
Περπατώ μα πουθενά δεν πηγαίνω
πάει καιρός...
πάει καιρός που πεθαίνω.

Κι ύστερα έφυγες
γίνηκες μια βαθιά μαχαιριά
στο κορμί μου
γεύση θανάτου
καμπάνα της ερημιάς
Κι ύστερα έφυγες
πάει καιρός...

Στούς σκοτωμένους σπουδαστές του Νοεμβρίου

Μάτια κλειδωμένα, χέρια παγωμένα
κείτεται
-δεκοχτώ χρονώ ήτανε δεν ήτανε-
για να έχω εγώ πουλιά-φτερά στα χέρια μου,
και συ στο σπιτάκι σου,
μια γλάστρα με βασιλικό στο πεζουλάκι
και τα παιδιά μας ξένοιαστα να χτίζουνε το μέλλον.

Η μάνα του τον περιμένει και δεν έρχεται,
η άνοιξή του παίζει κα δεν τηνε ξέρει πια.
Στις φλέβες του αίμα σταματημένο και πικρό,
γυαλί σπασμένο ο κόσμος, σωριασμένο πάνω του.
Για να έχω εγώ τον άσπρο μου ύπνο
Και συ γαρίφαλο χαμόγελο στο στόμα σου,
για να ’χουν τα παιδιά μας το δικό τους ήλιο…

Το κέρδος της απώλειας / Λένα Παππά

Κάτι, για να το χάσεις
πρέπει κάποτε να το είχες.
Κι αν κάποτε το είχες και τώρα όχι πια
πλούσιος από την ανάμνησή του πάλι μένεις
αφού και το χαμένο κάποτε ήταν κερδισμένο.

Αλλοίμονο από κείνους που ποτέ
δεν έχουν χάσει τίποτε
που τίποτε να χάσουνε δεν έχουνε
σ’ αυτόν τον κόσμο.

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.