ΤΕΧΝΟΥΡΓΙΑ ΠΟΙΗΤΗ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ / Ιωσηφίδης Ιωσήφ

Δαίμονες κι άγγελοι αναπαύονται, αυτός ξαγρυπνά,

γλιστρά στο σκοτάδι με πρόχειρα ρούχα δουλειάς,

με φακό και σύνεργα, λες κι είναι τυμβωρύχος.

Σκοντάφτει σε κάτι σαν πέτρα και τη μαζεύει,

έχει όψη ασήμαντη, θολή, με άχαρες πλευρές.

Ούτε τεχνίτης είναι, ούτε επιστήμων,

όμως παίρνει τα εργαλεία και τη δουλεύει,

της φτιάχνει πολλές συμμετρικές επιφάνειες,

τις γυαλίζει… και μέσα απ’ το διαμαντένιο πρίσμα

διαπερνά ανάλαφρα το φως των αστεριών.

Κάποια μέρα θα τον πουν ποιητή,

μια που έκανε χρήση ύλης ταπεινής

και την τεχνούργησε έτσι ώστε

το φως να τη διαπερνά.

.

Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης

ΔΑΚΤΥΛΑ ΤΥΦΛΑ / Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης

Μόνο περήφανος ένιωθα για τα δάχτυλά μου,

σαν μετρούσαν χρήματα, χτήματα, βλήματα

κι έδειχναν τον αθώο του αιώνα για απατεώνα,

σαν υπέγραφαν πόλεμο κι έσβηναν την ειρήνη,

σαν τράβαγαν, έσπρωχναν, ένευαν ή κούρδιζαν

κι έσφιγγαν, έστριβαν, στραγγάλιζαν,

σαν έκλεβαν κι έκρυβαν τεκμήρια τόσα

και πίεζαν το κουμπί για δεινά άλλα τόσα.

.

Τότε ήρθες και πήρες τα δάχτυλά μου

απαλά και αιθέρια να τα μάθεις το πώς

να σμίγουν με τα δικά σου που καλούν,

να αγγίζουν με αύρα τη γεωγραφία της αγάπης,

να σε περιδιαβάζουν απ’ τη φτέρνα στο μέτωπο,

να δονούνται με το λίκνισμα της μέσης σου,

να απλώνουν μαγικά στο στήθος σου,

στην ακτή των χειλιών σου που με προσκαλούν.

.

Μα αυτά τα δάχτυλά μου είναι ακόμα τυφλά

αφού δεν βλέπουν το αόρατό σου, το άδηλο,

τυφλά ν’ αγγίξουν τη δροσιά της φλόγας σου,

να δουν, να πιστέψουν και να χαϊδέψουν

το μέσα σου χαμόγελο, το μέσα σου άστρο

.

ώριμος καρπός για όσους κατέχουν τη σκάλα.

.

.

Από την Ποιητική Συλλογή «ΔΙΑΔΡΟMΗ Γ’-Έρως Απείρως», 2007, Εκδόσεις ΕΝ ΤΥΠΟΙΣ, Λευκωσία

ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ / Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης

.
Δεν ερμηνεύω τα θαύματα Του που ανέβλεψα 
για μύρια ψωμιά, γιατρεμένους παράλυτους -
στην αύρα Του ήμουν παρούσα, δεν δειλίαζα 
(ο Ιωάννης στον Κήπο κρύφτηκε με σεντόνι,
ο Πέτρος έσκυβε να μην τον αναγνωρίζουν) -
εμένα με διέσυραν άγνωστοι, νέοι και γέροι,
ότι τάχα τους πουλούσα κορμί ν’ αγοράζω 
μύρο για μένα και τον Κύριο. Το αγόρασα 
μα πουλώντας πλεκτά μου σε νομάδες,
.
ναι, το άπλωσα στ’ άσπιλα πόδια Του,
όπως τώρα απλώνω τα μαλλιά μου χάδι
στα πόδια Του που αιμορροούν στον σταυρό
.
στου ξύλου τη βάση γερμένη, κλαίω βουβά,
κλείνουν τα μάτια μου, δεν βλέπω στρατιώτες
ή μαύρα νέφη ή τον Ναό - τον ακούω να σκίζεται - 
θωρώ με την άκρη του ματιού τα μαλλιά μου μόνο:
ανεβαίνουν και σφουγγίζουν τις πέντε πληγές Του, 
και αιθέρια ανέρχονται μαζί Του στα ουράνια 
.
χωρίς φτερούγες, χωρίς αίμα, χωρίς…
.

.
Από την Ποιητική Συλλογή ‘ΕΝΤΟΣ, ΕΚΤΟΣ’, Εκδόσεις ΣΟΚΟΛΗ, Αθήνα, 2019

το παράθυρο

Άπλωσε το χέρι κι άνοιξε το παράθυρο,

ίσως το δρασκελίσει μια αχτίδα,
τεθλασμένη, από αντανάκλαση,
ένα άστρο που υπόσχεται αλλαγή.

Άνοιξε το παράθυρο,

ίσως κοιτάξει μέσα ένας βιαστικός,
μια ωραία που τη ραίνει η βροχή,
μια χελιδόνα που ’χασε το μικρό της.

Άνοιξε το παράθυρο,

ίσως φανεί η μπάλα των παιδιών
η φωνούλα τους ίσως σκαρφαλώσει
ένα κλαρί που λυγίζει, ένα γατί.

Άνοιξε το παράθυρο,

κι ας εισβάλει κύμα σκόνης, χαλαζιού,
μια σκιά ή η σκιά της, δύο που ’γιναν μία,
ή έστω μια σκιά που σκιάζει μιαν άλλη.

Άνοιξε το παράθυρο,

ακόμα κι αν η πόλη αποκοιμήθηκε,
ακόμη κι αν η πόλη αποδήμησε,
ακόμη κι αν δε φαίνεται ποιο απ’ τα δυο.

Άπλωσε το χέρι κι άνοιξέ μας το παράθυρο.

Στη θέση του θα υπάρχει μια ζωγραφιά
κρεμασμένη, κι ας μας κοιτάζει αμίλητα.
Τουλάχιστον θα γεμίζει τον άδειο μας τοίχο.

Καρλοβιβάρι-Πράγα, Αύγουστος 2002

ΔΑΚΤΥΛΑ ΤΥΦΛΑ

Στον Πάμπλο Νερούδα
Ακούω και ξεχνώ, βλέπω και θυμάμαι,
πλάθω και κατανοώ - Κομφούκιος

Μόνο περήφανος ένιωθα για τα δάχτυλά μου,
σαν μετρούσαν χρήματα, χτήματα, βλήματα
κι έδειχναν τον αθώο του αιώνα αντί τον απατεώνα,
σαν υπέγραφαν για πόλεμο κι έσβηναν την ειρήνη,
σαν τράβαγαν, έσπρωχναν, ένευαν ή κούρδιζαν
κι έσφιγγαν, έστριβαν, στραγγάλιζαν,
σαν έκλεβαν και έκρυβαν τεκμήρια τόσα
και πίεζαν το κουμπί να προξενήσουν δεινά.
Τότε ήρθες και πήρες απαλά τα δάχτυλά μου
να τα μάθεις πώς να εφάπτονται μαγικά στα δικά σου,
να προσγειώνονται ομαλά στη γεωγραφία της αγάπης,
να ταξιδεύουν χαρωπά απ’ τη φτέρνα στην κορφή σου
να δονούνται με το λίκνισμα της μέσης σου,
να απλώνουν απέραντα στο στήθος σου
και στην ακτή των χειλιών σου, που διψούν για φιλί.
Μα τα δάχτυλά μου είναι αθώα να δουν το μη ορατό,
τυφλά ακόμα ν’ αγγίξουν τη δροσιά της φλόγας
των ματιών σου, να δουν και ν’ αγγίξουν
το εντός σου χαμόγελο, τυφλά να αγναντέψουν
το εντός σου αστέρι, να το χαϊδέψουν,
τυφλά να αναβλέψουν, να καταδείξουν,
να καταμετρήσουν ένα τέτοιο πράγμα θείο.

Ιωσήφ Ιωσηφίδης (βιογραφικό)

Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1948.Πήρε Πτυχίο στα Μαθηματικά (1971, Πανεπ.Αθηνών), στα Οικονομικά (1975, Οικ.Πανεπ.Αθήνας-ΑΣΟΕΕ).Το 1978 αναγορεύθηκε Αριστoβάθμιος Διδάκτωρ Στατιστικής Οικονομικών (Πανεπ.Αθηνών).
Η διατριβή του εφαρμόζεται σε οικονομικά, κοινωνικά, οικο-δημογραφικά συστήματα.

Είναι Εταίρος του Institute of Sales Marketing Management, Συνδεδεμένος Εταίρος του Commonwealth E-Technology Management και του Intern’l Statistical Institute
Από το 2003 είναι Ιππότης του Βατικανού ( Equestrian Order of the Holy Sepulchre).

Εργάσθηκε στο ΚΕΠΕ (Υπουργ.Συντονισμού, Ελλάδα,1975-7) ως Επιστημονικός Ερευνητής Α, Βοηθός Καθηγητή και για 23 χρόνια (1978-2001) ως υψηλόβαθμο Στέλεχος στον Όμιλο Λαϊκής Τράπεζας & Βοηθός Γενικού Διευθυντή σε οικονομική έρευνα-προγραμματισμό, κατάρτιση, μάρκετινγκ, θέματα ΕΕ, στρατηγική,πολιτιστικά

Από το 2001 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, σε 2 Μεταπτυχιακά ΜΒΑ, σε 2 Ακαδημίες Δημοσίου.Διετέλεσε Διευθυντής Προγραμμάτων Στατιστικών Ερευνών (SRI) Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, Σχεδίων Παραγωγικότητας 3 Υπουργείων κ.ά.
Είναι τ.Πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών Κύπρου,Σύμβουλος Δήμων, Πρεσβειών.

Συνέγραψε πάνω από 100 άρθρα (οικονομία, Κύπρος-ΕΕ, τεχνολογία, πολιτισμός ), 18 Έρευνες (παραγωγικότητα,ενέργεια, ανταγωνιστικότητα,υγεία,ασφάλεια,ενέργεια)
Συμμετέχει σε Έρευνες της ΕΕ, παρουσιάζει τηλεοπτικά θέματα (Ευρώ, πολιτισμός) ως Αντιπρόεδρος του European Movement και της UNAC, Μέλος του Team Europe.
Πήρε μέρος σε διάφορα ευρωπαϊκά Συνέδρια Επιστήμης, Οικονομικών, Στατιστικής.

Συμβάλλει στα Γράμματα και τις Τέχνες ως Αντιπρόεδρος της Λυρικής Οπερατικής Σκηνής Κύπρου (και Μπάσος όπερας) ως Μέλος του ΔΣ της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, Μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου, του PEN, του Διεθνούς Ιδρύματος Επιστημονικών Ερευνών-Φιλοσοφίας, του ΠολιτιστικούARTOS
Συγγράφει 3 κοινωνικοϊστορικά έργα για το ΚΙΤΙΟ (αρχαία Λάρνακα, 4000 Χρόνια) στα θέματα «Ζήνων ο Κιτιεύς», «Κίμων-και νεκρός ενίκα» «Λατίνοι Λάρνακος 965-»

Συμμετέσχε ως Μπάσος της Λυρικής σε 3 Όπερες και συγγράφει ένα θεατρικό έργο.

Εξέδωσε δύο Ποιητικές Συλλογές “ΔΙΑΔΡΟΜΗ Α’' (2001) και “ΔΙΑΔΡΟΜΗ Β’' (2003) με τον Εκδοτικό Οίκο ΣΜΙΛΗ και την τρίτη “ΔΙΑΔΡΟΜΗ Γ’' (2006) με τον Εκδοτικό Οίκο ΑΝΕΥ. Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Ορισμένα μελοποιήθηκαν, παρουσιάστηκαν σε ελληνόγλωσσες και Διεθνείς Ανθολογίες, σε Διεθνή Διαδίκτυα Λογοτεχνίας, σε ευρωπαϊκά Συνέδρια. Βραβεύθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης (Θεσσαλονίκη, 2006) για ποίηση και προσφορά στον Πολιτισμό.
Η μετάφραση και μελοποίηση ποιημάτων του συνεχίζεται με επίλεκτους δημιουργούς

Αντιπροσώπευσε την Κύπρο με ποιήματά του μεταφρασμένα : α) στην Ευρωπαϊκή Λογοτεχνική Εβδομάδα στη Γαλλία (Κονιάκ, Νοέμβρης 2003), β) στην «Εβδομάδα Τέχνης και Λόγου» στη Γερμανία (Μόναχο, Μάιος 2006) και γ) στη Διεθνή Ημέρα Ποίησης (Μάρτης, 2007, παράλληλα στην ελεύθερη Λευκωσία και κατεχόμενη) κ.ά.

Μετέφρασε Νομπελίστες ποιητές ( Νερούδα, Β.Ζιμπόρσκα, Σέιμους Χίνυ, Τ.Σ.Έλιοτ, Κουαζιμόντο, Μοντάλε), κλασσικούς (Άγ.Φραγκίσκος, Δάντης, Πετράρχης, Μιχαήλ Άγγελος, Λεοπάρντι, Καβάφης,Λόρκα), κινέζικη και ιαπωνική ποίηση του Μεσαίωνα 19 τουρκοκύπριους με ποίηση για την ειρήνη και ενοποίηση (Έκδοση Υπ.Παιδείας).

Οι μεταφράσεις για Νερούδα και κινέζους εκδίδονται το 2007 με στήριξη χορηγών.