Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Συνθήκη Ισορροπίας (απόσπασμα)

του Πέτρου Σκυθιώτη 

Ψοφάω να δω τ’ όνομά μου
σε μπουκάλι μπύρας
πακέτο τσιγάρων
εξώφυλλο βιβλίου
σε κάτι χειροπιαστό τέλος πάντων
να μ’ αγαπούν και να με πληρώνουν
χωρίς να με λένε πουτάνα


*

Εκεί που πας και πίνεις
και βρίσκεις το Γιώργο
και τα λετε
σ’έχω δει πολλές φορές που έρχεσαι στο κέφι
και φτιάχνεις με τα χέρια σου
κάτι όνειρα θεόρατα πνιγμένα
αλλά καθόλου θολά μες στο μυαλό σου
μια κι εσύ ξέρεις καλύτερα απ’τον καθένα
που θες να φτάσεις όχι όμως κι ο Γιώργος
που πάντα εκείνη τη στιγμή
συμφωνεί
και σε κοιτάει με θαυμασμό κι απορία
λέγοντας:
πες ότι έγινε και μετά τι;

*

Μετά από δεκαεφτά πλύσεις εγκέφαλου
κρεμάστηκε στα σύρματα του τρίτου ορόφου
δίπλα στη μπουγάδα της γυναίκας του
μόλις στέγνωσε
καθαρός πια απ’ όλα τα μικρόβια
επέστρεψε στο μπαλκόνι να διαβάσει την
ατσαλάκωτη εφημερίδα
η γυναίκα αμίλητη και χωρίς πολλά πολλά
σιδέρωσε κι ετοίμασε τα δυο σκοτωμένα
παιδιά
για το δείπνο

*

Στο όνειρό μου υπάρχει ένα
σπίτι
στο σπίτι μου υπάρχει ένα
όνειρο
αν βάλεις τέτοιους κρίκους στη σειρά
και δεν σπάσει ούτε ένας
είναι ικανοί να σε
πνίξουν

*

Κυνηγώ ακόμα να σε σκοτώσω
στο πάρκο με τους καθρέφτες
όποιος ξεφύγει απόψε για πάντα θα ξεφύγει
και διήρχετο ώρες δέκα
εκ της λεωφόρου ο τρόμος
ο τρόμος μην τυχόν και πρόωρα
ξημερώσει

*
Ακόμα κι αν οι κόκκοι άμμου
μετατραπούν
σε ανθρώπους
η έρημος παραμένει έρημος

*
Κι η Ευρώπη προσκύνησε
απ’ τα δεκαοχτώ αντικαταθλιπτικά
σύγχρονες ασθένειες
σου λέει
τι μας λείπει τι μας λείπει τι μας λείπει
εμένα τίποτα απάντησε
εγώ είμαι ελεύθερος απ’ όλες τις εξαρτήσεις
έκοψα το κάπνισμα το αλκοόλ τον τζόγο
και πήγε ο ηλίθιος

κι έγραψε άλλο ένα ερωτικό γράμμα

*

Είχαν τότε φέρει από πολύ μακριά
κάτι φωτιές
που τις ονόμαζαν
έρωτες
τις άπλωσαν δίπλα δίπλα
και φώτιζαν
όλο τον ουρανό
άνθρωποι μαζεύτηκαν πολλοί πάρα πολλοί
που τις ψάχναν από καιρό
και φώναζαν σα να μη ξαναείδαν
θαύμα στη ζωή τους.

*

Αγαπητέ κύριε ποιητή,
Να θυμάστε να φοράτε
συχνότερα
τα γυαλιά σας
εδώ τα πράγματα
δεν είναι ποτέ στο περίπου
και προπαντός έχουνε
σύνορα και γωνίες
γι' αυτό σας παρακαλώ
μην εξαπατάσθε
και μας παρασύρετε.

*

Αγαπητέ αναγνώστη,
οι δικές μου οφθαλμαπάτες είναι μόνο
δικές μου
ποιος σας είπε ότι μπορείτε να παίζετε
με την ιδιοκτησία
του καθενός
εγώ για να ξέρετε ήθελα από μικρός
να αποκτήσω
μυωπία.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Ξένια Κακάκη (βιογραφική αναφορά)

Η Ξένια Κακάκη γεννήθηκε το 1978 στην Αθήνα.
Σπούδασε Ισπανική Γλώσσα και Πολιτισμό στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.
Έκανε  μεταπτυχιακές σπουδές στη Μετάφραση – Μεταφρασεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.


Ποιητικές Συλλογές:  “Μικροποιημάτων παζλ”

Ο Τεχνίτης

 της Ξένιας Κακάκη 

Σε θαυμάζω γιατί δουλεύεις την τέχνη της απλότητας
της αβρότητας
της λιτότητας
Ευγενή μου Τεχνίτη.

Τις στιγμές αγκιστρώνεις στο τώρα τους
τις μνήμες στο πάντα τους
τις ελπίδες στο σύμπαν τους
Σοφέ Εσύ Τεχνίτη.

Μα με κλείνεις μέσα σ’ αυτό που δεν ειπώθηκε
που δεν ειδώθηκε
που δεν ακούστηκε
Πλανευτή Τεχνίτη μου.

Σε λατρεύω:
Κατέχεις την τέχνη της έλλειψης κι ανυπαρξίας.
Απόντα Τεχνίτη.

Ορφάνια

της Ξένιας Κακάκη

Οι φόβοι του και μαζί οι ελπίδες του
εξαφανίστηκαν
κοιτώντας τη βροχή
όλη νύχτα
όλα έφυγαν
μαζί με το νερό
λευκά στίγματα σε μαύρο φόντο
μονάχα απέμεινε ορφανός
ορφανός
από
ζωή.

Μικροποιημάτων παζλ (απόσπασμα)

της Ξένιας Κακάκη 

ΑΣΤΡΟ ΝΕΤΡΟΝΙΩΝ

Τόνους αστρικής σκόνης κουβαλάς
στο πέρασμά σου όλα χάνονται πίσω σου
χιλιάδες έτη φωτός μακριά από τη Γη
νεφέλωμα σκόνης νεφέλωμα ισορροπιών
και στο κέντρο επιθανάτια έκρηξη
σουπερνόβα μιας παλιάς ζωής
εσύ η σουπερνόβα μου
εγώ η αστρική σου σκόνη.

***
ΤΟ ΦΥΛΑΧΤΟ

Έχασα στον άνεμο το αγαπημένο μου φυλαχτό.
Το βρήκα χρόνια μετά απαράλλαχτο και πολυταξιδεμένο.
Χρύσιζε όσο τίποτα από τις ψυχές που το είχαν φορέσει


***
ΚΑΠΟΤΕ

Πρόσεξε – μου είπε ανήσυχα – μη γίνεις σαν κι εμένα
 Και δεις ξάφνου να γίνονται
Τα άσπρα σου φουστάνια λιμνάζοντα νερά
Τα φυλαχτά που φόραγες άπνοα κοχύλια
Τα γάργαρα σου νιάτα αλάτι στη γλώσσα του «Ε και;»
Πρόσεξε – μου είπε ικετευτικά – μη γίνεις σαν κι εμένα
Νερό ζεστό πειθήνιο στους βράχους της ακροθαλασσιάς.
Γιατί κάποτε ήμουν κύμα”.



***
ΑΝΗΚΕΙΝ

Με ρώτησαν πού ανήκω και με ποιου το μέρος τάσσομαι.
Και τους απάντησα ότι δεν ανήκω
ούτε σε ομάδες
ούτε σε κινήματα
ούτε σε ρεύματα
ούτε σε κολεκτίβες.
Ανήκω σε κάθε «μου» που έχτιζα μερόνυχτα στον ήλιο.
Και αυτοί δεν μου ξαναμίλησαν.

***

Μια μορφή δυο μορφές
σώματα ψυχές
σε ένα βαγόνι τρένου
μιας γραμμής
μιας τροχιάς
μια μέρα σαν κι αυτή
της εβδομάδας
του μήνα
του χρόνου
να φτιάχνουν μαζί το παζλ της ζωής
του τότε 
του τώρα 

του αύριο

Μνήμη

της Ξένιας Κακάκη 

Μην τρομάζεις.

Συνήθεια ήταν.
Κι αυτή ήταν χρόνος.
Κι αυτός γίνεται μνήμη.
Κι αυτή αδυνατίζει.

Άρα, μάλλον
θα ξεχάσεις.


Μάλλον.

Όλα

της Ξένιας Κακάκη

Νοσταλγώντας και λαχταρώντας.
Αναρωτώντας (με).
Όλα ακίνητα
            Όλα κενά
Για αντάλλαγμα θα σου δώσω την καρδιά μου
           που ακόμα χτυπά
           κι έτσι όλα μπορεί να γίνουν
           στιγμιαίως

           καινά.

Επτά (7) Δημοτικά Τραγούδια της Δυτικής Θράκης

Αρχοντογιός παντρεύεται

Αρχοντογιός αρχοντογιός παντρεύεται
και παίρνει προσφυγούλα
προσφυγούλα μαυρομάτα μου
και παίρνει προσφυγούλα
προσφυγούλα σε κλαιν τα μάτια μου

Η μάνα του η μάνα του σαν τ’ άκουσε
πολύ της κακοφάνη
προσφυγούλα μαυρομάτα μου
πολύ της κακοφάνη
προσφυγούλα σε κλαιν τα μάτια μου

Πιάνει δυο φι πιάνει δυο φίδια ζωντανά
τα ξεροτηγανίζει
προσφυγούλα μαυρομάτα μου
τα ξεροτηγανίζει
προσφυγούλα σε κλαιν τα μάτια μου

Κάτσε νύφη μ’ κάτσε νύφη μ’ να φας να πιεις
ψάρια τηγανισμένα
προσφυγούλα μαυρομάτα μου
ψάρια τηγανισμένα
προσφυγούλα σε κλαίν’ τα μάτια μου

Από την πρώ από την πρώτη πιρουνιά
η κόρη εφαρμακώθη
προσφυγούλα μαυρομάτα μου
η κόρη εφάρμακώθη
προσφυγούλα σε κλαίν’ τα μάτια μου

Αχ, πεθερά αχ, πεθερά θέλω νερό
τη φλόγα μου να σβήσω
προσφυγούλα μαυρομάτα μου
τη φλόγα μου να σβήσω
προσφυγούλα σε κλαίν’ τα μάτια μου



***


Βασιλικούδα ( Στου Τοκμάκι στ'ς Μεταξάδες )  

Στου Τοκμάκι, στ’ ς Μεταξάδες
στου Τοκμάκι, στ’ ς Μεταξάδες
Γιάννης Δήμαρχους άιντι Βασιλικούδα μ’
Γιάννης Δήμαρχους

Γιάννης έχει τρεις γυναίκις
Γιάννης έχει τρεις γυναίκις
κι άλλην αγαπάει άιντι Βασιλικούδα μ’
κι άλλην αγαπά

Θα χουρίσει τη Θουδώρα
θα χουρίσει τη Θουδώρα
θα πάρει τη Βασιλ'κή άιντι Βασιλικούδα μ’
Θα πάρει τη Βασιλ'κή

Μάνα της την ουρμηνεύει
μάνα της την ουρμηνεύει
την παρακαλεί άιντι Βασιλικούδα μ’
την παρακαλεί

Μην τουν παίρνεις πιδί μ’ τουν Γιάννη
μην τουν παίρνεις πιδί μ’ τουν Γιάννη
τουν Γιάννη του χουβαρντά άιντι Βασιλικούδα μ’
Τουν Γιάννη του χουβαρντά


 ***
Γω στα ξένα περπατούσα

Εγώ στα ξε καλή μου μάνα,
εγώ στα ξένα περπατούσα
εγώ στα ξένα περπατούσα
τσ’ όμορφες παρατηρούσα
(εγώ στα ξένα περπατούσα
τσ’ όμορφες παρατηρούσα)

Όλα τα καλή μου μάνα,
όλα τα κορίτσια τα `δια
όλα τα κορίτσια τα `δια
με τα γέλια, με τα χάδια
(όλα τα κορίτσια τα'δια
με τα γέλια με τα χάδια)

Μια γαλά καλή μου μάνα,
μια γαλαζοφορεμένη
μια γαλαζοφορεμένη
την καρδιά μου έχει καμένη
(μια γαλαζοφορεμένη
την καρδιά μου έχει καμένη)

Δεν μπορώ, καλή μου μάνα
δεν μπορώ να τη γελάσω
δεν μπορώ να τη γελάσω
το χεράκι της να πιάσω
(δεν μπορώ να τη γελάσω
το χεράκι της να πιάσω


***

Κάτω στον κάμπο τον πλατύ


Κάτω στον κάμπου τον πλατύ,
στον κάμπου το μεγάλο
λάλει αηδόνι μ’ λάλει εκι έσπερνε,
έσπερν’ ένας άρχοντας μι δώδεκα ζευγάρια
λάλει αηδόνι μ’ λάλει

Πουλάκι πήγε κι έκατσε στη δέξια τη ζευλίτσα
Και δε λαλούσε σαν πουλί, σαν ούλα τα πουλάκια
Γλυκολαλεί άϊντε και μοιρολογεί τ’ αρχόντου παραγγέλνει
Σπέρνεις, σπέρνεις αφέντη μου, σπέρνεις, δε θα θερίσεις
Κακό μεγάλο κι αρρωστιά θα `ρθει στο σπιτικό σου
Να το `ξερα πουλάκι μου που μου το λες αλήθεια
Να χάριζα τα βιάτα μου κι ούλα τα καλά μου
Εμένα μ’ έστειλε ο Θεός να σου το `μολογήσω
Δω στα λιανοχορταρούδια

Δω στα λια- κι αμάν αμάν,
δω στα λιανοχορταρούδια.
Δω στα λιανοχορταρούδια,
τι τρανός χορός θα γένει.

Σαν γαϊτά- κι αμάν αμάν,
σα γαϊτάνι θα παγαίνει.
Σαν γαϊτάνι θα παγαίνει,
πέντε πέρδικες πετούσαν.

Μες τον κά- κι αμάν αμάν,
μες τον κάμπο όλο γυρνούσαν.
Μες τον κάμπο όλο γυρνούσαν,
για τα μας τα δυο ρωτούσαν.

Ποια είν' η ά- κι αμάν αμάν,
ποια είν' η άσπρη ποια είν' η ρούσα.
Ποια είν' η άσπρη ποια είν' η ρούσα,
ποια είν' η γαϊτανοφρυδούσα.


Πέντε πέρδικες πιτούσαν

Πέντε πέρδικες πιτούσαν
και στον κάμπο `λογυρνούσαν,
για τα μας τα δυο ρωτούσαν,
γιατ’ ισένα, γιατ’ ιμένα,
για τα δικά σου μαύρα ματιά,
κάνω μαύρα μονοπάτια.
Θα σι πάρω, δε σ’ αφήνω,
και στην Πόλη θα σι πάγω,
πέντε ντούμπλες θα σι βάλω
κι φλουρί θα σ’ αρματώσω.


***

Στέργιους πισμάνιψι


Κρουν τα νταούλια μωρί Στέργιου μ’
κρουν κι τα βιολιά
κρουν τα νταούλια μωρί Στέργιου μ’
κρουν κι τα βιολιά

Πάπούς μι την κόκκινη σαλβάρα
πάπούς χορεύει μπροστά
πάπούς μι την κόκκινη σαλβάρα
πάπούς χορεύει μπροστά

Ίδω Στέργιους, ικεί Στέργιους
Στέργιους απάν’ στην αγριμδιά
Ίδω Στέργιους, ικεί Στέργιους
Στέργιους απάν’ στην αγριμδιά

Κάτέβα Στέργιου μ’, κάτεβα γκζάνι μ’
να σε παντρέψουμι
κάτέβα Στέργιου μ’, κάτεβα γκζάνι μ’
να σε παντρέψουμι

Δεν κατιβαίνω, δεν αλλάζω
γάμπρός δε γίνομι
δεν κατιβαίνω, δεν αλλάζω
γάμπρός δε γίνομι

Τα σημάδια πίσω να πάτι
Στέργιους πισμάνιψι
τα σημάδια πίσω να πάτι
Στέργιους πισμάνιψι

Τρία μιτζίθια παπούτσια βρε Στέργιου μ’
πάπούς αγόρασι
Τρία μιτζίθια παπούτσια βρε Στέργιου μ’
πάπούς αγόρασι

Κάτέβα Στέργιου μ’, κάτέβα γκζάνι μ’
να σε παντρέψουμι
κάτέβα Στέργιου μ’, κάτέβα γκζάνι μ’
να σε παντρέψουμι

Πέντε (5) Δημοτικά Τραγούδια του Ανατολικού Αιγαίου

Δώδεκα χρονών κορίτσι

Δώδεκα χρονών κορίτσι
χήρα, πάει στη μάνα της
τα στεφάνια στην ποδιά της
κι ήκλαιγε τον άντρα της.

"Σώπα, κόρη μου, μην κλαίεις,
σώπα μην πικραίνεσαι,
έμμορφη κι αρχόντισσα `σαι
και ξαναπαντρεύεσαι"



Ένα καράβι από τη Χιό

Ένα καράβι από τη Χιο
με τις βαρκούλες του τις δυο
στη Σάμο πήγε κι άραξε
κι έκατσε και λογάριασε

Πόσο πουλιέται το φιλί
στη Δύση, στην Ανατολή
Της παντρεμένης τέσσερα
της χήρας δεκατέσσερα

Της λεύτερης είναι φτηνό
το παίρνεις με το χωρατό
κι αν σε φιλήσει μια φορά
αλλού ψάχνει να βρει χαρά



***
κάτω στο γιαλό

Κάτω στο γιαλό, κάτω στο περιγιάλι,
κάτω στο γιαλό, κάτω στο περιγιάλι.
Κάτω στο γιαλό κοντή νεραντζούλα φουντωτή,
κάτω στο γιαλό κοντή νεραντζούλα φουντωτή.

Πλέναν Χιώτισσες, πλέναν Παπαδοπούλες,
πλέναν Χιώτισσες, πλέναν Παπαδοπούλες.
Πλέναν Χιώτισσες, κοντή νεραντζούλα φουντωτή,
πλέναν Χιώτισσες, κοντή νεραντζούλα φουντωτή.

Και μια Χιώτισσα μικρή Παπαδοπούλα,
και μια Χιώτισσα μικρή Παπαδοπούλα.
Και μια Χιώτισσα κοντή νεραντζούλα φουντωτή,
και μια Χιώτισσα κοντή νεραντζούλα φουντωτή.

Έπλεν’ , άπλωνε και με την άμμο παίζει,
έπλεν’ , άπλωνε και με την άμμο παίζει.
Έπλεν’ , άπλωνε, κοντή νεραντζούλα φουντωτή,
έπλεν’ , άπλωνε, κοντή νεραντζούλα φουντωτή.

Φύσηξε Βοριάς, Μαΐστρος, Τραμουντάνα,
φύσηξε Βοριάς, Μαΐστρος, Τραμουντάνα.
Φύσηξε Βοριάς, κοντή νεραντζούλα φουντωτή,
φύσηξε Βοριάς, κοντή νεραντζούλα φουντωτή.

Και της σήκωσε το ποδοφούστανό της,
και της φάνηκε ο ποδαστράγαλός της.
Έλαμψ’ ο γιαλός, κοντή νεραντζούλα φουντωτή,
έλαμψ’ ο γιαλός, κοντή νεραντζούλα φουντωτή.




***
ο μπάρμπα Μαθιός

Α, πα, πα καημός
α, πα, πα καημός
βρε έχασε τσ’ αρβύλες
ο μπάρμπα Μαθιός.

Αχ, θα σε ξυλοφορτώσω
που μ’ έκλεισες απ’ όξω
και μ’ έσπασε τ’ αγιάζι
κι εσένα δε σε νοιάζει.

Α, πα, πα
τι έπαθε ο Θοδωρής,
το καλαθάκι έχασε.

Αχ, θα σε ξυλοφορτώσω
που μ’ έκλεισες απ’ όξω
και μ’ έσπασε τ’ αγιάζι
κι εσένα δε σε νοιάζει.

Α, πα, πα.
Α, πα, πα
βρε σκέπασέ με Κατερινιώ
με τον παλιό αμπά.

Α, πα, πα καημός
α, πα, πα καημός
βρε έχασε τσ’ αρβύλες
ο μπάρμπα Μαθιός.


***

Σήκω γαμπρέ μου κι άλλαξε

Σήκω γαμπρέ μου κι άλλαξε
και βάνε τα λινά σου
Κι ήρθε καιρός να παντρευτείς,
να χαίρετ’ η καρδιά σου
Το γιαλό γιαλό, ψαράκια κυνηγώ

Νύφη μ’ τα χιόνια λούστηκες
Και πήρες την ασπράδα
Και στη ροδιά ακούμπησες και πήρες κοκκινάδα
Έλα ταίρι μου και πιάσ’ το χέρι μου

Βάλε μετάνοια, φίλησε, της μάνας σου το χέρι
Για να σου δώσει την ευχή, να ζήσεις με το ταίρι
Έλα πέρασε, παίξε και γέλασε
Έλα ταίρι μου και πιάσ’ το χέρι μου

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.