Αλότριο φως

Σε διάλεγα πάντα ξένο, θραύσμα αλλότριου φωτός. Η σάρκα σου ένα αίνιγμα, οι κινήσεις των χειλιών σου ακατανόητες συλλαβές.
Εκείνος ο μακρινός γαλαξίας όπου χάνεσαι μέσα στο σκοτεινό κελί γεννάει παραμύθια.
Χρειάζομαι να σε έχω για να μπορώ να σε εγκαταλείψω.

Μονάκριβη αγάπη

Δεν σου αξίζει τέτοιος πνιγμός.
Εσύ θα έπρεπε να συντρίβεσαι στις ανηφόρες.
Εκεί στο ύψος όπου βρίσκεσαι ακόμα και τα άνθη κομματιάζονται.
Το βλέμμα σου πλανιέται σε ξέφωτα, σε μονοπάτια απάτητα διασχίζεις μαύρες θάλασσες με το κουπί σπασμένο.
Κι εγώ το ξέρω.
Δεν είμαι ο αντίλαλος.
Δεν είμαι κάτοπτρο.
Μα πάνω από όλα δεν είμαι ο μονάκριβος σου.