Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

To Άξιον Εστί η σηματικότερη Ποιητική Συλλογή του Οδυσσέα Ελύτη


"Οι Ποιητικές Συλλογές του Οδυσσέα Ελύτη που θεωρούνται από τους αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου ως οι σημαντικότερες" Με αυτό το ερώτημα οργανώσαμε μια άτυπη ψηφοροφία. Διήρκησε λίγους μήνες και κληθήκανε οι αναγνώστες και οι φίλοι της ποίησης να δείξουνε την προτίμησή τους. Όπως έχουμε επαναλάβει και στο παρελθόν οι ψηφοφορίες σε αυτό τον χώρο δεν έχουν επίσημο χαρακτήρα και απλώς γίνονται για να σταθμιστούν απόψεις και γνώμες. Οπότε η κριτική που πιθανόν να ασκηθεί ας είναι τουλάχιστον επιεικής.

Οι πέντε (5) ποιητικές συλλογές στις οποίες το κοινό έδειξε τη μεγαλύτερη προτίμηση είναι οι παρακάτω κατά σειρά περισσοτέρων ψήφων:

1.     Το Άξιον Εστί
2.     Το μονόγραμμα
3.     Μαρία Νεφέλη και Τα Ρω του Έρωτα
4.     Ο μικρός Ναυτίλος
5.     Προσανατολισμοί

Αναλυτικότερα: Συμμετείχαν 114 αναγνώστες και «έδωσαν» 258  ψήφους στις δέκα επτά ποιητικές συλλογές  του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη όπως παρακάτω:


α/α
Ποιητική Συλλογή
Εκδόσεις/έτος
ψήφοι
Αναλυτικό Ποσοστό
1
Το Άξιον Εστί
Ίκαρος/1959
68
26,35%
2
Το Μονόγραμμα
Ίκαρος/1972
37
14,34%
3
Μαρία Νεφέλη
Ίκαρος/1978
20
7,75%
-
Τα Ρω του Έρωτα
Ίκαρος/1972
20
7,75%
4
Ο μικρός ναυτίλος
Ίκαρος/1985
15
5,81%
5
Προσανατολισμοί
Πυρσός/1939
14
5,43%
6
Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας
Ίκαρος/1971
12
4,65%
7
Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου
Ύψιλον/1984
10
3,87%
-
Τα ελεγεία της Οξώπετρας
Ίκαρος/1991
10
3,87%
8
Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας
Ίκαρος/1962
9
3,49%
-
Δυτικά της λύπης
Ίκαρος/1995
9
3,49%
9
Ήλιος ο Πρώτος μαζί με τις παραλλαγές πάνω σε μιαν αχτίδα
Γλάρος/1943
8
3,10%
10
Έξι και μία τύψεις για τον ουρανό
Ίκαρος/1960
7
2,71%
11
Το Φωτόδεντρο και η Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά
Ίκαρος/1971
6
2,33%
12
Εκ του πλησίον
Ίκαρος/1998
5
1,94%
13
Τα Ετεροθαλή
Ίκαρος/1974
4
1,56%
-
Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας
Ίκαρος/1982
4
1,56%






ΣΥΝΟΛΟ

258
100%



Παρακάτω ο πίνακας όπως μας κοινοποιήθηκε από το μετρικό σύστημα της Google

Προσανατολισμοί («Πυρσός», 1939)
  14 (12%)

Ήλιος ο Πρώτος μαζί με τις παραλλαγές πάνω σε μιαν αχτίδα ( «Γλάρος», 1943)
  8 (7%)

Το Άξιον Εστί («Ίκαρος», 1959)
  68 (59%)

Έξι και μία τύψεις για τον ουρανό («Ίκαρος», 1960)
  7 (6%)

Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας («Ίκαρος», 1962)
  9 (7%)

Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας («Ίκαρος», 1971)
  12 (10%)

Το Φωτόδεντρο και η Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά («Ίκαρος», 1971)
  6 (5%)

Το Μονόγραμμα («Ίκαρος», 1972)
  37 (32%)

Τα Ρω του Έρωτα («Αστερίας», 1972)
  20 (17%)

Τα Ετεροθαλή («Ίκαρος», 1974)
  4 (3%)

Μαρία Νεφέλη («Ίκαρος», 1978)
  20 (17%)

Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας («Ίκαρος», 1982)
  4 (3%)

Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου («Ύψιλον», 1984)
  10 (8%)

Ο μικρός ναυτίλος («Ίκαρος», 1985)
  15 (13%)

Τα ελεγεία της Οξώπετρας («Ίκαρος», 1991)
  10 (8%)

Δυτικά της λύπης («Ίκαρος», 1995)
  9 (7%)

Εκ του πλησίον («Ίκαρος», 1998)
  5 (4%)


Votes so far: 114
Poll closed 

Αλέξιος Μάινας: Το δείπνο

Το δείπνο
Άλλες αυγές, άλλες μυθολογίες.

Άμα νυχτώσει –σκύβοντας μπλε στις μακρινές τουλίπες–
κι ανάψουν μετά το φρούτο τα πούρα τους
οι καλεσμένοι
θα πέσουν αυτά τα σκοτεινά
απ’ την ομπρέλα των πορτατίφ χρώματα της σάλας
στην πέτσα του ποταμού ως ανταύγειες
θα τα παρασύρει
το κρύο νερό
μαζί με καρβουνόπλοια χωρίς καρίνες
προς βόρεια
       όπου
              προμηθεύουν τις λαμπερές
              ανοιξιάτικες νύχτες
              το εναλλασσόμενο φίδι
              του σέλατος
              και βλέπουν τους κρυστάλλους πορτοκαλείς
              στα χιονοπέδιλά τους
              οι αποστάτες
              που –σαν αυτόματες κάμπιες–
              πορεύονται με την πειθαρχία της προαπόφασης
              για έναν σίγουρα ανέμελο
                     έλκοντα
                            πόλο
                                   να ταφούν
                                           μακριά απ’ την πατρίδα τους
                                                      για να στεριώσει αυτή των γόνων.





Από την ποιητική συλλογή:
«Το περιεχόμενο του υπόλοιπου», εκδ. Γαβριηλίδης, 2011.

Το ξυράφι του Όκαμ: Ποιητική Συλλογή του Αλέξιου Μάινα: Δύο(2) Ποιήματα


(19:08) Έξι συνώνυμα του Γκέοργκ Χάυμ

Μεγάλα ρόδια
σαν καρδιές
με ρωγμές

σαν απογεύματα
στα τέλη
του λυκείου.




(Πράξη 4η, Δε σε λέω Ελένη μην το σκάσεις)

Ο λαβύρινθος των πιθαντοτήτων
που μας ένωσαν.
Και η παροδική διαθεσιμότητα
τής στο ελάχιστο συρρίκνωσης
των πιθανών ενδοιασμών.

Η πράξη ένα κλαδί με γινωμένα μήλα.
(Τα πολλά λόγια είναι λόγια.)




Ποιητική συλλογή : "Το ξυράφι του Όκαμ", 
Αθήνα, 2014, Μικρή Άρκτος

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Ο αποχαιρετισμός .

της Ασημίνας Λαμπράκου

Όρθιοι κάτω από την τέντα του περίπτερου
- μη φανταστείς
πως απαίτηση είχα
αλλιώς να τους σκεφτείς
καθιστούς ή ξαπλωμένους
καταμεσίς του δρόμου
μα σκέψου και μένα
που να αποδώσω ήθελα
λιτά
στη σκηνή και τους πρωταγωνιστές μου
τις συνέπειες στη συμπεριφορά
από του κόσμου την γύρω παρουσία
ανάγκη είχα τον πλεονασμό-
σ’ ένα αποχαιρετισμό
με χειραψία τυπική
περιορίστηκαν
εγκλείοντας ο καθένας
νόημα δικό του στην κίνηση
Έτσι, έκπληκτη
βρέθηκε να χαιρετά
μια παλάμη παγωμένη
παρά τον καύσωνα
των εξωτερικών καιρικών συνθηκών
και των δικών της εσωτερικών
Ώσπου να ολοκληρωθεί η παρατήρηση
μεσαίος και δείκτης
ακολουθούσαν την κίνηση του αντίχειρα
κατά μήκος της παλάμης
κι απ’ τις δυο πλευρές
εγχέοντας θαρρείς μέσω αφής
ρίζες από την δική της ουσία
έγνοιας και πραγματικότητας
στα επιθηλιακά κύτταρα του άντρα
με μιαν ιδιόχειρη αφιέρωση
όσο διήρκεσε το έκπληκτο
στο άγγιγμα
βλέμμα εκείνου
η αγάπη
φωτίζει
τις νύχτες του μυαλού μου
όσο τα ξωτικά
χορεύουν
στις άκρες της σκέψης μου
Έπειτα αποχωρίστηκαν
τα βλέμματα κι οι παλάμες
Δυο λόγια επόμενα
και τα πράγματα εξελίχθηκαν
σε κατευθύνσεις αντίθετες
Εκείνη, στράφηκε αριστερά
και πριν στρίψει στη γωνία
απ’ όπου θα τον έχανε διά παντός
από την οπτική της
κοντοστάθηκε σε μια βιτρίνα
να προκαλέσει την αλλαγή στη σκέψη
Αργότερα πολύ
θα μετρούσε και την κατάσταση


(από τη συλλογή: οι απέναντι, αυτοέκδοση, Αθήνα 2012)

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΗ: Από την Ποιητική Συλλογή του Γιώργου Χριστοδουλίδη που κυκλοφόρησε το 2005( εκδόσεις Γκοβόστης) τέσσερα (4) ποιήματα



ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΗ


Άλλο πρόσωπο είχε το πρωί
τί είδους μαχαίρια σε χαράκωσε έτσι;
Σε είχα προειδοποιήσει να σταματήσεις
να καλλιεργείς αδέσποτα χέρια
δεν θα φυτρώσουν
για να γράψουν τη θεσπέσια λέξη
αναπόφευκτα στράφηκαν εναντίον σου
αγανακτισμένα με την ποιότητα του εδάφους
πώς να πιάσουν με τόσο αίμα να τα ποτίζει;
Δικό τους αίμα που μέχρι πρόσφατα
στις φλέβες τους κυκλοφορούσε
να μην σε ξαναδώ λοιπόν στο αυθόρμητο
να καυχιέσαι ότι απέκτησες φτερά
για κατακόρυφη απογείωση
ό,τι κατακόρυφα ανυψώνεται
κατακόρυφα συντρίβεται
καλλιέργησε αν θέλεις σύθαμπα
από σπόρους αδήλωτου ήλιου
άλλωστε κρύβεις πολλές
ξεθυμασμένες αχτίδες
στην αποθήκη σου
ποθούν να λάμψουν φευγαλέα
πάρε ως παράδειγμα εμένα
από καιρό έχω πάψει δημόσια να ανθίζω
για να κερδίσω εύκολη πρόσβαση
στη λεπιδοφόρο νύχτα
επέλεξα το συμβιβασμό
μιας μυστικής ανθοφορίας
και φυσικά έπρεπε κάποια στιγμή να μαρανθώ
όπως είχα υποσχεθεί
στα εκ γενετής ζηλότυπα μαραμένα
όλα τα κλαδιά μου τα έστρεψα
τότε προς τα μέσα
σ’ ένα άδειο χώρο πού αν δεν δοκιμάσεις
δεν θα μάθεις ότι υπάρχει
με την πείρα και τις δοκιμασίες
σε όλες τις μορφές της κίνησης
διδάσκεσαι το σεβασμό προς την ακινησία.
Δες πόσα χρόνια κάνουνε τα δέντρα να πεθάνουν.

***

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ


Έχω χρέος, είπε
να αποτίσω φόρο τιμής
σ’ αυτό τον κόσμο
αυτός με πλούτισε
αυτός με φτώχυνε
αυτός μου εκμίσθωσε
την ρυμούλκηση του πνεύματος
μέχρι την πλήρη εκταμίευση
όλων των αισθήσεων
αυτός εντέλει συνταξιοδότησε
τα πάθη μου
ώστε τώρα ρεμβαστικά
να απολαμβάνω καπνίζοντας
της ζωής τα ερείπια
ενιότε ναι, ανεβαίνω στο απέναντι βουνό
για να επιβεβαιώσω
πόσο επιβλητικότερος
είναι ακόμα ο ουρανός
από αυτά που ευθυγραμμίζονται
στο βλέμμα μου
θυμάσαι που με ρώτησες
«γιατί όσο τον πλησιάζουμε
αυτός απομακρύνεται»;
θυμάσαι που με επίσημο τόνο με ρώτησες
«αν η θάλασσα που δείχνει να συγκλίνει
ως μαγνητισμένη στο ομοούσιο γαλάζιο,
αγνοεί τη ληξιπρόθεσμη σύμβαση χρώματος
που της δόθηκε»;
Μακριά ερώτηση. Δεν χωρεί αβρόχοις ποσίν
σ’ ένα ποίημα.
Όμως τον τυφλοπόντικα συχνά επισκέπτομαι
στον οποίο απέραντο σεβασμό τρέφω
για να τείνω ευήκοον ους
στην ερμητικά έγκλειστη
αναπνοή των νεκρών.

***

ΔΥΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ


Πώς γίνεται; διερωτήθηκες
δύο διαφορετικές φωτογραφίες
να δείχνουν το ίδιο πράγμα;
Η μια – προάστια Μόσχας
χιόνι παντού, φοιτητική παρέα
που ακροβολίστηκε στις ταράτσες του χρόνου
εσύ για μια στιγμή να ισορροπείς
στις στιλβωμένες ράγιες
που χάνονταν στο αχανές βαθύ της ενδοχώρας
κι ύστερα λίγο πριν σωριαστείς στο χώμα
κάποιος που δεν ξανάδα
λες και τον παρέσυρε τρένο-φωτοβολίδα
να σε απαθανατίζει.
Η άλλη στους απέραντους αμπελώνες του Μπορντώ
στενός διάδρομος χορτόσπαρτος
κυκλωμένος κουρεμένα πυκνά φυτά
να αποκαλύπτει στο βάθος μικροσκοπική έξοδο
στη μέση της ολοστρόγγυλη κουκίδα
εσύ με μορφασμό αδιευκρίνιστο
– χαρά πρόσκαιρη ενέσκηψε πάλι.
Ποιος μας απαθανάτισε τούτη τη φορά
και τον σάρωσε ο χρόνος;
Πώς γίνεται δύο διαφορετικοί δρόμοι
να μην σε οδηγούν στο ίδιο σημείο
αλλά σαν μπανανόφλουδες
να κρέμμονται στο λοξό κορμό της μνήμης;

***


ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ


Ήρθε το σπίτι
και στάθηκε δίπλα
από τα ασιτικά τους κορμάκια.
Ανασηκώθηκε και τα σκέπασε.
Οι βρύσες άρχισαν να τρέχουν καθαρό νερό
γέμισαν τα πιάτα φαΐ
τα παράθυρα άνοιξαν
κι ένα άλλο φως χύθηκε στα προσωπάκια τους
παρασέρνοντας μακριά το φόβο του θανάτου.
Στο βάθος του σπιτιού
στρωμένα κρεβατάκια με λινά σκεπάσματα
και χοντρά πουπουλένια μαξιλάρια
τους περιμέναν
Στις τεντωμένες ακόμα παλάμες τους
(σαν ικεσία που εκπληρώθηκε)
σπόροι φύτρωναν
και γίνανε ο κήπος του σπιτιού.

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.