Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Ένας κόκκος αλάτι



Έλλη Φεγγίδου 



Σα μια πληγή που αιώνια ματώνει
που αρκεί ένας μικρός κόκκος αλάτι
για να σε κάνει να κλαις από πόνο

Οι άνθρωποι δεν ξεχνούν τόσο εύκολα,
όσο θέλουν αυτοί ή οι γύρω τους να πιστεύουν

συχνά, σκάβουν ένα λάκκο
στην πίσω αυλή του μυαλού τους
και σωριάζουν όπως-όπως το άχρηστο υλικό.

Και κάποιες νύχτες,
που τους πνίγει το πολύ σκοτάδι,
τα λόγια, οι υποσχέσεις,
ξεντύνονται αργά,
ξαπλώνουν απαλά στο κρεβάτι,
φέρνουν το σεντόνι μέχρι τα αυτιά
και βάζουν σα μικρά παιδιά τα κλάματα.

Όταν φτάνει το πρωί,
δε μένει χώρος για τέτοιες ανόητες σκέψεις.
Τους κυνηγά η ζωή
και η πούδρα σβήνει με τα δάκρυα.

Απόψε, δε θά ‘χει φεγγάρι
Θα βγω να περπατήσω
καπνίζοντας τη μοναξιά μου.

Θα στέκομαι κάτω από κολόνες της ΔΕΗ,
από φωτεινές επιγραφές πολυκαταστημάτων,
θα χαιρετώ περαστικούς,
θα κοιτώ συχνά το ρολόι,
σαν κάτι να περιμένω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.