Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2016

Το τελευταίο παιχνίδι: Ποίημα του Κώστα Παπαποστόλου


Ποιον σημαδεύουν
Tα σκλήθρα των λόγων της ταπείνωσης,
Σκληρά στο ημίφως
Του δωματίου,
Καθώς γέρνει
Η εποχή,
Ξεγυμνώνεται το κορμί
Στην τέφρα,
Τα βλέμματα
Kι οι σιωπηλές σκέψεις
Φωλιάζουν φοβισμένες;

Με το μαχαίρι στην καρδιά
Θραύεται βίαια η εικόνα με τις υαλογραφίες
Της μνήμης.
Ύστερα,
Ο άλλος εαυτός
Βάζει τις γάζες προσεχτικά,
Βάζει τα επιθέματα στις υγρές πληγές,
Στο δρόμο, χειμάζει ο τρόμος,
Βάφονται στα χρώματα τα μικρά παιδιά
Παίζοντας τον θάνατο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.