Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Μέθη

Έλλη Φεγγίδου

Μ’ αρέσει να μιλώ, νύχτες ολόκληρες,
για βλέμματα που έζησα σε στιγμές.
Και πώς τα μάτια μου τ’ αντίκρισαν γυμνά, δεν ξέρω.

Το τσιγάρο το πρώτο στ’ όνομά σου το σβήνω
Και μεθώ

Αχ, αυτό το πρίσμα της ποίησης
της γλυκιάς διαστρέβλωσης των πραγμάτων,
ό,τι κι αν το διαπερνά,
μεμιάς αγνότερο γίνεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.