Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

ΠΑΡΗΧΗΣΗ

Έλλη Φεγγίδου
Τα ποιήματα
τα φοράω κατάσαρκα
‒ δίοδος της ενθύμησής σου.
Στα χείλη μου οι πρώτες συλλαβές σκαρφαλωμένες.
Σημεία στίξεως στον κάθε κουρασμένο μου σπόνδυλο.
Μακρά η παύση στους μηρούς
‒ ανάσα διαπραγμάτευσης.
Και εκείνη η ουλή πλάι στο γόνατο
‒ποιητική αδεία‒
εκγύμναση της προσοχής.
Να διαβάζεται «διψώ», «αγαπιέμαι», «αφήνομαι»
ως μια ανέλπιστη παρήχηση του έρωτα για σένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.