"Η σκιά" / Θεοδώρου Ελευθερία

Πιο πάνω από το μπόι μας
στέκεται η σκιά μας
και με ανάσα ακοίμητη
εξιλεώνει λάθη
Αρνητικές υπογραφές
αυτή ποτέ δεν βάζει
Θυμιατίζει δάκρυα
και το κερί που στάζει
Στις σημαδεύσεις των καιρών
σμιλεύει αντανακλάσεις
Και όταν μαγκώνουνε σκουριές
στα πόμολα της σάρκας
σε αντανακλούντα κάτοπτρα
σε απορροφά αιώνια
Πιο πάνω από το μπόι μας
αιώνιες παρελάσεις.

«Ήχος στεντόρειος» / Θεοδώρου Ελευθερία

Ιερή η φωνή
ο κλέφτης ιερόσυλος
περίτεχνα τη βούληση 
αφαιρούσε απ’ το κάδρο 
τις αξίες στις τσέπες του έκρυβε. 
Νόμισμα κίβδηλο
του έκαιγε τα χέρια
η χαμένη συνείδηση του ανθρώπου.
Μες στα ρηχά σκοτάδια της ψυχής
το ιερό λάφυρο έπνιγε
διέπραττε ύβρη
άξια της τιμωρίας των θεών.
Μ αυτή δεν φιμωνόταν
και τα υπολείμματα
του λίγου του έφτυνε κατάμουτρα
δέσμια φώναζε την αλήθεια
μα ελεύθερη όσο ποτέ.

"Υποσχέσεις επείγουσες " / Θεοδώρου Ελευθερία

Τους σκοπευτές της νύχτας
να φοβάσαι
με μάτια που πυροβολούν
ελεύθερα στοχεύουν. 
Οσμίζονται το θήραμα
μες σε ποτήρι άδειο
ανακατεύουν το αλκοόλ
με τη φωτιά στο βλέμμα.
Πυροδοτούν οι εμπρηστές
υποσχέσεις επείγουσες
και με έρωτα σε καίνε.
Στο έγκαυμα του πάθους
βάλε οδοντόκρεμα
γρήγορα θα περάσει.

"Ιστός" / Θεοδώρου Ελευθερία

Ελαφροπάτητη η χάρη της
στο φως σκαρώνει
παιχνίδια ανέμελα
και πλέκει ακούραστα το νήμα. 
Ραμμένο σε μαντήλι αραχνοΰφαντο 
σχέδιο περίτεχνο
για να σαστίζει μόνο χείλη,
σταλαγματιές ροδόνερο
αναπαύει προσποιητά .
Μα είναι στο σκοτάδι
λαίλαπα σαρκοβόρα
με τα μαλλιά άλυτα.
Φυλακίζονται στις σκιές της
δραπέτες τολμηροί
εκεί διχοτομεί τις παραισθήσεις
και το συναίσθημα ρουφάει σαν αίμα.
Τρέχουν αλαφιασμένοι
μακριά απ’ την αρπαχτική ματιά
ραδιουργά τα αγγίγματα
αν πέσεις στον ιστό της.

"Ασφυξία"

Της ασφυξίας ο συλλέκτης 
μαζεύει ανάσες
μέσα σε ρωγμές σεισμών 
και βαλσαμώνει
τις πνοές που σβήνουν.
Έχει στη συλλογή του
παραμύθια για τυφλά μάτια
δίπλα τους οι φιμωμένοι νάνοι.
Στη χιονάτη ο πρίγκιπας
αντί φιλί θα δώσει ανάσα
μήπως από το ράφι πέσει.

«Περί πειθαρχίας»/ Ελευθερία Θεοδώρου

Την πειθαρχία του στρατιώτη
δεν θα εξασφαλίσεις
αν σπάνε τα μηνίγγια του
από εντολές πολυβόλων. 
Ούτε
αν φράξειςτους αεραγωγούς
με δηλητηριασμένες πεποιθήσεις,
ούτε
αν με το δάχτυλο υποδείξεις
σαν άλλος Θεός τη μοίρα
μα ούτε
και αν λιώσεις τις σόλες
απ το μονόδρομο σε κάρβουνα
που άναψες μπροστα του.
Την πειθαρχία του στρατιώτη
άναψε τσιγάρο
και κάπνισε μαζί του
μόνο έτσι θα κερδίσεις.