Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Kokaveshi Dhimitër [Δημήτρης Κοκαβέσης] (βιογραφικό)



Ο Δημήτρης Κοκαβέσης, γεννήθηκε στο Βουλιαράτι Αργυροκάστρου την  31-05-1955. Η καταγωγή του είναι από την περιοχή της Χιμάρας.  γεμάτο πνεύμα και πολιτισμό σε αυτή τη μεγάλη περιοχή του Ελληνισμού.
Η καταγωγή του, απ’ τη Χιμάρα.
Τελείωσε ωδείο μουσικής και πραγματοποίησε  ανώτερες σπουδές στο Πανεπιστήμιο στον κλάδο Φιλολογίας.
Εργάζεται στο Αργυρόκαστρο ως καθηγητής Λυκειου Μουσικής. Ασχολείται με την λογοτεχνία. Έχει γράψει τρία βιβλία. Δύο στην Αλβανική: “
Stalakmitet” «Σταλαγμίτες» και
Fati i dritës” « Η Τύχη του φωτός¨» ενώ στην μητρική γλώσσα
την Ελληνική, έχει γράψει το βιβλίο « ΜΕΤΕΩΡΙΤΕΣ». 
Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία. Έχει τιμηθεί με διάφορα  καλλιτεχνικά βραβεία,  ενώ άρθρα του στην ελληνική γλώσσα έχουν δημοσιευτευτεί στα ΜΜΕ της Αλβανίας.
Είναι μόνιμος κάτοικος της πόλης του Αργυροκάστρου. 


Ο Δημήτρης Κοκαβέσης περιγράφοντας την ζωή αλλά και τον εαυτό του αναφέρει συγκεκριμένα:

"Η ζωή, είναι ένας μετεωρίτης που μπορεί να αφήσει, λάμψη, γαλήνια,… σκέψη πάνω στην τροχιά και το πέρασμά του. ......Μέσα από την ποίηση βλέπω το δυνατό στοιχείο της έκφρασης απέναντι στην τόσο φορτωμένη κοινωνία που ζούμε''
Σε μία ερώτηση που του έγινε απ τις Αλβανικές Εκδόσεις γιατί γράφεις στίχους, απάντησε:
«είναι σαν να ρωτάτε μία γυναίκα αν.. θέλει… να τεκνοποιήσει»
Είναι μεγάλη πρόκληση έκφρασης, γνώσεων, πολιτισμού και φιλοσοφίας.
και συνεχίζει : ''Προσωπικά την ποίηση την βλέπω σαν αφρόκρεμα… της σκέψης αλλά με πολύ κόπο, δουλεία και έμπνευση........Έτσι αξιολογώ… την ψυχική σύνδεση πάνω στις ομορφιές, το ατελείωτο έμπνευσης… γαλανό, τους παφλασμούς που ξυπνούν,… ηρεμίζουν και αναστατώνουν το πέλαγος… ψυχής του.''

Ελπίδα σιωπηλή

Μέσα απ’ το χλομό
το κουρασμένο
γέλιο η ελπίδα!…
Γκρέμιζε τα δόντια της.

Πάνω στο τρέξιμο
να την κουβαλήσω
στα στήθη μου
φώναζε… σαν λυσσασμένη
Τραμουντάνα.

Βρήκε μία όαση
ξαναγεννήθηκε!

Ένας λαός
ακούραστα
προσπαθούσε
να λευτερώσει ώρες
μέρες, χρόνια φτώχιας
σιωπής!…

Οι μεγαλύτεροι
ανεμοστρόβιλοί
δεν μπόρεσαν
να ξεσκεπάσουν το πένθος
που πνίγει
από καιρό ελπίδα!…
Σιωπηλή.

αντιλήψεις

Στιγμιαίο!... Φιλί;...
Το απολαυστικό
και προδομένο
Μέτρα στους ρυθμούς σου
αντίκριζε
Με απολαύσεις!...
Να μου λύνονταν
Συγκίνηση
Στο έντονο συναίσθημα
Των ψευδαισθήσεών!...
Να μη με κράζεις.

ΗΛΙΟΤΟΠΙΑ (απόσπασμα)

 




Νυχτοπούλι



Είμαι μόνος
χωρίς το βλέμμα σου
σαν δυσοίωνο νυχτοπούλι
που ταράζει
τoν ύπνο των ανθρώπων
με τη βραχνή του φωνή.

 



Χειμωνιάτικη νύχτα



Η σκέψη σου
με βασανίζει

δε χωράς
σε κανένα ποίημα

μα δεν μπορώ έτσι άστεγη
απόψε

που κάνει τόσο κρύο
να σ' αφήσω.


Κάτι λευκό



Θέλω να φτιάξω
κάτι λευκό απόψε
όπως ένα σπίτι
στην ακρογιαλιά

κι εκεί να σε γνωρίσω
στην πιο καλή μου φίλη:
τη θάλασσα.





Της βροχής και της θάλασσας



Μοιάζουμε όλοι
με ήχους

εγώ της βροχής
εσύ της θάλασσας.




Αχυρένια φωλιά



Κοντά σου
βρίσκω
τη ζεστή
αχυρένια
φωλιά μου

και γίνομαι
ξανά πουλί.





Αν ήμουν πουλί...



Αν ήμουν πουλί
θα πέταγα
κι εκεί
στο δωμάτιό σου
πάνω απ' το κρεβάτι σου
θα εγκαθιστούσα
το καλοκαίρι.


Η ποίηση μακριά σου...



Η ποίηση
μακριά σου
είναι νησί
χωρίς λιμάνι
που βλέπει τα πλοία
να προσπερνούν.






Απόψε ταξιδεύεις



Απόψε ταξιδεύεις
με το φεγγαρόφωτο
με την αστροφεγγιά.

Στην κάμαρά μου
μπαίνεις
σαν σκιά.




ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ (απόσπασμα)







Ο χαμένος



Αν μια φορά
χάσεις το δρόμο
πάει χάθηκες.

Μπορεί να φτάσεις
τελικά στον προορισμό
από άλλους δρόμους
πιο πολύπλοκους
να δεις ομορφιές
που οι άλλοι
ποτέ τους δε θα δούνε

μα για αυτούς
θα είσαι πάντα
ο χαμένος.


 

Άνθρωποι τυφλοί



Άνθρωποι τυφλοί
πηγαίνουν στα ψαχτά

τα πρόσωπα ψηλαφώντας
για την ομορφιά
με δάχτυλα κομμένα
απ’ τις δαγκωματιές.






Στο λιμάνι



Βγαίνοντας απ’ το πλοίο
βρήκα τον εαυτό μου
να με περιμένει
στην ίδια θέση
που τον άφησα φεύγοντας
μόνο λίγο πιο νέο
και γυρνώντας πίσω
να κοιτάξω
δεν υπήρχε πλοίο
μόνο η θάλασσα.




Σάπιο σχοινί



Ένα σάπιο σχοινί
ριγμένο απ’ το παράθυρο
του πύργου της ύπαρξης
η ποίηση

και πασχίζω ν’ ανέβω.






Το ποδήλατο



Το παιδί
θυσιάζει το ποδήλατό του
στο μεσημέρι.
Πάρ’ το ήλιε
και κάν’ το κύμα
να κρατά για πάντα
την ισορροπία
η θάλασσα.
 
 

Διάθλαση



Διάθλαση

Έξω απ’ το κορμί μου
σπαθί

κι από μέσα
ρόδο.





Βρικόλακες



Στους δικούς μου βρικόλακες
καρφώνω
ένα τριαντάφυλλο
στο στήθος.


Κόκκινη Θάλασσα (απόσπασμα)

Η θάλασσα πλάι μου


να βαδίζω δίπλα
στη θάλασσα.

στο πλάι μου
σαν σκυλί πιστό.

επιστρέφω σπίτι
έξω απ’ την πόρτα
να με περιμένει
το πρωί να βγω.

Μονοπάτι


ουράνιο, θαλάσσιο
γκρεμνούς, κακοτοπιές
στου σπιτιού μου
το στρωτό σοκάκι
καταλήγω.

στης αυλής μου
τα ήμερα δέντρα
είμαι ταμένος

κι άλλος κόσμος
δε μου μέλλει.



Κρύπτη


μέσα απ’ την κρύπτη σου
πρέπει να βγεις γυμνός στους δρόμους
να δείξεις σε όλους
του σώματός σου τις πληγές
κυρίως αυτή τη μεγάλη
που έχεις μπροστά στο στήθος σου
ίσως να τους αφήσεις κιόλας
να βάλουν μέσα
το βρώμικό τους δάχτυλο
κι ας σε μολύνουν
γιατί ‘ναι όλοι τους άπιστοι Θωμάδες
και γιατί ο καλύτερος τάφος
για τα πουλιά
είναι ο ουρανός.



Γύρη


κι εσύ αύρα φθινοπωρινή.


Που τον πας;
Τι θα τον κάνεις;

και λουλούδια.

των ερωτευμένων.



Αχίλλειος πτέρνα


ένα φύλλο χαρτί
που καίγεται.



-εκεί που το κρατούσες
καθώς του έβαζες φωτιά-

με μια μισοκαμένη λέξη

αφορμή για εικασίες γραφής




Φοίνικας


από φωτιά και αγέρα
κι όσο δυναμώνει ο αγέρας
τόσο φουντώνει η φωτιά
και μέσα σου και γύρω σου
όλα τα καις
κι οι πέτρες κοντά σου
ανασαίνουν και λιώνουν
και σαν τον Φοίνικα
μέσα απ’ τις φλόγες σου
ξαναγεννιέσαι.




Γιρλάντα


που διαπερνά στη σειρά
όλη την ανθρωπότητα
τη δένει με χρυσή κλωστή
απ’ τις καρδιές
και την κρεμά σαν γιρλάντα
γύρω από τον ήλιο.



Σπηλιά του πόνου


με τη μεγάλη σπηλιά του πόνου
να μπεις μέσα να κρυφτείς
αγρίμι κυνηγημένο.




Αντίζηλοι


άλλες γυναίκες
αντίζηλες.

που σε χώρισαν από μένα

γιατί  ‘σουν απ’ αυτά
πολύ πιο όμορφη.


Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.