Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2016

Σφάλμα / Αντιόπη Αθανασιάδου



Παιδί όταν άκουγα για θάνατο
Μ΄ένοιαζε όσο  κι αν έλεγαν για γάμο
Ήμουν αθάνατος όπως τα ποιήματα
Γυναίκα όσο η Παναγία

Δε μ΄ένοιαζε αν θα κρυολογήσω
Ένα κουνέλι με κοίταξε στα μάτια
Ανέβαινα σ΄όλα τα τρένα
Ήμουν ορίζοντας

Τώρα παίρνω όλα τα μέτρα
Μοιράζω μέρες στον ορίζοντα
Φορώ ζακέτα

Τώρα κατάλαβα
Μπορούσα όλα τα πράγματα να γίνω
Εκτός από αυτό που είμαι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.