Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016

Κόρη αόμματη στη βροχή. / Αγραπίδη Σοφία



Κανένας ήλιος στη βουβή σκέψη της,
με τα γουργουρητά παιχνιδιάρη γάτου
να χαράζουν την πορεία της βόλτας.
Ιθύμαχος, καθημερινά στον κόσμο.
Κάθε βροχοσταλίδα έδιωχνε το πένθος
που στης αόμματης κόρης την καρδιά,
χρόνια πολλά είχε ριζώσει.
Η δυνατή βροχόπτωση της έφερνε το γέλιο.
Ήταν η μοναδική δροσερή αγκαλιά.
Η μόνη βροχή που έγραφε ιστορίες αγάπης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.