Τετάρτη, 29 Απριλίου 2020

Έξι (6) Ποιητές της Ελλάδας - Έξι (6) Ποιήματα


Τάκης Φίτσος / Κώστας Βάρναλης

Μ τ πικρ χαμόγελο κα τ σφιγμένα χείλη
βουβ
τν σκιο σου λιωνες στν πολιτεία τν τάφων.
δ σ θάβουν ζωντανν ν θέλεις νά σαι τίμιος.
Παιδ
σ χτίσαν, γέρασες χωρς σταλι ν ζήσεις.
Μνες κα χρόνια μέτραγες, δεκάχρονα κατόπι,
κι
λο πηγάδα βάθαινε κι ψήλωνεν τοχος,
παρηγορι
κα μάθημα φτωχολαο δεμένου.
Κα
μίαν αγ νοιξιάτικην, πο νάκραζεν γάπη,
τρυφερ
σ᾿ γκαλιάσανε ο δερφομάχοι γγέλοι
κα
σ φορτώσανε. Κανες δν κουσε τ βόλια.
Κα
τώρα, μέσα στ σωρ τ κόκαλα, μν ψάχνεις
ν
ξεχωρίσεις τ δικά σου: εν᾿ λα καθενο!
χι συμπόνια, κλάμα, ργή. Ντροπή σου, μάνα λλάδα!


**

Κυριακή, 19 / Οδυσσέας Ελύτης

Γαλήνη σαν της Kυριακής που λείπουνε όλοι
σ' ένα δωμάτιο που του αφαίρεσα τα αισθήματα.
Πλανιέται κάποια πιθανότητα θανάτου
υπέροχου με σκαλιστές επάνω στο γυαλί ορχιδέες.
Bοή σε απόσταση μηνών ακόμη, αλλά
διακρίνονται ήδη τα ρουθούνια κόκκινα που πολύ
θέλουν ποτέ πια να μην είσαι.

**

Νόησις / Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Τα χρόνια της νεότητός μου, ο ηδονικός μου βίος --
πώς βλέπω τώρα καθαρά το νόημά των.

Τι μεταμέλειες περιττές, τι μάταιες....

Αλλά δεν έβλεπα το νόημα τότε.

Μέσα στον έκλυτο της νεότητός μου βίο
μορφόνονταν βουλές της ποιήσεώς μου,
σχεδιάζονταν της τέχνης μου η περιοχή.

Γι' αυτό κ' η μεταμέλειες σταθερές ποτέ δεν ήσαν.
Κ' η αποφάσεις μου να κρατηθώ, ν' αλλάξω
διαρκούσαν δύο εβδομάδες το πολύ.


**
Αγαπημένη μου (απόσπασμα) / Τάσος Λειβαδίτης

Δος μου τα χέρια σου να κρατήσω τη ζωή μου.
Σ’ έβρισκα, αγαπημένη,
στο χαμόγελο όλων των αυριανών ανθρώπων.
Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου
είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρά μου αγαπημένη μου.
Ύστερα έρχόταν η βροχή.
Mα έγραφα σ’ όλα μας τα χνωτισμένα τζάμια τ’ όνομα σου
κι έτσι είχε ξαστεριά στη κάμαρά μας.
Kράταγα τα χέρια σου
κι έτσι είχε πάντοτε η ζωή ουρανό κι εμπιστοσύνη.
Tα μαλλιά σου είναι μαύρα όπως μια νύχτα,
στο στόμα σου ανασαίνει ολάκερη η άνοιξη…
Oλα μπορούσανε να γίνουνε στον κόσμο αγάπη μου,
τότε που μου χαμογελούσες.
Στην πιό μικρή στιγμή μαζί σου,
έζησα όλη τη ζωή.
Hξερες να δίνεσαι, αγάπη μου.
Δινόσουνα ολάκερη
και δεν κράταγες για τον εαυτό σου
παρά μόνο την έγνοια αν έχεις ολάκερη δοθεί.
Θα ξαναβρεθούμε μια μέρα.
Kαι τότε όλα τα βράδια κι όλα τα τραγούδια
θάναι δικά μας.

**
λυπημένη / Γιώργος Σεφέρης

Στν πέτρα τς πομονς
κάθισες πρ
ς τ βράδυ
μ
το ματιο σου τ μαυράδι
δείχνοντας π
ς πονες·


κι εχες στ χείλια τ γραμμ
πο
εναι γυμν κα τρέμει
σ
ν ψυχ γίνεται νέμη
κα
δέουνται ο λυγμοί·


κι εχες στ νο σου τ σκοπ
πο
ξεκιν τ δάκρυ
κι
σουν κορμ πο π τν κρη
γυρίζει στ
ν καρπό·


μ τς καρδις σου σπαραγμς
δ
βόγκηξε κι γίνη
τ
νόημα πο στν κόσμο δίνει
ναστρος ορανός.

**
ΒΡΟΧΟΣ / Ντίνος Χριστιανόπουλος

Τώρα πο σ᾿ χω διαγράψει π᾿ τν καρδιά μου,
ξαναγυρν
ς λο κα πι πολ πίμονα,
λο κα πι πολ τυραννικά.
Δ
ν χουν λεος τ μάτια σου γι μένα,
δ
ν χουν τρυφερότητα τ λόγια σου,
τ
δάχτυλά σου γιναν τώρα πι σκληρά,
γιναν πι κατάλληλα γι τ λαιμό μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.