Πέμπτη, 23 Απριλίου 2020

Οταν η μοναξιά σου μιάν άλλη γνωρίζει / Τσιάμης Χρήστος

                   


Της μοναξιάς μου το φλάουτο σφυρίζει.
Ξυπνάει τους γείτονες ή τους κοιμίζει;
Και σε μιά άδεια αίθουσα τού σινεμά βουβά
βλέπουνε  τ’ όνειρο απ’ την αρχή να ξεκινά.
                                                                                              
Τηλεφωνεί, μού λέει ότι αδημονεί να με δεί.
Μ’ αγκαλιάζει σφιχτά, με τα μάτια με ρουφά.     
Της λείπει, της λείπει, η ανθρώπινη ζεστασιά!
Ομως, στη μέση στόν καφέ τη βλέπω να μέ εγκαταλείπει.
Η αντίστροφη κίνηση τού κορμιού της ήδη έχει αρχίσει.
Η πεταλούδα τινάζει τα φτερά να γίνει πάλι ένα σκουλήκι.
Σ’ αυτή την πόλη τη μοναξιά σου την φρουρείς σαν θησαυρό.
Ωσπου ανάβει η λάμπα, καί νάσου! ένας καινούργιος εαυτός.
Τότε, στους λαβυρίνθους, μές στην απρόσωπη ροή τού πλήθους,
βγάζεις το κινητό γιά νά  έρθεις σέ επαφή μέ άγνωστους φίλους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.