Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

ΠΡΟΣΜΟΝΗ


Η απουσία σου
μαύρη τρύπα
που στο κενό
με βυθίζει.
Μνήμη αβάσταχτη
τα φιλιά σου που σαν χείμαρρος
μ'ανάσταιναν.
Η προσμονή σου
ωκεανός από δάκρυα
που στέγνωσαν στη λήθη.
Έφυγες και την ανάσα μου
λεηλάτησες.
Λαχταρώ να ζήσω πάλι
το γλυκό σου ψέμμα,
χάρισε μου τα φτερά
ουρανέ μου.
Julie Tsorou (Παναγιώτα Τσορού)
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.