Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

ΑΝΑΠΟΔΑ / Βάκρινος Μιχάλης


Και κάπως έτσι
για να μη χάσω τη γή κάτω απ’τα πόδια,
περπάτημα άρχισα με τα χέρια.
Έπαψα να κοιτώ ψηλά!
Η κόλαση μου σταθερή,
την κράταγα σ’ένα ανεκτό επίπεδο.
Πεπρωμένο, μερικώς εννοούμενο,
δυνατοί δίχως δύναμη,
μην πνιγούνε κόσμοι από μια κόλαση.
Μοίρες, πόρνες φτηνές!
Στην πλάτη μας,
το νήμα μάθατε να γνέθετε .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.