Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Στο κενό / Νιόβη Ιωάννου


Η χειραψία σε δόση σωστή
Με αρχικά εγκάρδια
Σε ξύλινη λαβή χαραγμένα
Κι άρωμα πορφυρό
Όπου η μνήμη του αίματος πυκνώνει
Δωροδοκία ανθέων γενναία
Στην υγειά σου
Εύθραυστο το κενό μου υψώνω
Είναι πιο εύκολο εκεί να βρεθούμε
Πάνω απ’ το ύψος των ματιών
Το τοπίο ακίνδυνο
Όταν δεν έχει παιδιά
Nα κυνηγούν πεταλούδες
Και μιλάς ... και σωπαίνεις
Και μιλάς και σωπαίνεις
Έγκλειστη κάθε φορά
Στο ίδιο βυσσινί φόρεμα
Κι ό,τι είχα αρχίσει
Ν’ αγνοώ

Τις συμπτώσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.