Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

ΗΛΑΚΑΤΗ (μικρό απόσπασμα) / Ήριννα

Τονεκεν ες ϊδαν κενεά διανήχεται χώ
σιγ, δ’ν νεκύεσσι‧ τ δ σκότος σσε κατέρρει.

Άδικα πάει ο ολοφυρμός απ’εδωδά στον Άδη
Σιωπή σκεπάζει τους νεκρούς , τα μάτια τους σκοτάδι.


[Μτφ. Σίμος Μένανδρος ]



***

Μα σε κλίνη ανδρός μόλις βρέθηκες, 
τα λησμόνησες όλα που άκουγες τότε, παιδάκι μικρό, 
κουρνιασμένο στον κόρφο της μάνας του
Άχ Βαυκίδα, καλή μου, τη λήθη 
η θεά Αφροδίτη κρυφά στην καρδιά σου είχε βάλει.

μετάφραση: Τασούλα Καραγεωργίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.