Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Στο ίδιο σπίτι μέναμε πολλοί

Δημουλή Αγγελική
Είμασταν καθισμένοι σε κύκλο
ένας λυγμός, ένας θάνατος
κι ένα παρόν
Ψιθυρίζαμε μεταξύ μας
ισορροπώντας την ηχώ μας
σε κοχύλια
‘Ελεγες, πώς έσωσε το κρασί;
κι έτρεχα στο πάνινο μπουκάλι
να γεμίσω
Έλεγα πως σκίστηκε το φαγητό
και γοργά με όστρακα
το μπάλωνες
Ράψαμε παράθυρα, κουρτίνες
φλοράλ, κι ένα κουδούνι
για να μας βρίσκει ο ταχυδρόμος
Τις νύχτες ζωγράφιζες κεριά
κι έπλεκα βαλς και σουινγκ
ό, τι ταίριαζε με τις σφαίρες της στιγμής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.