Σκληρό, πολύ σκληρό που οι άνθρωποι γερνάνε ,/
κι ό,τι κι αν κάνουν η ζωή τους αγνοεί /
ακαταπόνητη ροκάνα που ενοχλεί, /
χάρη στα χέρια των παιδιών που την κρατάνε.// ΄
Άμα σας πιάσω, θα χορτάσετε σφαλιάρες ,/
τους ενοχλείτε..., τους μεγάλους στο τραπέζι ΄. /
Ζωή, ροκάνα ενός κωλόπαιδου που παίζει,/
σε κυνηγάνε με βρισιές και με κατάρες. //
Είσαι το θράσος παλιοκόριτσου που χύνει,/
μα κι ο λαγός που οι κυνηγοί καραδοκούν ·/
συ΄ σαι τα μάλλινα, εσύ και η ναφθαλίνη,/
συ τα Ηρώδεια, εσύ και τα cartoon...»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου