"Έγινες μαχαίρι και καρφώθηκες στην καρδιά μου, τόσο έγκλημα, γιατί σε
αγάπησα/ μέσα σε λίγους στίχους, απολογούμαι και δίνομαι, είναι κι ο
καιρός παράξενος για εξηγήσεις/ θέλω κάθε τι που μοιράζεσαι με την
ευτυχία, να στο δώσω περισσότερο, μα απόλυτα δικό σου/ το τελευταίο
όνειρο, που ξέφυγε ατραυμάτιστο από την πραγματικότητα, χωράει μόνο δύο/
κάθησε να ξεκινήσουμε μαζί, να πάμε μακριά, εκεί που δεν φυτρώνουν
σύννεφα/ ξέρεις είναι δύσκολο να λες πάντα την αλήθεια, όμως έτσι
γεννήθηκα, τι κι αν χρεώθηκα τόσες ήττες/ αύριο θα αρχίσει κάτι
καλύτερο, έτσι γίνεται πάντα, όσο αν το παρόν ή το παρελθόν κρατάνε
στάση άλλη/ απρόσμενα ο ήλιος γύρισε πάνω μας, άφησε ένα χαμόγελο,
κοίταξε ξεχωρίζει μέσα στο τόσο φως/ ας κρατήσουμε στη ζωή μας, κάτι από
αυτό το χαμογελαστό φως, επιτέλους να ζήσουμε"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου