Ο βραχνάς
Τη μέρα
σε βλέμματα
κενά
σε λόγια ψεύτικα
χάνομαι,
ελπίζοντας κάθε φορά
στη νύχτα που έρχεται.
Μα έχουν κι οι νύχτες
το δικό τους βραχνά.
Σελ.13
Μαρίνα
Θέλοντας ν΄ αρέσει,
έπαιζε με τα χρώματα
κι έγινε λουλούδι,
ώσπου μάδησε.
Σελ. 15
ΟΣΤΡΑΚΑ
Ι. ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ
Είδε με πόνο
κλείνοντας το φάκελο
έξω
να μένει
ΙΙ. ΠΛΗΓΗ
Πληγή τα χείλη
στα χείλη του ποτηριού
για τα χείλη της
ΙΙΙ. ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΑ
Τις ώρες δείχνει
το ρολόι. Το χρόνο
οι ρυτίδες μου.
ΙV. ΟΙ ΣΚΙΕΣ
Μπροστά του το φως.
Μα πίσω του αφήνει
σκιές μονάχα.
V. ΚΙ ΟΜΩΣ
Από τη μέρα
περιμένει τη νύχτα
τη γαλήνη της.
VI. ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ
Στην ευσπλαχνία
των θεών επίστεψαν
για ν ΄ αμαρτήσουν
VII. ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ
Φωτεινό βλέμμα
γυρεύουν οι μέρες μας
να ξημερώσουν
VIII. ΑΚΟΜΑ
Το παράθυρο
κλειστό πια. Μα ακόμα
αυτός τη βλέπει.
I.X. ΖΗΜΙΑ
Σε βήμα ψηλό
μίλησε για τους πολλούς
τους λίγους χάνοντας
X. ΛΟΥΛΟΥΔΙ
Νερό, φως, χώμα
και το λουλούδι σκάει
στα χείλη του γκρεμού.
X.I. ΚΑΡΠΟΙ
Διαμάντια
δένουν στα φύλλα
οι δροσοσταλίδες.
XII. ΠΕΙΡΑ
Ξέρει τη γροθιά
γι ΄ αυτό του ξένου χεριού
τρέμει το χάδι.
Σελ:19,20,21
Αλλιώτικος φόβος
Δέσαμε στο λιμάνι
από το φόβο των αγέρηδων.
Τώρα κλεισμένος στο σπίτι
μας φοβίζουν τ΄ αερικά
σελ: 26
Μεγάλα ταξίδια
Στη
Μάρα
Κάθε φορά που σου ζητούσα
να πάμε κάπου
στύλωνες πάνω μου
το βλέμμα σου.
Πόσο μεγάλα τα ταξίδια καλή μου.
Σελ: 27
Το φως
Μέρα λαμπρή.
Καιρός να βγει ο ποιητής
λίγο φως να μαζέψει.
Όσο κι αν κλείνει μέσα του
το ξοδεύει στους στίχους.
Σελ: 29
Πρώιμος Θάνατος
Είχαν πεθάνει πριν από τη μάχη.
Τώρα γυρεύουν μ ΄ αγωνία ανάμεσά τους
τυχόν επιζήσαντες να πολεμήσουν.
Γιατί και πριν από τη μάχη
οι ζωντανοί είναι πάντα λιγότεροι.
Σελ: 32
Με παράπονο
Το ΄
λεγε με παράπονο
για το χέρι που άπλωσε,
περιμένοντας κάποιο άλλο
να του υο σφίξει.
Όχι πως μάταια περίμενε.
Μια και τα χέρια δεν αργήσαν να βρεθούν.
Όμως το σφίξιμο δεν ήταν χειραψία.
Σελ: 38
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου