Να γρατσουνισω πληγες με νυχια σιδερενια...
Να φτιαξω μια ελπιδα..
Τρυπιο σεντονι γυρω ο μικροκοσμος..
Στα ματια μου επαναληψεις..
Τα μπλε μου δακρυα,οργισμενες ακριδες,
κουρνιαζουν σε φωλιες πικρές..
Με τρεφει ο πανικος..
Σκορπισμενη αγωνια..
Κ'αδεια πακετα πεταγονται οι μερες..
Χαμενες ανασες σε τρελλαμενες βροχες..
Πάγωσαν τα δαχτυλα μου,στα σβηστα καμίνια,δεν αγγίζουν..
Μακαρι να 'ταν χθες..
Κουρνιαζω σε υπογειες σπηλιες..
Τι θα κανω;
Τι θα κανουμε;
Χαθηκαμε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου