Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

ΑΝΕΣΤΗ / Αλίκη Ψαχούλα



Δέν τον άφηνε η λεύκα να φύγει.
Τον είχε ξεντύσει αργά
κι έπειτα τυλίχτηκε
γύρω του και μέσα του.
Του έστρωνε νερό να πιεί
και φύλλα να ζεσταθεί.
Την άνοιξη του ψιθύριζε να ξυπνήσει
μα εκείνος όλο και στριφογύριζε στην αγκαλιά της.
Σαν ήρθαν να τον πάρουν
μάταια θρόιζε.
Μόνο ένα παπούτσι του την άφησαν να κρατήσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.