Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

ΘΑΛΠΩΡΉ.


Βρεγμένο ήρθες στην
φωλιά σου περιστέρι.
Κάπου,σε πρόφτασ'η
βροχή.Και συ ψηλά που
πέταγες δεν είδες,
τ'αστέρι πούσβηνε στον
ουρανό.Και τώρα πως
να σε στεγνώσω,τα
χέρια είναι κρύα και αυτά
και η ανάσα βγαίνει
παγωμένη. Μα στάσου,
θα ανάψω εγώ για σένα
μια φωτιά,να ζεσταθείς
μάζεψα ξύλα απ'το δάσος
δεν θέλω να σε νιώθω
να πονάς,
17 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

2 σχόλια:

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΪΛΗΣ είπε...

σας ευχαριστώ για την φιλοξενία..αποτελεί τιμή για μένα η ανάρτηση αυτή....έχετε την αγάπη μου!!!!!!!!!!!!!!

Dimitrios Gogas είπε...

Καλημέρα κ. Σαμοίλη. Τα ποιήματά σας βαθειά ερωτικά αποτελούν χαρακτηριστική εικόνα του πλούσιου σε ευαισθησία κόσμου σας. Να είστε καλά....

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.