Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

[Σαν τον ανθό του κρίνου η ψυχή τους ]

Σαν τον ανθό του κρίνου η ψυχή τους
αλώβητη να παραμένει και αγνή.
Και στην όλη διαδρομή τους
λεύτερα να νοιώθουν σαν τα πουλιά,
ευλύγιστα σαν την ιτιά,
σαν το πλατάνι δυνατά.
Κι όσο κι αν φθάσουν ψηλά
σαν παιδιού αθώα να μένει η ματιά.
Όσο για μένα, ως τα στερνά μου
σε κάθε αναπνοή μου
με την εκπνοή μου
τους δίνω την ευχή μου.
Κι ώσπου να κλείσει
της ζωής μου ο κύκλος
μες απ’ την καρδιά μου
για αυτά μονάχα θ’ αντηχήσει
ο τελευταίος μου χτύπος...
ΙΟΥΛΙΑ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.