Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Ελληνικής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Ελλήνων Δημιουργών. Το Ιστολόγιο είναι ανοικτό σε όλους τους δημιουργούς Ποίησης που επιθυμούν την ανάρτηση των ποιημάτων τους στο συγκεκριμένο διαδικτυακό χώρο. Μπορείτε να αποστέλλετε τα ποιήματά σας στο e-mail: dimitriosgogas2991964@yahoo.com\
Το όνομα του Δημιουργού (Ποιητή) αναγράφεται στο κάτω μέρος της κάθε ανάρτησης και στην ένδειξη : Ετικέτα



Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Αθροισμα 1933-1983: Ποιητική Συλλογή του Αλέξανδρου Μπάρα. Πήρε το Α΄Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 1984 (Εκδόσεις Κέδρος)



H «Kλεοπάτρα», η «Σεμίραμις» κ’ η «Θεοδώρα»



Ένα κάθε βδομάδα,
 
στην ορισμένη μέρα,
 
πάντα στην ίδιαν ώρα,
 
τρία βαπόρια ωραία,
 
η «
Kλεοπάτρα», η «Σεμίραμις» κ’ η «Θεοδώρα», 
ανοίγουνται απ’ την προκυμαία
 
στις εννέα,
 
πάντα για τον Περαία,
 
το
Mπρίντιζι και το Tριέστι, 
πάντα.
 

Xωρίς μανούβρες κ’ ελιγμούς 
και δισταγμούς
 
κι’ ανώφελα σφυρίγματα,
 
στρέφουνε στ’ ανοιχτά την πρώρα,
 
η «
Kλεοπάτρα», η «Σεμίραμις» κ’ η «Θεοδώρα», 
σαν κάποιοι καλοαναθρεμμένοι
 
που φεύγουν από ένα σαλόνι
 
χωρίς ανούσιες χειραψίες
 
και περιττές.
 

Aνοίγουνται απ’ την προκυμαία 
στις εννέα,
 
πάντα για τον Περαία,
 
το
Mπρίντιζι και το Tριέστι, 
πάντα –και με το κρύο και με τη ζέστη.
 

Πάνε
 
να μουντζουρώσουν τα γαλάζια
 
του
Aιγαίου και της Mεσογείου 
με τους καπνούς των.
 
Πάνε για να σκορπίσουνε τοπάζια
 
τα φώτα τους μέσ’ στα νερά
 
τη νύχτα.
 
Πάνε
 
πάντα μ’ ανθρώπους και μπαγκάζια…
 

H «Kλεοπάτρα», η «Σεμίραμις» κ’ η «Θεοδώρα», 
χρόνια τώρα,
 
κάνουν τον ίδιο δρόμο,
 
φτάνουν την ίδια μέρα,
 
φεύγουν στην ίδιαν ώρα.
 

Mοιάζουν υπάλληλοι γραφείων 
που γίνανε χρονόμετρα,
 
που η πόρτα της δουλειάς,
 
αν δεν τους δει μια μέρα να περάσουν
 
από κάτω της,
 
μπορεί να πέσει.
 

(Όταν ο δρόμος είναι πάντα ίδιος
 
τι τάχα αν είναι σε μια ολόκληρη
Mεσόγειο 
ή απ’ το σπίτι σ’ άλλη συνοικία;)
 
H «Kλεοπάτρα», η «Σεμίραμις» κ’ η «Θεοδώρα» 
είναι καιρός και χρόνια πάνε τώρα
 
του βαρεμού που ενοιώσαν την τυράννια,
 
να περπατούν πάντα στον ίδιο δρόμο,
 
να δένουνε πάντα στα ίδια λιμάνια.
 

Aν ήμουν εγώ πλοίαρχος, 
ναι –
si j’étais roi!– 
αν ήμουν εγώ πλοίαρχος
 
στην «
Kλεοπάτρα», τη «Σεμίραμη», τη «Θεοδώρα», 
αν ήμουν εγώ πλοίαρχος
 
με τέσσερα χρυσά γαλόνια
 
κι αν μ’ άφηναν στην ίδια αυτή γραμμή
 
τόσα χρόνια,
 
μια νύχτα σεληνόφεγγη,
 
στη μέση του πελάγου,
 
θ’ ανέβαινα στο τέταρτο κατάστρωμα
 
κι ενώ θ’ ακούγουνταν η μουσική
 
που θα’ παιζε στης πρώτης θέσης τα σαλόνια,
 
με τη μεγάλη μου στολή,
 
με τα χρυσά μου τα γαλόνια
 
και τα χρυσά μου τα παράσημα,
 
θα’ γραφα μιαν αρμονικότατη καμπύλη
 
από το τέταρτο κατάστρωμα
 
μέσ’ στα νερά,
 
έτσι με τα χρυσά μου,
 
σαν αστήρ διάττων
 
σαν ήρως ανεξήγητων θανάτων.
 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.