Πέρα στους πέρα κάμπους που ήταν οι ελιές.
Τρέμουν οι πικροδάφνες κι οι μέρες οι παλιές.
Πέρα στους πέρα κάμπους - τόποι αλλόκοτοι.
Μόνο χορτάρι μαύρο - γυμνοί βοσκότοποι.
Πήγα κι εγώ μονάχος και χάθηκα άπελπις.
Και ξύπνησα στη μέση μιας νύχτας άφεγγης.
Μέσα σε κοίτες άδειες σβησμένων ποταμών.
Σαν βέλασμα που τρέμει αβύζαχτων αμνών.
Και γλείφοντας τη μούχλα των ασφοδέλων λύγισα.
Και στης υπομονής μου την πέτρα πίσω γύρισα.
Πέρα στους πέρα κάμπους θρηνούν οι ερημιές.
Πέρα στους πέρα κάμπους που ήταν οι ελιές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου