Ρούχο σκισμένο και κουρέλι ταπεινό
χάρισε νύχτα στο κορμί που αφάνισε το κύμα
παιχνίδι ξεχαρβάλωτο τ' απόρριξε η ζωή
στις έρημες ακτές της Αμβρακίας.
Μαγνάδι στείλε πέπλο απαλό
το κρύο μέτωπο το βλέμμα να σκεπάσει
πνοή ζεστή μαγιάτικου αέρα
χύσε στα μέλη τα ωχρά στα χείλη
τα μαβιά που σφαλιστήκαν.
Νύχτα καλή μου λύσε τα μαλλιά
μέσα στο μαύρο καταρράκτη να το πάρουν
κλείσ' το γλυκά μες στην παράφορη αγκαλιά
στους μυρωμένους κόλπους σου
στερνό να βρει κι απάνεμο λιμάνι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου