Φορτηγατζήδες ψωλαράδες που σε πήραν στα όρθια πρόχειρα και βιαστικά

μεθυσμένων το σπέρμα που ρούΦηξες πάνω
σε βρώμικα σεντόνια,
κι άγνωστοι που σε δείραν μέσα στη νύχτα. Κλέφτες, κύναιδοι και τυμβωρύχοι
πούσουνα μαζί τους μονάχα από μοναξιά στριΦογυρίζοντας Ινδία, Άμστερνταμ και Ρώμη, όλος ο παροξυσμός σου στις Φυγές σου,
στα χάπια σου, μικρά χαπάκια κίτρινα, επικίνδυνα κι’εγώ λοιπόν να σε βλέπω μέσα
από κυλοττάκια θαλασσί,
να σε ξέρω γυρ’από στόμα π’ανοίγει,
υγρές παραχωρήσεις και ιδρώτα,
να σ’ακούω ύστερα να τριγυρνάς ξυπόλητη
κάτι ψάχνεις στην κουζίνα,γαλήνια μετασχηματισμένη,
είσαι συ