το μαχαίρι στο κόκκαλο

Τούτος ο κόσμος δεν έχει μείνει στο Σουλτάνο Σουλεϊμάν
Σε σας όμως θα μείνει.
Βεβαίως , που να την ξέρει ο Σουλτάνος τη δουλειά του
Εσείς όμως θα την ξέρετε.
Μαζί μ’ εσας κι άλλοι πέντε έξι νοματέοι,
Λίγο πιο πέρα όμως της κακομοίρας.

Μια μέρα, να’ χετε την υγειά σας, έχετε ζήσει,
Βράδιασε από μόνη της
Κονάκι έχετε ωραίο, επιπλωμένο
Μπρος στην πόρτα τα’ αμάξι σας, η ευτυχία σας δωμάτια δωμάτια
Μες στο ποτήρι σας το γάλα του πουλιού, στο πιάτο σας του μιναρέ ο ίσκιος…
Βάλτε στην τάξη αυτή και λίγο παραμύθι απ’ αγάπη
Το βάλατε;
Οοοο..τι ωραίο πράμα η ζωή!
Αμ βέβαια ωραίο…

Για να σκεφτούμε τώρα ένα δωμάτιο
Χαλιά, κιλίμια ο θεός να τα κάνει,
Ψωμί προσφάι ούτε λόγος να γίνεται,
Φωτιά και τζάκι διάγραψέ τα καλύτερα
Πέντε νομάτοι σ’ ένα ντιβάνι ξαπλωμένοι,
Σκυλοβρίζουν
Ποιόν;
Αμ που να ξέρω εγώ…
Γιατί ναι τούτο το δωμάτιο φτωχικό;
Διότι είναι κι οι πέντε τους φτωχοί.
Τι απασχολεί τους κύριους αυτούς και τις κυρίες;
Τι άλλο; Τα προβλήματα της χώρας.
Καλά, κι αυτά δεν λύνονται;

Χα, εδώ σε θέλω,
Συνήθισε να σκέφτεσαι.