Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Άναψες / ποίημα της Χριστίνας Γαλιάνδρα


Άναψες το κερί και χάθηκες.
''Μαζί θα προσευχόμαστε ''είπες...
Αλλά δεν το κανες.
Μάλλον δεν βρήκες το θεό σου ακόμα.

Άναψες το κερί και το προσέχω.
Να καεί σαν την καρδιά μου.
Ολόκληρο.
Αλλιώς δεν έχει αξία η αγάπη.

Άναψες το κερί δίχως εικόνισμα
χωρίς λιβάνι
και πάνω στον πόνο μου
τάζω τα πάντα για χατήρι σου.

Άναψες το κερί και έφυγες.
Μα άναψες και μένα...
Για να φωτίζω τα βράδια σου,
τις σκέψεις σου
κι όλα τα βήματα που διάλεξες να κάνεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.