Άνθινα δόντια και φιλέ μου από δροσόπαγο
χέρια χλόης, λεπτή μου παραμάνα,
ετοίμασέ μου τα χωμάτινα σεντόνια
και τη μαξιλάρα μου απο ξασμένα μούσκλα.
Παραμάνα μου, πάω για ύπνο, σκέπασέ με.
Στο προσκεφάλι βάλε μου μια λάμπα
έναν αστερισμό' όποιον σου αρέσει'
όλοι είναι ωραίοι' χαμήλωσέ τη λίγο.
Άσε με τώρα: ακούς που ανοίγουν τα μπουμπούκια...
σε νανουρίζει από ψηλά ένα ουράνιο λαγοπόδι
κι ένα πουλί σου τραγουδάει μερικές τρίλιες.
να ξεχαστείς... Ευχαριστώ. Α, να ένα θέλημα:
αν αυτός έρθει ή τηλεφωνήσει πάλι
πες να μην ξαναπάρει. Πες πως βγήκα...
μτφ: Ρήγας Καππάτος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου