του ασεβούς και της χλεύης

Έχω μέσα μου έναν δαιμόνιο μικρό Ιησού
Συνεχώς σκαρφαλώνει στο σταυρό του και σταυρώνεται
Όταν τον ποτίζω με κρασί κατεβαίνει
Φωνάζει πιό δυνατά-απο τότε στο ναό-
Φαρισαίοι υποκριτές…
Φαρισαίοι υποκριτές σας έχω γραμμένους
Ανόητοι και τυφλοί Φαρισαίοι που δεν αξίζετε μιά πεντάρα
Ανόητοι κι ανέραστοι που θα σας άξιζε ένα γερό μαστίγωμα
Βρωμεροί και άθλιοι, σας γαμώ και σας φτύνω
Ύστερα, εξουθενωμένος απο φωνές και αλκοόλ
Ξαπλώνει δίπλα μου και κοιμάται
Ροχαλίζοντας άγρια
Ως το πρωί