Ήταν μιά πόλη

          Στην   Μαρουσώ   Γρηγοριαδού   

                      Florida   20/1/02

 

Ήταν  μια  πόλη  που  αγαπούσα  από  παιδί

ήταν  το  άστυ  το  κλεινόν , των  προαστίων.

Εκεί  που  άνθιζε  γεράνι  γιασεμί

απο  το  Δέλτα  έως  το  τέρμα  Πατησίων.

 

Ήταν  μιά  πόλη  που  ξυπνούσε  δυνατά

από  ένα  όνειρο  από  έναν  εφιάλτη

και  προσπαθούσε ν’αγκαλιάσει  στοργικά

κάποιο  δοσήλογο και  κάποιονε  αντάρτη.

 

Ήταν  μιά  πόλη  που  τραγούδαγε  συχνά

κάποτε  έντεχνα  κι  άλλοτε  λαθεμένα.

Όμως  σου  έφθανε  ν’ακουσης  τα  παιδιά

μεσ’  τις  αλάνες  να  κλωτσούν  ευτυχησμένα.

 

Αυτή  την  πόλη  π’αγαπούσα  μιά  φορά

μου   την   (ε)σκότωσαν, τσιμέντο , εθνοσωτήρες

και  ορφανά  αφήσαν  όλα  τα  μωρά

των  ρετιρέ, των  υπογείων  στους  καυστήρες.

 

Γιαυτή  την  πόλη  τώρα  πιά  δεν  τραγουδώ.

Μοιρολογώ  και  από  τον  πόνο  μου  δακρύζω

και  όπως  με  βλέπουν  Ποσειδώνας  και  Αθηνά

σ’αυτό  τον  θάνατο  πως  έφταιξα  νομίζω.