Τα νηπια (απόσπασμα)

Τα γράμματα

Στο σπίτι

φτάνουν ακόμη γράμματα για κείνους

που φεύγοντας «μη έχοντες ελπίδα»

δεν άφησαν διεύθυνση.

Ξέχασα τα πρόσωπα,

μα θυμάμαι τις προσευχές μας:

 «Κύριε, λέγαμε, γλίτωσε εμάς τα σκεύη του ελέους Σου

από τις φήμες για Σένα, και

κάμε να μοιραστούμε το Θαύμα της Χάρης Σου».

Επιστρέφω τα μακριά φάκελλά τους

με τις σφραγισμένες διαφημίσεις πάνω τους:

«Προφυλαχτείτε από την επιδημία του θανάτου».

Δεν τους βρίσκει όμως καμιά πληροφορία.

Το μάτι

Ένας ανεμιστήρας

Μέσα σε σύγνεφο καπνού

Κάνει την τελευταία στροφή του.

Προχωρεί όμως διστακτικά,

 σταματάει πάλι

κι όλο πάει να δροσίσει τα φλογισμένα μάτια μας.

Είναι δω μέσα στον προθάλαμο του δικαστηρίου,

το βλέφαρο που δεν κλείνει

 μπροστά σ΄ όσους περιμένουμε την απόφαση.

Η στοργή

Η αποκάλυψη των προσευχών μας

είναι το μάθημα των καιρών.

Γι  αυτό στην ορμή μας

δώσε μας, Κύριε τη σιωπή σου,

μη συνηθίσουμε να Σου λέμε

 ό ,τι οι αισθήσεις μας συσταίνουν

κάτω από τα φώτα που θα σβήσουν.

Πρέπει να ναι και το σκοτάδι δικό μας.

Ξέρω τώρα, πως όταν αργείς

να ντύσεις τις φωνές μου, είναι

 γιατί θες να μένουμε οι δυο μας.

Οι σπόροι μας

Οι σπόροι μας πέφτουν μαζί με τα χέρια μας

για να βγούνε ντυμένοι

περνώντας στον τάφο της γης .

Περπατάμε στ΄ αυλάκι τ΄ αλετριού

και γευόμαστε τον στεναγμό Σου Κύριε.

Μόνο Συ ξέρεις την τέλεια στιγμή

του ώριμου καρπού, γιατί κάθε σπόρος μας

είναι κ΄ ένα κύτταρο στο Σώμα Σου.

Το αρραβώνιασμα

Κύριε, διεύθυνε τις γόνιμες περιπέτειες

που φύτρωσαν στο σώμα μου. 

Μου φέρνουν τη μονάκριβη πείρα

της δημιουργίας Σου

και ζω το θαύμα της στοργής Σου.

Διάταξε να βρουν ισορροπία

όποιοι αντιστέκονται ακόμη στον ωκεανό, 

και με την άγια δεξιά Σου

αρραβώνιασε την στερνή μου πνοή

με την δική Σου δόξα.

η ποιητική συλλογή :ΤΑ ΝΗΠΙΑ εκδόθηκε το έτος 1959 από τις εκδόσεις : ΔΙΦΡΟΣ