Ρώσικη ρουλέτα / ΠυρπάσουΈφη

Η ώχρα στάζει. Το κόκκινο ψύχεται.
Μια εσύ.
Μια εγώ.
Κλικ εσύ.
Κλικ εγώ.
Τρέμεις.
Τρέμω.
Γελάω.
Γελάς.
Οσο γλιτώνεις,
κινδυνεύω.
Και αντίστροφα.
Χτυπάει το τηλέφωνο,
τραβάμε το καλώδιο.
Είτε εσύ.
Είτε 'γω.
Χτυπάει το κουδούνι,
δεν ανοίγουμε.
Ούτε εσύ.
Ούτε 'γω.
Είμαστε δύο εδώ.
Εσύ.
Κι εγώ.
Η σειρά μου.
Η σειρά σου.
Κλικ και κλικ.
Ο ένας νωρίτερα.
Ο άλλος αργότερα.
Τι καθρεφτίζεται στην πτώση των θρυψάλων;
Τι τελειώνει;
Ενα κάτασπρο μας κυκλώνει ουρλιάζοντας:
"Η αποκάτω γριά θέλει να κοιμηθεί"
Εχει δίκιο.
Μπορούμε και πιο απλά ν' αγαπιόμαστε.