Αντάρτικο

Πέρ' απ' τον κάμπο τον πλατύ
δράκος στο δρόμο περπατεί
και δράκος τα κρατάει τα περάσματα
Θε μου και ποιος τον σταματά
που 'χει στα χέρια τ' άρματα

Ποιος βγήκε για να χτυπηθεί
του δράκου πέφτει το σπαθί
στου Παραγιού τα χέρια πέφτουν τ' άρματα
ο γιος μου στέκεται μπροστά
τα φυσεκλίκια σταυρωτά

Βγαίνουνε δυο, βγαίνουνε τρεις
αναταράζ' η μαύρη γης
σέρνει φωνή μεγάλη πέρα να τους δει
πέρ' απ' τον κάμπο τον πλατύ
ο δράκος πια δεν τον πατεί