Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Δυο πουλιά του Λευτέρη Μουφτόγλου



Ήταν δυο μικρά πουλιά
σε μιας μάνας αγκαλιά,
τρισευτυχισμένα.
Δύσκολοι πολύ καιροί,
φτώχεια υπήρχε τρομερή,
μα, αυτά ενωμένα.

Μεγάλωναν τα πουλιά
στη φτωχή τους τη φωλιά,
μπόρες, καταιγίδες.
Τη ζωή είχαν μπροστά
κι' όλα τά βλεπαν σωστά,
όνειρα κι' ελπίδες.

Χίλιες δύο συμφορές,
μα, κι’ ανείπωτες χαρές,
όλα τα γεύτηκαν.
Μα, ήρθε η κακιά στιγμή,
όπου θέλοντας και μη,
αποχωρίστηκαν.

Το ένα πέταξε ψηλά,
με τους άγγελους μιλά,
στ’ ουρανού τα πλάτη.
Τ’ άλλο έμεινε στη γη,
περιμένοντας να βγει
της ζωής η απάτη.

Τ’ άλλο έμεινε στη γη
με μια απέραντη πληγή
στης ψυχής τα βάθη.
Και το κλάμα του βουβό
για ένα όνειρο ακριβό,
όνειρο που εχάθη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.