Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Γυναίκα

Αμφίδρομη τροχιά μες στους αιώνες
ισορροπία στο κενό και μες στο χρόνο
τα πάντα γέννησες.
Του πόθου ονείρατα ξυπνάς
σαν χάνεσαι στο δρόμο
και της ζωής τα κρίματα, εσύ φανέρωσες.
Κι αν στη ζωή σ'αδίκησαν
και σου 'κλεισαν το δρόμο
έγινες μάνα και φωλιά
μικρού παιδιού η αγκαλιά
κι απ' της ζωής το μερτικό
πήρες όλο τον πόνο.
Η νύχτα που σε γέννησε
γυναίκα μ' άσπρη φορεσιά
σ' έκρυψε στο σκοτάδι.
Γυναίκα λύπη και χαρά
όλου του κόσμου η ομορφιά
σαν βγαίνεις κάθε βράδυ.
Μέσα στα βάθη της ζωής
στη μνήμη σβήστηκες
μα εσύ μνήμες χαρίζεις.
Απ' την πυρά γεννήθηκες
και μες στη νύχτα κρύφτηκες
τ' αστέρια να φωτίζεις.
Γιάννης Μπερούκας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.