Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Κατά κει...


Παραμύθια αναθρέψανε
με μέλι και γάλα
την συγκρατημένη γιορτή των
λεμονοπορτοκαλόδενδρων.
Έτσι
για να παίζει κρυφτό η αμφιβολία.
Για να τρέχει ξοπίσω της
η επιθυμητή λύτρωση.
Ο αυτούσιος προορισμός μου
όλα τα "του δάσους σου. "
Εναγώνιο τρεμούλιασμα
η διαδρομή μου.
Το ξαπόστεμά μου
στην κωπηλασία της λίμνης σου.
Η μεταμόρφωσή μου
στο όρος της θαλάσσης σου.
Στην άγνοια ξεκουράζεται το έμπιστο Φως.
Στην άγνοια προσφέρεται η Γνώση.
Μα ο ουρανός πώς γίνεται να μην
χωράει τις λέξεις;
Και μου τις επιστρέφει
σύννεφα κι απέλπιδες χειρονομίες.
Κατά κει που θαυμάζεται ο άνεμος
κατά κει που γελάνε οι κελαηδισμοί
κατά κει που οι ματαιότητες σέρνονται
δυσανάγνωστες
αφήνω το μυστικό μου,
και στέκομαι κι εγώ.
Αιχμάλωτη της ανάγκης
του ευλαβούμενου Ήλιου σου.
~στέλλα βρακά~

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.