Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Ελληνικής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Ελλήνων Δημιουργών. Το Ιστολόγιο είναι ανοικτό σε όλους τους δημιουργούς Ποίησης που επιθυμούν την ανάρτηση των ποιημάτων τους στο συγκεκριμένο διαδικτυακό χώρο. Μπορείτε να αποστέλλετε τα ποιήματά σας στο e-mail: dimitriosgogas2991964@yahoo.com\
Το όνομα του Δημιουργού (Ποιητή) αναγράφεται στο κάτω μέρος της κάθε ανάρτησης και στην ένδειξη : Ετικέτα



Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Τριλογία : Ποιητική Συλλογή του Νίκου Βρεττού που εκδόθηκε το 1976

Εισβολή



Δεν έχεις μάτια να κοιτάξεις τα πράγματα
ν' αντιμετωπίσεις τον γύπα στα σωθικά σου
σε τριγυρίζουν τα ξωτικά της ημέρας
σκοντάφτεις σε αγάλματα
σε πτώματα χαλάσματα πτώματα

εμείς οι αδιάφοροι
οι ανίδεοι
εμείς οι δειλοί
οι προδότες
στην αδυσώπητη κρίση του μέλλοντος

και ρωτούσες κάποτε αν υπάρχουν προδότες
και ρωτούσες αν η σκλαβιά συνηθίζεται

σαρκοφάγο το πνεύμα σαρκοφάγο το κλίμα
ενώ μια νέα μοναξιά εισβάλλει στο αίμα.




Ξένος τόπος



Και η γη μας και η θάλασσα κι αυτές οι φωνές
και τούτες οι μέρες δεν είναι δικές μας
μήτε δικός μας ο ήλιος ο παλμός του φωτός
άλλοι ορίζουνε τη ζωή μας
κόβουνε τους ανθρώπους στα δυο τα δυο στα τέσσερα
σα να παίζουν μοχθηροί με σκουλήκια

δεν είναι οι γυναίκες δικές μας
μήτε δικοί μας οι άντρες δικά μας τα παιδιά
και τα παιδιά που μόλις πιαστήκαν στη μήτρα
γεννιόμαστε μεγαλώνουμε αντίκρυ στο θάνατο
ζώντας στη γη μας όπως ξενιτεμένοι

άγνωστη η μουσική των πουλιών
κι η πανσέληνος άγνωστη πάνω στο βράχο της θάλασσας
με τον έρωτα φτεροκοπώντας παντού στο παρόν
και πολύ βαθιά στον ορίζοντα μέσα στο μέλλον

άγνωστος ο σπασμός του σπόρου στ' οργωμένο χώμα
και το σκάσιμο άγνωστο και το τίναγμα της νέας ζωής
και το τραγούδι της αύρας στις πράσινες φυλλωσιές
μ' ευγνωμοσύνη χαϊδεύοντας τους καρπούς των κλαδιών

ντυμένοι με την τελευταία λέξη της μόδας
καθένας κι ένα κομμάτι βιτρίνας
ωραίοι
σα μίσχοι
φιγουρίνια
και μέσα μας τίγρεις ιπποπόταμοι σκορπιοί
πρόσωπα φωτογραφίας που δεν ελπίζεις πως κάποτε θα σαλέψουν

πως θα δακρύσουν πως θα φωνάξουν
κι όμως απελπισμένος επιμένεις να καρτερείς.




Φωνές από βάθος



Μεμιάς οι ζωντανές μέρες πάγωσαν∙
άναυδος μέσα στο άναυδο πλήθος
εμπρός σ' αυτά που γίνονται
εμπρός σ' αυτά που θα γίνουν - πτώμα
ενώ πασκίζω να σηκωθώ να ελπίσω
φωνές από βάθος σαν πίδακες
θαρρείς από άβυσσο ξεπετιούνται
από κόκαλα συντριμμένων ανθρώπων
μιλάν μιλάν ξαναμιλάν -
τίποτα δεν ωφελεί ελπίζοντας μόνο.

Στο τέλος ποιος θάβρει τη δύναμη
ποιος θα σε λυπηθεί σαρκοφάγο πουλί;



* η φωτογραφία του Ποιητή είναι από τη σελίδα του Εθνικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.