Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Άδειο λιμάνι


Στου λιμανιού την προκυμαία
ήτανε πρώτη μέρα του Μάη,
ήσουνα νέα κι ήσουν μοιραία
η αγάπη λίγη ήταν και πάει.
Το πλοίο χάνεται στο κύμα
καθώς αρχίζει να ξεμακραίνει,
στ' άδειο λιμάνι κάνω ένα βήμα
η ζωή μου αρχίζει να μικραίνει.
Σβήνουν τα κύματα ένα, ένα
άδειο λιμάνι μέσα στα φώτα
δεν περιμένω πια κανένα
δεν είναι τίποτα όπως πρώτα.
Αρχίζει πάλι και χαράζει
κι εσύ στα πέλαγα αρμενίζεις,
στην απουσία σου στενάζει
η λησμονιά που μου χαρίζεις.
Γιάννης Μπερούκας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.