Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

Oι τέσσερις εποχές ./ Κατσιγιάννης Λεόντιος



Η Άνοιξη,/γαλανομάτα κόρη,/ τινάζει από πάνω της τ’ αποκάρωμα του Χειμώνα.//Με το μπούστο της ανοιχτό μας υποδέχεται, /γεμάτη υποσχέσεις.//Την ομορφιά της μας χαρίζει,/ μαγιά στο ζυμάρι της ζήσης μας.//Τις καμπάνες χτυπάει της Aνάστασης που νικάνε το θάνατο.//Τα μάτια της γεμάτα με τα χρώματα της Ίριδας.//Οι μέρες της πλεγμένες με κόκκινη κλωστή του Μάη.//Η ψυχή της πεταλούδα σε ανθόσπαρτο κάμπο.//Απ’ το χέρι μας παίρνει, για μια βόλτα σ' ανθισμένα περιβόλια.//Με χάρη λύνει τα ξανθά της μαλλιά /πάνω από τα τροφαντά στήθια της·/μυρουδιές που ξεχειλίζουν ως τις όχθες της αμαρτίας.//Με το νερό της ζωής μας ποτίζει·/αιωνόβια γυναίκα στο κρεβάτι του έρωτα.//Ένα μπουκέτο από λουλούδια της μέλισσας μας χαρίζει.//Μ’ ένα φιλί μας αποχαιρετά στο στόμα,/απ’ το μονοπάτι που μοσχοβολάει καλοκαίρι και φασκόμηλο.

Το Καλοκαίρι,/στο παραθύρι βγαίνει και μας γελάει.//Tην ξεγνοιασιά του απλόχερα μας χαρίζει,/τον μεσημεριάτικο ύπνο,/τον σιγανό άνεμο της απογευματινής δροσιάς.//Η κάθε του στιγμή,/μια φέτα δροσερό καρπούζι.//Με γνέμα μεταξένιο υφαίνει τις μέρες μας·/με το λιοπύρι του τις ξεροψήνει.//Tη διάφανη καμπύλη του κορμιού μας σχεδιάζει,/ξυπόλητου, πάνω στην αμμουδιά.// Μ’ αλάτι της θάλασσας ξεπλένει τον πόθο μας.//Πανιά ανοίγει καταμεσής του πελάγους.//Τις φουντωμένες νύχτες δεν κοιμάται.//Ποιήματα γράφει στο φεγγάρι.//Νεράιδες ξεπροβοδίζει στα ξέφωτα.//Tην σκέψη μας στοιχειώνει με ανείπωτους λογισμούς.//Ολόγυμνους μας κοιμίζει,/κάτω από τα δροσερά σεντόνια μιας ανέμελης λευτεριάς/που μυρίζουν γαληνεμένα όνειρα.//Εκεί που στάζει ο τελευταίος ιδρώτας του, /τα φρούτα της αμαρτίας μας μοιράζει /που μας αποβάλουν από τον παράδεισο.

Το Φθινόπωρο /σαν φίλος έρχεται /να μας χαϊδέψει στοργικά τα μαλλιά.//Τις αμαρτίες μας μετράει συγκαταβατικά/και μας παρηγορεί.//Την ψυχή μας γαληνεύει με το χαμόγελό του.//Την τέφρα των ερώτων μας σκεπάζει με τη σιγανή βροχή του.//Ρόδα που ευωδιάζουν οι μασχάλες του.//Μαζί μας μοιράζεται την παιδική του αθωότητα.//Την πρώτη λέξη γράφει στο χαράκι της γνώσης.//Το βαρέλι με το κρασί ανοίγει.//Το κέρασμά του ίδιο από χρόνια,/ένα καλάθι πορτοκάλια και λεμόνια.//Από μια μυστική πόρτα /μας βγάζει στη χιονισμένη στράτα του χειμώνα.

Ο Χειμώνας /γέροντας, με γκρίζους κροτάφους, /τις πληγές μας επουλώνει /με το καθαρτήριο νερό.//Μας εξομολογεί και μας συγχωράει.//Το σώμα μας σκληραίνει με το κρύο του.//Το χιόνι του, φόρεμα που  ασπρίζει τις μέρες μας.//Τα βράδια,/τα χαμένα χρόνια της ζωής μας ψάχνει να βρει.// Στην ήρεμη ευτυχία των στοχασμών,/μας αφήνει.//Παίζοντας το βαρύ κομπολόι του, /παραμύθια μας λέει πασπαλισμένα με της μνήμης τη χόβολη.//Ώριμο τυρί μας βάζει να φάμε απ’ το λαγήνι.//Τον κύκλο της κατανόησής μας κλείνει.//Με συγκατάβαση μας κατευοδώνει στη χαρά της Άνοιξης,/λίγο πριν χαθεί διακριτικά /στο διάφανο σκοτάδι /της σοφίας του.

Λ.Κατσιγιάννης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.