Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Μνήμη


Της μνήμης μου η Άβυσσος γίνε και πάρε
στερνή φορά στα χέρια την ψυχή μου
στης πανσοφίας σου την κλίνη γύναι
και στων μαλλιών σου τα πλοκάμια
Μαρία Μαγδαληνή των κρίνων
στη σιγαλιά της λίμνης ευτυχία
μυστηριώδες άστρο του Λεβάντε
και δροσερό της νύχτας μαϊστράλι
ψαρόβαρκα στην άκρη της ψυχής μου
του ξεχασμένου έρωτά μου σημαφόρε
σφυρί κι αμόνι στήθος και λαγόνες
ξυπόλητη μέσα στων ουρανών τα πλάτη
στείλε μου άγγελμα στείλε το φως σου
μια ακτίνα σου ένα σινιάλο κάτι
πάρε με τελικά στην αγκαλιά σου
να βυθιστώ να μην μπορώ να φύγω
να μείνω μέσα σου όλη τη Νύχτα
κι ως το πρωί να 'χουν περάσει αιώνες
να 'χει αλλάξει η μορφή του κόσμου
νέοι πλανήτες το διάστημα να σκίζουν
κι ένα απ' τ' αστέρια πιο σιμά να έρθει
τόσο κοντά που θα 'ναι η γειτονιά μας
με τα σπιτάκια τα μικρά και τις αυλές τους
τότε που η νύχτα είχε δυο φεγγάρια
και που οι Άγγελοι λουζόταν μεσ' τ' αστέρια.

Ιωάννης Δ. Τσιτσίμης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.