Μέσα από τον ήλιο

Περνά η Κυριακή μες από τον ήλιο και στερεύει η μέρα.
Στο τζάμι ακολουθείς το διάφανο σημάδι της βροχής.
Το δρύινο γραφείο με τη θλιμμένη προτομή, ο καθρέφτης με τη βαθιά

συνείδηση, οι ίσκιοι που διαπερνούν τα χαλάσματα.
Όλα τούτα στοιβάζονται στους πάγκους των φθινοπώρων.
Σε λίγο καιρό, θα ριζώσει η παγωνιά μες στα ολόφωτα δωμάτια των

αρχαίων κάστρων και θα απομείνει σκουριασμένη η άγκυρα στης

ελπίδας το πετρωμένο σώμα.
Σε λίγο θα ξεσπάσουν μανιασμένες  οι θρυλικές, σιωπηλές σου μάχες

και η μοίρα, η μοίρα λέω,  θα λάβει την περίφημη θέση της.